ἐγκαταμίγνυμι
Ancient Greek
Alternative forms
- ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ω (enkătămīgnŭ́ō)
- ἐγκᾰτᾰμείγνῡμῐ (enkătămeígnūmĭ), ἐγκᾰτᾰμειγνῠ́ω (enkătămeignŭ́ō)
Etymology
From ἐν- (en-) + κᾰτᾰμῑ́γνῡμῐ (kătămī́gnūmĭ), literally “to mix in among”.
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /eŋ.ka.ta.mǐː.ɡnyː.mi/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /eŋ.ka.taˈmi.ɡny.mi/
- (4th CE Koine) IPA(key): /eŋ.ɡa.taˈmi.ɣny.mi/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /eŋ.ɡa.taˈmi.ɣny.mi/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /eŋ.ɡa.taˈmi.ɣni.mi/
Verb
ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡμῐ • (enkătămī́gnūmĭ)
- (active voice) to mix in with, mingle among; to integrate into an existing group or substance
- (with dative) to mix one thing with another
- Timo, 33:
- καὶ νέον μηλήσεις ἐπιπλήξεσιν ἐγκαταμειγνύς
- kaì néon mēlḗseis epiplḗxesin enkatameignús
- and you will mix new provocations into your reproaches.
- καὶ νέον μηλήσεις ἐπιπλήξεσιν ἐγκαταμειγνύς
- 50 CE – 150 CE, Achilles Tatius, 4 15:
- καὶ ἐγκαταμεῖξαι τῷ τῆς Λευκίππης ποτῷ
- kaì enkatameîxai tōî tês Leukíppēs potōî
- and to mix it into Leucippe’s drink.
- καὶ ἐγκαταμεῖξαι τῷ τῆς Λευκίππης ποτῷ
- 60 BCE – 7 BCE, Dionysius of Halicarnassus, 6 2:
- τοῖς πολιτικοῖς ἐγκαταμιγνύντες λόχοις
- toîs politikoîs enkatamignúntes lókhois
- mixing them into the civic military units.
- τοῖς πολιτικοῖς ἐγκαταμιγνύντες λόχοις
- 170 CE – 240 CE, Herodian, 7 12.7:
- ἐγκαταμιξάντων ἑαυτοὺς τοῖς στρατιώταις
- enkatamixántōn heautoùs toîs stratiṓtais
- after mixing themselves in among the soldiers.
- ἐγκαταμιξάντων ἑαυτοὺς τοῖς στρατιώταις
- Epiph., Pan. 26.8.2:
- καὶ ἀρξάμενον αὐτῇ ἐγκαταμίγνυσθαι
- kaì arxámenon autēî enkatamígnusthai
- and beginning to mingle with her.
- καὶ ἀρξάμενον αὐτῇ ἐγκαταμίγνυσθαι
- (figurative) to interweave, blend (ideas, qualities, emotions)
- 280 BCE – 220 BCE, Philo of Byzantium, 2 570:
- ἐὰν ἔτι κέντρον ἐγκαταμίξῃς τοῖς τωθασμοῖς ὑποκακόηθες
- eàn éti kéntron enkatamíxēis toîs tōthasmoîs hupokakóēthes
- if you further mix a somewhat malicious sting into your jests.
- ἐὰν ἔτι κέντρον ἐγκαταμίξῃς τοῖς τωθασμοῖς ὑποκακόηθες
- 46 CE – 120 CE, Plutarch, 2 414f:
- καταμιγνὺς ἀνθρωπίναις χρείαις
- katamignùs anthrōpínais khreíais
- by mixing [the divine] into human needs.
- καταμιγνὺς ἀνθρωπίναις χρείαις
- APl., 4 57:
- Λύσιππος χαλκῷ τ’ ἐγκατέμιξ’ ὀδύνην
- Lúsippos khalkōî t’ enkatémix’ odúnēn
- and Lysippus mixed pain into the bronze.
- Λύσιππος χαλκῷ τ’ ἐγκατέμιξ’ ὀδύνην
- (passive voice) to be mixed in or among; to be mingled with
- 460 BCE – 370 BCE, Hippocrates of Kos, Aër. 6:
- ὅστις τῷ ὕδατι ἐγκαταμιγνύμενος τὸ λαμπρὸν ἀφανίζει
- hóstis tōî húdati enkatamignúmenos tò lampròn aphanízei
- which, when mixed into the water, destroys its clarity.
- ὅστις τῷ ὕδατι ἐγκαταμιγνύμενος τὸ λαμπρὸν ἀφανίζει
- 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Antidosis 10:
- πολλὰ δὲ καὶ τῶν ὑπ’ ἐμοῦ πάλαι γεγραμμένων ἐγκαταμεμιγμένα τοῖς νῦν λεγομένοις
- pollà dè kaì tôn hup’ emoû pálai gegramménōn enkatamemigména toîs nûn legoménois
- and many things written by me long ago have been mixed into what is now being said.
- πολλὰ δὲ καὶ τῶν ὑπ’ ἐμοῦ πάλαι γεγραμμένων ἐγκαταμεμιγμένα τοῖς νῦν λεγομένοις
- 60 BCE – 7 BCE, Dionysius of Halicarnassus, The Arrangement of Words 25:
- εἰς κόρον ἐγκαταμιγέντων τῇ ἀμέτρῳ λέξει
- eis kóron enkatamigéntōn tēî amétrōi léxei
- when they have been mixed in to excess into unrhythmic prose.
- εἰς κόρον ἐγκαταμιγέντων τῇ ἀμέτρῳ λέξει
Conjugation
Present: ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡμῐ, ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠμαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡμῐ | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡς | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡσῐ(ν) | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠτον | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠτον | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠμεν | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠτε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ᾱσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ω | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ῃς | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ῃ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ητον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ητον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ωμεν | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ητε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιμῐ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οις | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οι | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιτον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠοίτην | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιμεν | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιτε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιεν | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῡ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́τω | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠτον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́των | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠτε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠμαι | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσαι | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠται | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθον | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́μεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθε | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠνται | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ωμαι | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ῃ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ηται | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ησθον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ησθον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠώμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ησθε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ωνται | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠοίμην | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιο | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιτο | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οισθον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠοίσθην | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠοίμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οισθε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́οιντο | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσο | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́σθω | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθον | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́σθων | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθε | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́σθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ναι | ἐγκᾰτᾰμῑ́γνῠσθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐγκᾰτᾰμῑγνῡ́ς | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́μενος | ||||||||||
| f | ἐγκᾰτᾰμῑγνῦσᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠμένη | |||||||||||
| n | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́ν | ἐγκᾰτᾰμῑγνῠ́μενον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Imperfect: ἐγκᾰτεμῑ́γνῡν, ἐγκᾰτεμῑγνῠ́μην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκᾰτεμῑ́γνῡν | ἐγκᾰτεμῑ́γνῡς | ἐγκᾰτεμῑ́γνῡ | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠτον | ἐγκᾰτεμῑγνῠ́την | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠμεν | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠτε | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠσᾰν | ||||
| middle/ |
indicative | ἐγκᾰτεμῑγνῠ́μην | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠσο | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠτο | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠσθον | ἐγκᾰτεμῑγνῠ́σθην | ἐγκᾰτεμῑγνῠ́μεθᾰ | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠσθε | ἐγκᾰτεμῑ́γνῠντο | ||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Future: ἐγκᾰτᾰμῑ́ξω, ἐγκᾰτᾰμῑ́ξομαι, ἐγκᾰτᾰμῑχθήσομαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξω | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεις | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξει | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξετον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξετον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξομεν | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξετε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξουσῐ(ν) | ||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιμῐ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοις | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοι | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιτον | ἐγκᾰτᾰμῑξοίτην | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιμεν | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιτε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιεν | |||||
| middle | indicative | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξομαι | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξῃ, ἐγκᾰτᾰμῑ́ξει |
ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεται | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεσθον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεσθον | ἐγκᾰτᾰμῑξόμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεσθε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξονται | ||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑξοίμην | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιο | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιτο | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοισθον | ἐγκᾰτᾰμῑξοίσθην | ἐγκᾰτᾰμῑξοίμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοισθε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξοιντο | |||||
| passive | indicative | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσομαι | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσῃ, ἐγκᾰτᾰμῑχθήσει |
ἐγκᾰτᾰμῑχθήσεται | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσεσθον | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσεσθον | ἐγκᾰτᾰμῑχθησόμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσεσθε | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσονται | ||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑχθησοίμην | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσοιο | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσοιτο | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσοισθον | ἐγκᾰτᾰμῑχθησοίσθην | ἐγκᾰτᾰμῑχθησοίμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσοισθε | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσοιντο | |||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξειν | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξεσθαι | ἐγκᾰτᾰμῑχθήσεσθαι | ||||||||||
| participle | m | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξων | ἐγκᾰτᾰμῑξόμενος | ἐγκᾰτᾰμῑχθησόμενος | |||||||||
| f | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξουσᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑξομένη | ἐγκᾰτᾰμῑχθησομένη | ||||||||||
| n | ἐγκᾰτᾰμῖξον | ἐγκᾰτᾰμῑξόμενον | ἐγκᾰτᾰμῑχθησόμενον | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Aorist: ἐγκᾰτἔμῑξᾰ, ἐγκᾰτἐμῑξᾰ́μην, ἐγκᾰτἐμῑ́χθην
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκᾰτἔμῑξᾰ | ἐγκᾰτἔμῑξᾰς | ἐγκᾰτἔμῑξε(ν) | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰτον | ἐγκᾰτἐμῑξᾰ́την | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰμεν | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰτε | ἐγκᾰτἔμῑξᾰν | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξω | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξῃς | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξῃ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξητον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξητον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξωμεν | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξητε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιμῐ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξειᾰς, ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαις |
ἐγκᾰτᾰμῑ́ξειε(ν), ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαι |
ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιτον | ἐγκᾰτᾰμῑξαίτην | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιμεν | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιτε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξειᾰν, ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιεν | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰ́μῑξον | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́τω | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾰτον | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́των | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾰτε | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́ντων | |||||||
| middle | indicative | ἐγκᾰτἐμῑξᾰ́μην | ἐγκᾰτἐμῑ́ξω | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰτο | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰσθον | ἐγκᾰτἐμῑξᾰ́σθην | ἐγκᾰτἐμῑξᾰ́μεθᾰ | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰσθε | ἐγκᾰτἐμῑ́ξᾰντο | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξωμαι | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξῃ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξηται | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξησθον | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξησθον | ἐγκᾰτᾰμῑξώμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξησθε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξωνται | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑξαίμην | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιο | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιτο | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαισθον | ἐγκᾰτᾰμῑξαίσθην | ἐγκᾰτᾰμῑξαίμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαισθε | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξαιντο | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰ́μῑξαι | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́σθω | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾰσθον | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́σθων | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾰσθε | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́σθων | |||||||
| passive | indicative | ἐγκᾰτἐμῑ́χθην | ἐγκᾰτἐμῑ́χθης | ἐγκᾰτἐμῑ́χθη | ἐγκᾰτἐμῑ́χθητον | ἐγκᾰτἐμῑχθήτην | ἐγκᾰτἐμῑ́χθημεν | ἐγκᾰτἐμῑ́χθητε | ἐγκᾰτἐμῑ́χθησᾰν | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμῑχθῶ | ἐγκᾰτᾰμῑχθῇς | ἐγκᾰτᾰμῑχθῇ | ἐγκᾰτᾰμῑχθῆτον | ἐγκᾰτᾰμῑχθῆτον | ἐγκᾰτᾰμῑχθῶμεν | ἐγκᾰτᾰμῑχθῆτε | ἐγκᾰτᾰμῑχθῶσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμῑχθείην | ἐγκᾰτᾰμῑχθείης | ἐγκᾰτᾰμῑχθείη | ἐγκᾰτᾰμῑχθεῖτον, ἐγκᾰτᾰμῑχθείητον |
ἐγκᾰτᾰμῑχθείτην, ἐγκᾰτᾰμῑχθειήτην |
ἐγκᾰτᾰμῑχθεῖμεν, ἐγκᾰτᾰμῑχθείημεν |
ἐγκᾰτᾰμῑχθεῖτε, ἐγκᾰτᾰμῑχθείητε |
ἐγκᾰτᾰμῑχθεῖεν, ἐγκᾰτᾰμῑχθείησᾰν | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰμῑ́χθητῐ | ἐγκᾰτᾰμῑχθήτω | ἐγκᾰτᾰμῑ́χθητον | ἐγκᾰτᾰμῑχθήτων | ἐγκᾰτᾰμῑ́χθητε | ἐγκᾰτᾰμῑχθέντων | |||||||
| active | middle | passive | |||||||||||
| infinitive | ἐγκᾰτᾰμῖξαι | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾰσθαι | ἐγκᾰτᾰμῑχθῆναι | ||||||||||
| participle | m | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾱς | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́μενος | ἐγκᾰτᾰμῑχθείς | |||||||||
| f | ἐγκᾰτᾰμῑ́ξᾱσᾰ | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰμένη | ἐγκᾰτᾰμῑχθεῖσᾰ | ||||||||||
| n | ἐγκᾰτᾰμῖξᾰν | ἐγκᾰτᾰμῑξᾰ́μενον | ἐγκᾰτᾰμῑχθέν | ||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Perfect: ἐγκᾰτᾰμέμῑχᾰ, ἐγκᾰτᾰμέμῑγμαι
| number | singular | dual | plural | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
| active | indicative | ἐγκᾰτᾰμέμῑχᾰ | ἐγκᾰτᾰμέμῑχᾰς | ἐγκᾰτᾰμέμῑχε(ν) | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χᾰτον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χᾰτον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χᾰμεν | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χᾰτε | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χᾱσῐ(ν) | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χω | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χῃς | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χῃ | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χητον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χητον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χωμεν | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χητε | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χωσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοιμῐ, ἐγκᾰτᾰμεμῑχοίην |
ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοις, ἐγκᾰτᾰμεμῑχοίης |
ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοι, ἐγκᾰτᾰμεμῑχοίη |
ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοιτον | ἐγκᾰτᾰμεμῑχοίτην | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοιμεν | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοιτε | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χοιεν | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰμέμῑχε | ἐγκᾰτᾰμεμῑχέτω | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χετον | ἐγκᾰτᾰμεμῑχέτων | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χετε | ἐγκᾰτᾰμεμῑχόντων | |||||||
| middle/ |
indicative | ἐγκᾰτᾰμέμῑγμαι | ἐγκᾰτᾰμέμῑξαι | ἐγκᾰτᾰμέμῑκται | ἐγκᾰτᾰμέμῑχθον | ἐγκᾰτᾰμέμῑχθον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́γμεθᾰ | ἐγκᾰτᾰμέμῑχθε | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́γᾰται | ||||
| subjunctive | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος ὦ | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος ᾖς | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος ᾖ | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένω ἦτον | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένω ἦτον | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι ὦμεν | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι ἦτε | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι ὦσῐ(ν) | |||||
| optative | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος εἴην | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος εἴης | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος εἴη | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένω εἴητον, εἶτον |
ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένω εἰήτην, εἴτην |
ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι εἴημεν, εἶμεν |
ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι εἴητε, εἶτε |
ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένοι εἴησᾰν, εἶεν | |||||
| imperative | ἐγκᾰτᾰμέμῑξο | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χθω | ἐγκᾰτᾰμέμῑχθον | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χθων | ἐγκᾰτᾰμέμῑχθε | ἐγκᾰτᾰμεμῑ́χθων | |||||||
| active | middle/ | ||||||||||||
| infinitive | ἐγκᾰτᾰμεμῑχέναι | ἐγκᾰτᾰμεμῖχθαι | |||||||||||
| participle | m | ἐγκᾰτᾰμεμῑχώς | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένος | ||||||||||
| f | ἐγκᾰτᾰμεμῑχυῖᾰ | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένη | |||||||||||
| n | ἐγκᾰτᾰμεμῑχός | ἐγκᾰτᾰμεμῑγμένον | |||||||||||
| Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
| ||||||||||||
Related terms
- ἐπῐμείγνῡμῐ (epĭmeígnūmĭ)
- μῑ́γνῡμῐ (mī́gnūmĭ)
- προσμείγνῡμῐ (prosmeígnūmĭ)
- σῠμμείγνῡμῐ (sŭmmeígnūmĭ)
References
- “ἐγκαταμίγνυμι”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “ἐγκαταμίγνυμι”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers