ふりわける
Japanese
| Alternative spelling |
|---|
| 振り分ける |
Etymology
From 振り (furi, 連用形 (ren'yōkei, “stem or continuative form”) of the verb 振る (furu)) + 分ける (wakeru).
Pronunciation
Verb
ふりわける • (furiwakeru) ←ふりわける (furiwakeru)?ichidan (stem ふりわけ (furiwake), past ふりわけた (furiwaketa))
- (transitive) to assign / distribute into groups; to divide
- グループに振り分ける
- gurūpu ni furiwakeru
- to divide into groups
- グループに振り分ける
Conjugation
| Katsuyōkei ("stem forms") | |||
|---|---|---|---|
| Mizenkei ("imperfective") | ふりわけ | furiwake | |
| Ren’yōkei ("continuative") | ふりわけ | furiwake | |
| Shūshikei ("terminal") | ふりわける | furiwakeru | |
| Rentaikei ("attributive") | ふりわける | furiwakeru | |
| Kateikei ("hypothetical") | ふりわけれ | furiwakere | |
| Meireikei ("imperative") | ふりわけよ¹ ふりわけろ² |
furiwakeyo¹ furiwakero² | |
| Key constructions | |||
| Passive | ふりわけられる | furiwakerareru | |
| Causative | ふりわけさせる ふりわけさす |
furiwakesaseru furiwakesasu | |
| Potential | ふりわけられる ふりわけれる³ |
furiwakerareru furiwakereru³ | |
| Volitional | ふりわけよう | furiwakeyō | |
| Negative | ふりわけない ふりわけぬ ふりわけん |
furiwakenai furiwakenu furiwaken | |
| Negative continuative | ふりわけず | furiwakezu | |
| Formal | ふりわけます | furiwakemasu | |
| Perfective | ふりわけた | furiwaketa | |
| Conjunctive | ふりわけて | furiwakete | |
| Hypothetical conditional | ふりわければ | furiwakereba | |
¹ Written imperative
² Spoken imperative
³ Colloquial potential