叫囂
Chinese
to call; to yell; to be called to call; to yell; to be called; to order |
clamour | ||
|---|---|---|---|
| trad. (叫囂) | 叫 | 囂 | |
| simp. (叫嚣) | 叫 | 嚣 | |
Pronunciation
- Mandarin
- (Standard Chinese)+
- Hanyu Pinyin: jiàoxiāo
- Zhuyin: ㄐㄧㄠˋ ㄒㄧㄠ
- Tongyong Pinyin: jiàosiao
- Wade–Giles: chiao4-hsiao1
- Yale: jyàu-syāu
- Gwoyeu Romatzyh: jiawshiau
- Palladius: цзяосяо (czjaosjao)
- Sinological IPA (key): /t͡ɕi̯ɑʊ̯⁵¹ ɕi̯ɑʊ̯⁵⁵/
- (Standard Chinese)+
- Cantonese
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Jyutping: giu3 hiu1
- Yale: giu hīu
- Cantonese Pinyin: giu3 hiu1
- Guangdong Romanization: giu3 hiu1
- Sinological IPA (key): /kiːu̯³³ hiːu̯⁵⁵/
- (Standard Cantonese, Guangzhou–Hong Kong)+
- Southern Min
- (Hokkien: Xiamen, Quanzhou, Zhangzhou)
- Pe̍h-ōe-jī: kiàu-hiau
- Tâi-lô: kiàu-hiau
- Phofsit Daibuun: kiao'hiaw
- Sinological IPA (Xiamen, Zhangzhou): /kiau²¹⁻⁵³ hiau⁴⁴/
- Sinological IPA (Quanzhou): /kiau⁴¹⁻⁵⁵⁴ hiau³³/
- (Hokkien: Xiamen, Quanzhou, Zhangzhou)
Verb
叫囂
- (derogatory) to clamor; to raise a hue and cry
Synonyms
- 叫 (jiào)
- 叱吒 (literary, to shout angrily)
- 叫喊 (jiàohǎn)
- 叫喚 / 叫唤 (jiàohuàn)
- 叫嚷 (jiàorǎng)
- 吆喝 (colloquial)
- 吶喊 / 呐喊 (nàhǎn)
- 呼喊 (hūhǎn)
- 喚 / 唤 (huàn)
- 喊 (hǎn)
- 喧叫 (xuānjiào)
- 喊叫 (hǎnjiào)
- 喝唿 (Hokkien)
- 喊喝 (Hokkien)
- 喊嘩 / 喊哗 (Hokkien)
- 嗝 (ke̍h) (Hokkien)
- 嘶叫 (sījiào)
- 嚷嚷 (colloquial)
- 大叫 (dàjiào)
- 大喊 (dàhǎn)
- 怒喝 (nùhè) (to shout angrily)
- 打呵喝 (da3 o4 ho) (Xiang)
- 高呼 (gāohū) (to shout loudly)