προσμείγνυμι

Ancient Greek

Alternative forms

  • προσμῐ́σγω (prosmĭ́sgō) — Ionic, poetic

Etymology

From προσ- (pros-) +‎ μείγνῡμῐ (meígnūmĭ), alternative form of μῑ́γνῡμῐ (mī́gnūmĭ).

Pronunciation

 

Verb

προσμείγνῡμῐ • (prosmeígnūmĭ)

  1. to mingle or join to
  2. to approach
  3. to go against; to meet in battle; to engage (with); to come to close quarters with
  4. to come or go close up to
  5. to put to shore at; to land in

Conjugation

   Present: προσμείγνῡμῐ, προσμείγνῠμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προσμείγνῡμῐ προσμείγνῡς προσμείγνῡσῐ(ν) προσμείγνῠτον προσμείγνῠτον προσμείγνῠμεν προσμείγνῠτε προσμειγνῠ́ᾱσῐ(ν)
subjunctive προσμειγνῠ́ω προσμειγνῠ́ῃς προσμειγνῠ́ῃ προσμειγνῠ́ητον προσμειγνῠ́ητον προσμειγνῠ́ωμεν προσμειγνῠ́ητε προσμειγνῠ́ωσῐ(ν)
optative προσμειγνῠ́οιμῐ προσμειγνῠ́οις προσμειγνῠ́οι προσμειγνῠ́οιτον προσμειγνῠοίτην προσμειγνῠ́οιμεν προσμειγνῠ́οιτε προσμειγνῠ́οιεν
imperative   προσμείγνῡ προσμειγνῠ́τω προσμείγνῠτον προσμειγνῠ́των   προσμείγνῠτε προσμειγνῠ́ντων
middle/passive indicative προσμείγνῠμαι προσμείγνῠσαι προσμείγνῠται προσμείγνῠσθον προσμείγνῠσθον προσμειγνῠ́μεθᾰ προσμείγνῠσθε προσμείγνῠνται
subjunctive προσμειγνῠ́ωμαι προσμειγνῠ́ῃ προσμειγνῠ́ηται προσμειγνῠ́ησθον προσμειγνῠ́ησθον προσμειγνῠώμεθᾰ προσμειγνῠ́ησθε προσμειγνῠ́ωνται
optative προσμειγνῠοίμην προσμειγνῠ́οιο προσμειγνῠ́οιτο προσμειγνῠ́οισθον προσμειγνῠοίσθην προσμειγνῠοίμεθᾰ προσμειγνῠ́οισθε προσμειγνῠ́οιντο
imperative   προσμείγνῠσο προσμειγνῠ́σθω προσμείγνῠσθον προσμειγνῠ́σθων   προσμείγνῠσθε προσμειγνῠ́σθων
active middle/passive
infinitive προσμειγνῠ́ναι προσμείγνῠσθαι
participle m προσμειγνῡ́ς προσμειγνῠ́μενος
f προσμειγνῦσᾰ προσμειγνῠμένη
n προσμειγνῠ́ν προσμειγνῠ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: προσεμείγνῡν, προσεμειγνῠ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προσεμείγνῡν προσεμείγνῡς προσεμείγνῡ προσεμείγνῠτον προσεμειγνῠ́την προσεμείγνῠμεν προσεμείγνῠτε προσεμείγνῠσᾰν
middle/passive indicative προσεμειγνῠ́μην προσεμείγνῠσο προσεμείγνῠτο προσεμείγνῠσθον προσεμειγνῠ́σθην προσεμειγνῠ́μεθᾰ προσεμείγνῠσθε προσεμείγνῠντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: προσμείξω, προσμείξομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προσμείξω προσμείξεις προσμείξει προσμείξετον προσμείξετον προσμείξομεν προσμείξετε προσμείξουσῐ(ν)
optative προσμείξοιμῐ προσμείξοις προσμείξοι προσμείξοιτον προσμειξοίτην προσμείξοιμεν προσμείξοιτε προσμείξοιεν
middle indicative προσμείξομαι προσμείξῃ,
προσμείξει 		προσμείξεται προσμείξεσθον προσμείξεσθον προσμειξόμεθᾰ προσμείξεσθε προσμείξονται
optative προσμειξοίμην προσμείξοιο προσμείξοιτο προσμείξοισθον προσμειξοίσθην προσμειξοίμεθᾰ προσμείξοισθε προσμείξοιντο
active middle
infinitive προσμείξειν προσμείξεσθαι
participle m προσμείξων προσμειξόμενος
f προσμείξουσᾰ προσμειξομένη
n προσμεῖξον προσμειξόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: προσέμειξᾰ, προσεμειξᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative προσέμειξᾰ προσέμειξᾰς προσέμειξε(ν) προσεμείξᾰτον προσεμειξᾰ́την προσεμείξᾰμεν προσεμείξᾰτε προσέμειξᾰν
subjunctive προσῐμείξω προσῐμείξῃς προσῐμείξῃ προσῐμείξητον προσῐμείξητον προσῐμείξωμεν προσῐμείξητε προσῐμείξωσῐ(ν)
optative προσῐμείξαιμῐ προσῐμείξειᾰς,
προσῐμείξαις 		προσῐμείξειε(ν),
προσῐμείξαι 		προσῐμείξαιτον προσῐμειξαίτην προσῐμείξαιμεν προσῐμείξαιτε προσῐμείξειᾰν,
προσῐμείξαιεν
imperative   προσῐ́μειξον προσῐμειξᾰ́τω προσῐμείξᾰτον προσῐμειξᾰ́των   προσῐμείξᾰτε προσῐμειξᾰ́ντων
middle indicative προσεμειξᾰ́μην προσεμείξω προσεμείξᾰτο προσεμείξᾰσθον προσεμειξᾰ́σθην προσεμειξᾰ́μεθᾰ προσεμείξᾰσθε προσεμείξᾰντο
subjunctive προσῐμείξωμαι προσῐμείξῃ προσῐμείξηται προσῐμείξησθον προσῐμείξησθον προσῐμειξώμεθᾰ προσῐμείξησθε προσῐμείξωνται
optative προσῐμειξαίμην προσῐμείξαιο προσῐμείξαιτο προσῐμείξαισθον προσῐμειξαίσθην προσῐμειξαίμεθᾰ προσῐμείξαισθε προσῐμείξαιντο
imperative   προσῐ́μειξαι προσῐμειξᾰ́σθω προσῐμείξᾰσθον προσῐμειξᾰ́σθων   προσῐμείξᾰσθε προσῐμειξᾰ́σθων
active middle
infinitive προσῐμεῖξαι προσῐμείξᾰσθαι
participle m προσῐμείξᾱς προσῐμειξᾰ́μενος
f προσῐμείξᾱσᾰ προσῐμειξᾰμένη
n προσῐμεῖξᾰν προσῐμειξᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.