Manichaicus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Μανιχαϊκός (Manikhaïkós). By surface analysis, Manichaeus + -icus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ma.nɪˈkʰa.ɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ma.niˈkaː.i.kus]
Adjective
Manichaicus (feminine Manichaica, neuter Manichaicum); first/second-declension adjective
- Manichaic
- 1658, Vale triumphale Melchiori Cornaeo Loiolitae Herbipolitano[1], page 345:
- Religio Manichaica
- (please add an English translation of this quotation)
- 1762, Alphabetum Tibetanum missionum apostolicarum commodo editum[2], page 537:
- Manichaica Religio
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Manichaicus | Manichaica | Manichaicum | Manichaicī | Manichaicae | Manichaica | |
| genitive | Manichaicī | Manichaicae | Manichaicī | Manichaicōrum | Manichaicārum | Manichaicōrum | |
| dative | Manichaicō | Manichaicae | Manichaicō | Manichaicīs | |||
| accusative | Manichaicum | Manichaicam | Manichaicum | Manichaicōs | Manichaicās | Manichaica | |
| ablative | Manichaicō | Manichaicā | Manichaicō | Manichaicīs | |||
| vocative | Manichaice | Manichaica | Manichaicum | Manichaicī | Manichaicae | Manichaica | |
Descendants
- → English: Manichaic