Μανιχαϊκός

Ancient Greek

Etymology

Μανιχαῖος (Manikhaîos) +‎ -ικός (-ikós)

Adjective

Μανιχαϊκός • (Manikhaïkós) m (feminine Μανιχαϊκή, neuter Μανιχαϊκόν); first/second declension

Manichaic, Manichaean

Inflection

First and second declension of Μανιχαϊκός; Μανιχαϊκή; Μανιχαϊκόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	Μανιχαϊκός Manikhaïkós	Μανιχαϊκή Manikhaïkḗ	Μανιχαϊκόν Manikhaïkón	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκᾱ́ Manikhaïkā́	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκοί Manikhaïkoí	Μανιχαϊκαί Manikhaïkaí	Μανιχαϊκᾰ́ Manikhaïkắ
Genitive	Μανιχαϊκοῦ Manikhaïkoû	Μανιχαϊκῆς Manikhaïkês	Μανιχαϊκοῦ Manikhaïkoû	Μανιχαϊκοῖν Manikhaïkoîn	Μανιχαϊκαῖν Manikhaïkaîn	Μανιχαϊκοῖν Manikhaïkoîn	Μανιχαϊκῶν Manikhaïkôn	Μανιχαϊκῶν Manikhaïkôn	Μανιχαϊκῶν Manikhaïkôn
Dative	Μανιχαϊκῷ Manikhaïkōî	Μανιχαϊκῇ Manikhaïkēî	Μανιχαϊκῷ Manikhaïkōî	Μανιχαϊκοῖν Manikhaïkoîn	Μανιχαϊκαῖν Manikhaïkaîn	Μανιχαϊκοῖν Manikhaïkoîn	Μανιχαϊκοῖς Manikhaïkoîs	Μανιχαϊκαῖς Manikhaïkaîs	Μανιχαϊκοῖς Manikhaïkoîs
Accusative	Μανιχαϊκόν Manikhaïkón	Μανιχαϊκήν Manikhaïkḗn	Μανιχαϊκόν Manikhaïkón	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκᾱ́ Manikhaïkā́	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκούς Manikhaïkoús	Μανιχαϊκᾱ́ς Manikhaïkā́s	Μανιχαϊκᾰ́ Manikhaïkắ
Vocative	Μανιχαϊκέ Manikhaïké	Μανιχαϊκή Manikhaïkḗ	Μανιχαϊκόν Manikhaïkón	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκᾱ́ Manikhaïkā́	Μανιχαϊκώ Manikhaïkṓ	Μανιχαϊκοί Manikhaïkoí	Μανιχαϊκαί Manikhaïkaí	Μανιχαϊκᾰ́ Manikhaïkắ
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	Μανιχαϊκῶς Manikhaïkôs			Μανιχαϊκότερος Manikhaïkóteros			Μανιχαϊκότᾰτος Manikhaïkótătos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Related terms

Μανιχαῖος (Manikhaîos)
Μανιχαϊσμός (Manikhaïsmós, “Manichaism/Manichaeism”)

Descendants

Greek: μανιχαϊκός (manichaïkós)
→ Latin: Manichaicus (see there for further descendants)