Manichaeus

English

Alternative forms

Etymology

Borrowed from Latin Manichaeus, from Koine Greek Μανιχαῖος (Manikhaîos).

Pronunciation

  • IPA(key): /mænəˈki.əs/

Proper noun

Manichaeus

  1. Mani (founder of Manichaeism)

Translations

Anagrams

Latin

Etymology

From Ancient Greek Μανιχαῖος (Manikhaîos).

Pronunciation

Proper noun

Manichaeus m sg (genitive Manichaeī); second declension

  1. Manichaeus
    Synonym: Manēs

Declension

Second-declension noun, singular only.

singular
nominative Manichaeus
genitive Manichaeī
dative Manichaeō
accusative Manichaeum
ablative Manichaeō
vocative Manichaee

Descendants

  • English: Manichaeus
  • Italian: Manicheo
  • Middle French: Manichée

Adjective

Manichaeus (feminine Manichaea, neuter Manichaeum); first/second-declension adjective

  1. Manichaean

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative Manichaeus Manichaea Manichaeum Manichaeī Manichaeae Manichaea
genitive Manichaeī Manichaeae Manichaeī Manichaeōrum Manichaeārum Manichaeōrum
dative Manichaeō Manichaeae Manichaeō Manichaeīs
accusative Manichaeum Manichaeam Manichaeum Manichaeōs Manichaeās Manichaea
ablative Manichaeō Manichaeā Manichaeō Manichaeīs
vocative Manichaee Manichaea Manichaeum Manichaeī Manichaeae Manichaea

Descendants

Noun

Manichaeus m sg (genitive Manichaeī, feminine Manichaea); second declension

  1. a Manichaean

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine masculine feminine
nominative Manichaeus Manichaea Manichaeī Manichaeae
genitive Manichaeī Manichaeae Manichaeōrum Manichaeārum
dative Manichaeō Manichaeae Manichaeīs Manichaeīs
accusative Manichaeum Manichaeam Manichaeōs Manichaeās
ablative Manichaeō Manichaeā Manichaeīs Manichaeīs
vocative Manichaee Manichaea Manichaeī Manichaeae

Descendants