ἀρτύω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

From Proto-Indo-European *h₂er-tu-, from *h₂er- (“to join, fit, fix together”); compare ἀρτύς (artús).[1]

Pronunciation

 

Verb

ᾰ̓ρτῡ́ω • (ărtū́ō)

  1. to arrange, devise, prepare, make ready
  2. (cooking) to dress, season
    Synonym: φᾰρμᾰ́σσω (phărmắssō)

Inflection

   Present: ἀρτῡ́ω, ἀρτῡ́ομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀρτῡ́ω ἀρτῡ́εις ἀρτῡ́ει ἀρτῡ́ετον ἀρτῡ́ετον ἀρτῡ́ομεν ἀρτῡ́ετε ἀρτῡ́ουσῐ(ν)
subjunctive ἀρτῡ́ω ἀρτῡ́ῃς ἀρτῡ́ῃ ἀρτῡ́ητον ἀρτῡ́ητον ἀρτῡ́ωμεν ἀρτῡ́ητε ἀρτῡ́ωσῐ(ν)
optative ἀρτῡ́οιμῐ ἀρτῡ́οις ἀρτῡ́οι ἀρτῡ́οιτον ἀρτῡοίτην ἀρτῡ́οιμεν ἀρτῡ́οιτε ἀρτῡ́οιεν
imperative   ἄρτῡε ἀρτῡέτω ἀρτῡ́ετον ἀρτῡέτων   ἀρτῡ́ετε ἀρτῡόντων
middle/passive indicative ἀρτῡ́ομαι ἀρτῡ́ῃ,
ἀρτῡ́ει 		ἀρτῡ́εται ἀρτῡ́εσθον ἀρτῡ́εσθον ἀρτῡόμεθᾰ ἀρτῡ́εσθε ἀρτῡ́ονται
subjunctive ἀρτῡ́ωμαι ἀρτῡ́ῃ ἀρτῡ́ηται ἀρτῡ́ησθον ἀρτῡ́ησθον ἀρτῡώμεθᾰ ἀρτῡ́ησθε ἀρτῡ́ωνται
optative ἀρτῡοίμην ἀρτῡ́οιο ἀρτῡ́οιτο ἀρτῡ́οισθον ἀρτῡοίσθην ἀρτῡοίμεθᾰ ἀρτῡ́οισθε ἀρτῡ́οιντο
imperative   ἀρτῡ́ου ἀρτῡέσθω ἀρτῡ́εσθον ἀρτῡέσθων   ἀρτῡ́εσθε ἀρτῡέσθων
active middle/passive
infinitive ἀρτῡ́ειν ἀρτῡ́εσθαι
participle m ἀρτῡ́ων ἀρτῡόμενος
f ἀρτῡ́ουσᾰ ἀρτῡομένη
n ἀρτῦον ἀρτῡόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἤρτῡον, ἠρτῡόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρτῡον ἤρτῡες ἤρτῡε(ν) ἠρτῡ́ετον ἠρτῡέτην ἠρτῡ́ομεν ἠρτῡ́ετε ἤρτῡον
middle/passive indicative ἠρτῡόμην ἠρτῡ́ου ἠρτῡ́ετο ἠρτῡ́εσθον ἠρτῡέσθην ἠρτῡόμεθᾰ ἠρτῡ́εσθε ἠρτῡ́οντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: ἀρτῡ́σω, ἀρτῡ́σομαι, ἀρτῡθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἀρτῡ́σω ἀρτῡ́σεις ἀρτῡ́σει ἀρτῡ́σετον ἀρτῡ́σετον ἀρτῡ́σομεν ἀρτῡ́σετε ἀρτῡ́σουσῐ(ν)
optative ἀρτῡ́σοιμῐ ἀρτῡ́σοις ἀρτῡ́σοι ἀρτῡ́σοιτον ἀρτῡσοίτην ἀρτῡ́σοιμεν ἀρτῡ́σοιτε ἀρτῡ́σοιεν
middle indicative ἀρτῡ́σομαι ἀρτῡ́σῃ,
ἀρτῡ́σει 		ἀρτῡ́σεται ἀρτῡ́σεσθον ἀρτῡ́σεσθον ἀρτῡσόμεθᾰ ἀρτῡ́σεσθε ἀρτῡ́σονται
optative ἀρτῡσοίμην ἀρτῡ́σοιο ἀρτῡ́σοιτο ἀρτῡ́σοισθον ἀρτῡσοίσθην ἀρτῡσοίμεθᾰ ἀρτῡ́σοισθε ἀρτῡ́σοιντο
passive indicative ἀρτῡθήσομαι ἀρτῡθήσῃ,
ἀρτῡθήσει 		ἀρτῡθήσεται ἀρτῡθήσεσθον ἀρτῡθήσεσθον ἀρτῡθησόμεθᾰ ἀρτῡθήσεσθε ἀρτῡθήσονται
optative ἀρτῡθησοίμην ἀρτῡθήσοιο ἀρτῡθήσοιτο ἀρτῡθήσοισθον ἀρτῡθησοίσθην ἀρτῡθησοίμεθᾰ ἀρτῡθήσοισθε ἀρτῡθήσοιντο
active middle passive
infinitive ἀρτῡ́σειν ἀρτῡ́σεσθαι ἀρτῡθήσεσθαι
participle m ἀρτῡ́σων ἀρτῡσόμενος ἀρτῡθησόμενος
f ἀρτῡ́σουσᾰ ἀρτῡσομένη ἀρτῡθησομένη
n ἀρτῦσον ἀρτῡσόμενον ἀρτῡθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἤρτῡσᾰ, ἠρτῡσᾰ́μην, ἠρτῡ́θην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρτῡσᾰ ἤρτῡσᾰς ἤρτῡσε(ν) ἠρτῡ́σᾰτον ἠρτῡσᾰ́την ἠρτῡ́σᾰμεν ἠρτῡ́σᾰτε ἤρτῡσᾰν
subjunctive ἀρτῡ́σω ἀρτῡ́σῃς ἀρτῡ́σῃ ἀρτῡ́σητον ἀρτῡ́σητον ἀρτῡ́σωμεν ἀρτῡ́σητε ἀρτῡ́σωσῐ(ν)
optative ἀρτῡ́σαιμῐ ἀρτῡ́σειᾰς,
ἀρτῡ́σαις 		ἀρτῡ́σειε(ν),
ἀρτῡ́σαι 		ἀρτῡ́σαιτον ἀρτῡσαίτην ἀρτῡ́σαιμεν ἀρτῡ́σαιτε ἀρτῡ́σειᾰν,
ἀρτῡ́σαιεν
imperative   ἄρτῡσον ἀρτῡσᾰ́τω ἀρτῡ́σᾰτον ἀρτῡσᾰ́των   ἀρτῡ́σᾰτε ἀρτῡσᾰ́ντων
middle indicative ἠρτῡσᾰ́μην ἠρτῡ́σω ἠρτῡ́σᾰτο ἠρτῡ́σᾰσθον ἠρτῡσᾰ́σθην ἠρτῡσᾰ́μεθᾰ ἠρτῡ́σᾰσθε ἠρτῡ́σᾰντο
subjunctive ἀρτῡ́σωμαι ἀρτῡ́σῃ ἀρτῡ́σηται ἀρτῡ́σησθον ἀρτῡ́σησθον ἀρτῡσώμεθᾰ ἀρτῡ́σησθε ἀρτῡ́σωνται
optative ἀρτῡσαίμην ἀρτῡ́σαιο ἀρτῡ́σαιτο ἀρτῡ́σαισθον ἀρτῡσαίσθην ἀρτῡσαίμεθᾰ ἀρτῡ́σαισθε ἀρτῡ́σαιντο
imperative   ἄρτῡσαι ἀρτῡσᾰ́σθω ἀρτῡ́σᾰσθον ἀρτῡσᾰ́σθων   ἀρτῡ́σᾰσθε ἀρτῡσᾰ́σθων
passive indicative ἠρτῡ́θην ἠρτῡ́θης ἠρτῡ́θη ἠρτῡ́θητον ἠρτῡθήτην ἠρτῡ́θημεν ἠρτῡ́θητε ἠρτῡ́θησᾰν
subjunctive ἀρτῡθῶ ἀρτῡθῇς ἀρτῡθῇ ἀρτῡθῆτον ἀρτῡθῆτον ἀρτῡθῶμεν ἀρτῡθῆτε ἀρτῡθῶσῐ(ν)
optative ἀρτῡθείην ἀρτῡθείης ἀρτῡθείη ἀρτῡθεῖτον,
ἀρτῡθείητον 		ἀρτῡθείτην,
ἀρτῡθειήτην 		ἀρτῡθεῖμεν,
ἀρτῡθείημεν 		ἀρτῡθεῖτε,
ἀρτῡθείητε 		ἀρτῡθεῖεν,
ἀρτῡθείησᾰν
imperative   ἀρτῡ́θητῐ ἀρτῡθήτω ἀρτῡ́θητον ἀρτῡθήτων   ἀρτῡ́θητε ἀρτῡθέντων
active middle passive
infinitive ἀρτῦσαι ἀρτῡ́σᾰσθαι ἀρτῡθῆναι
participle m ἀρτῡ́σᾱς ἀρτῡσᾰ́μενος ἀρτῡθείς
f ἀρτῡ́σᾱσᾰ ἀρτῡσᾰμένη ἀρτῡθεῖσᾰ
n ἀρτῦσᾰν ἀρτῡσᾰ́μενον ἀρτῡθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ἤρτῡκᾰ, ἤρτῡμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρτῡκᾰ ἤρτῡκᾰς ἤρτῡκε(ν) ἠρτῡ́κᾰτον ἠρτῡ́κᾰτον ἠρτῡ́κᾰμεν ἠρτῡ́κᾰτε ἠρτῡ́κᾱσῐ(ν)
subjunctive ἠρτῡ́κω ἠρτῡ́κῃς ἠρτῡ́κῃ ἠρτῡ́κητον ἠρτῡ́κητον ἠρτῡ́κωμεν ἠρτῡ́κητε ἠρτῡ́κωσῐ(ν)
optative ἠρτῡ́κοιμῐ,
ἠρτῡκοίην 		ἠρτῡ́κοις,
ἠρτῡκοίης 		ἠρτῡ́κοι,
ἠρτῡκοίη 		ἠρτῡ́κοιτον ἠρτῡκοίτην ἠρτῡ́κοιμεν ἠρτῡ́κοιτε ἠρτῡ́κοιεν
imperative   ἤρτῡκε ἠρτῡκέτω ἠρτῡ́κετον ἠρτῡκέτων   ἠρτῡ́κετε ἠρτῡκόντων
middle/passive indicative ἤρτῡμαι ἤρτῡσαι ἤρτῡται ἤρτῡσθον ἤρτῡσθον ἠρτῡ́μεθᾰ ἤρτῡσθε ἤρτῡνται
subjunctive ἠρτῡμένος ὦ ἠρτῡμένος ᾖς ἠρτῡμένος ᾖ ἠρτῡμένω ἦτον ἠρτῡμένω ἦτον ἠρτῡμένοι ὦμεν ἠρτῡμένοι ἦτε ἠρτῡμένοι ὦσῐ(ν)
optative ἠρτῡμένος εἴην ἠρτῡμένος εἴης ἠρτῡμένος εἴη ἠρτῡμένω εἴητον,
εἶτον 		ἠρτῡμένω εἰήτην,
εἴτην 		ἠρτῡμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ἠρτῡμένοι εἴητε,
εἶτε 		ἠρτῡμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ἤρτῡσο ἠρτῡ́σθω ἤρτῡσθον ἠρτῡ́σθων   ἤρτῡσθε ἠρτῡ́σθων
active middle/passive
infinitive ἠρτῡκέναι ἠρτῦσθαι
participle m ἠρτῡκώς ἠρτῡμένος
f ἠρτῡκυῖᾰ ἠρτῡμένη
n ἠρτῡκός ἠρτῡμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἠρτῡ́κειν, ἠρτῡ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἠρτῡ́κειν,
ἠρτῡ́κη 		ἠρτῡ́κεις,
ἠρτῡ́κης 		ἠρτῡ́κει(ν) ἠρτῡ́κετον ἠρτῡκέτην ἠρτῡ́κεμεν ἠρτῡ́κετε ἠρτῡ́κεσᾰν
middle/passive indicative ἠρτῡ́μην ἤρτῡσο ἤρτῡτο ἤρτῡσθον ἠρτῡ́σθην ἠρτῡ́μεθᾰ ἤρτῡσθε ἤρτῡντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • διαρτῡ́ω (diartū́ō)
  • ἐξαρτῡ́ω (exartū́ō)
  • ἐπαρτῡ́ω (epartū́ō)
  • καταρτῡ́ω (katartū́ō)
  • ὀψαρτῡ́ω (opsartū́ō)
  • παραρτῡ́ω (parartū́ō)
  • προαρτῡ́ω (proartū́ō)
  • συναρτῡ́ω (sunartū́ō)

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἀρτύω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 144

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.