ἐξαρτύω

Ancient Greek

Etymology

ἐξ- (ex-) +‎ ἀρτύω (artúō)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /ek.sar.ty̌ː.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ek.sarˈty.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /ek.sarˈty.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /ek.sarˈty.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ek.sarˈti.o/

Verb

ἐξαρτῡ́ω • (exartū́ō)

to prepare, equip, fit out

Conjugation

Present: ἐξαρτῡ́ω, ἐξαρτῡ́ομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξαρτῡ́ω	ἐξαρτῡ́εις	ἐξαρτῡ́ει	ἐξαρτῡ́ετον	ἐξαρτῡ́ετον	ἐξαρτῡ́ομεν	ἐξαρτῡ́ετε	ἐξαρτῡ́ουσῐ(ν)
	subjunctive	ἐξαρτῡ́ω	ἐξαρτῡ́ῃς	ἐξαρτῡ́ῃ	ἐξαρτῡ́ητον	ἐξαρτῡ́ητον	ἐξαρτῡ́ωμεν	ἐξαρτῡ́ητε	ἐξαρτῡ́ωσῐ(ν)
	optative	ἐξαρτῡ́οιμῐ	ἐξαρτῡ́οις	ἐξαρτῡ́οι	ἐξαρτῡ́οιτον	ἐξαρτῡοίτην	ἐξαρτῡ́οιμεν	ἐξαρτῡ́οιτε	ἐξαρτῡ́οιεν
	imperative		ἐξάρτῡε	ἐξαρτῡέτω	ἐξαρτῡ́ετον	ἐξαρτῡέτων		ἐξαρτῡ́ετε	ἐξαρτῡόντων
middle/passive	indicative	ἐξαρτῡ́ομαι	ἐξαρτῡ́ῃ, ἐξαρτῡ́ει	ἐξαρτῡ́εται	ἐξαρτῡ́εσθον	ἐξαρτῡ́εσθον	ἐξαρτῡόμεθᾰ	ἐξαρτῡ́εσθε	ἐξαρτῡ́ονται
	subjunctive	ἐξαρτῡ́ωμαι	ἐξαρτῡ́ῃ	ἐξαρτῡ́ηται	ἐξαρτῡ́ησθον	ἐξαρτῡ́ησθον	ἐξαρτῡώμεθᾰ	ἐξαρτῡ́ησθε	ἐξαρτῡ́ωνται
	optative	ἐξαρτῡοίμην	ἐξαρτῡ́οιο	ἐξαρτῡ́οιτο	ἐξαρτῡ́οισθον	ἐξαρτῡοίσθην	ἐξαρτῡοίμεθᾰ	ἐξαρτῡ́οισθε	ἐξαρτῡ́οιντο
	imperative		ἐξαρτῡ́ου	ἐξαρτῡέσθω	ἐξαρτῡ́εσθον	ἐξαρτῡέσθων		ἐξαρτῡ́εσθε	ἐξαρτῡέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐξαρτῡ́ειν				ἐξαρτῡ́εσθαι
participle	m	ἐξαρτῡ́ων				ἐξαρτῡόμενος
	f	ἐξαρτῡ́ουσᾰ				ἐξαρτῡομένη
	n	ἐξαρτῦον				ἐξαρτῡόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐξήρτῡον, ἐξηρτῡόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξήρτῡον	ἐξήρτῡες	ἐξήρτῡε(ν)	ἐξηρτῡ́ετον	ἐξηρτῡέτην	ἐξηρτῡ́ομεν	ἐξηρτῡ́ετε	ἐξήρτῡον
middle/passive	indicative	ἐξηρτῡόμην	ἐξηρτῡ́ου	ἐξηρτῡ́ετο	ἐξηρτῡ́εσθον	ἐξηρτῡέσθην	ἐξηρτῡόμεθᾰ	ἐξηρτῡ́εσθε	ἐξηρτῡ́οντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἐξαρτῡ́σω, ἐξαρτῡ́σομαι, ἐξαρτῡθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξαρτῡ́σω	ἐξαρτῡ́σεις	ἐξαρτῡ́σει	ἐξαρτῡ́σετον	ἐξαρτῡ́σετον	ἐξαρτῡ́σομεν	ἐξαρτῡ́σετε	ἐξαρτῡ́σουσῐ(ν)
active	optative	ἐξαρτῡ́σοιμῐ	ἐξαρτῡ́σοις	ἐξαρτῡ́σοι	ἐξαρτῡ́σοιτον	ἐξαρτῡσοίτην	ἐξαρτῡ́σοιμεν	ἐξαρτῡ́σοιτε	ἐξαρτῡ́σοιεν
middle	indicative	ἐξαρτῡ́σομαι	ἐξαρτῡ́σῃ, ἐξαρτῡ́σει	ἐξαρτῡ́σεται	ἐξαρτῡ́σεσθον	ἐξαρτῡ́σεσθον	ἐξαρτῡσόμεθᾰ	ἐξαρτῡ́σεσθε	ἐξαρτῡ́σονται
middle	optative	ἐξαρτῡσοίμην	ἐξαρτῡ́σοιο	ἐξαρτῡ́σοιτο	ἐξαρτῡ́σοισθον	ἐξαρτῡσοίσθην	ἐξαρτῡσοίμεθᾰ	ἐξαρτῡ́σοισθε	ἐξαρτῡ́σοιντο
passive	indicative	ἐξαρτῡθήσομαι	ἐξαρτῡθήσῃ, ἐξαρτῡθήσει	ἐξαρτῡθήσεται	ἐξαρτῡθήσεσθον	ἐξαρτῡθήσεσθον	ἐξαρτῡθησόμεθᾰ	ἐξαρτῡθήσεσθε	ἐξαρτῡθήσονται
passive	optative	ἐξαρτῡθησοίμην	ἐξαρτῡθήσοιο	ἐξαρτῡθήσοιτο	ἐξαρτῡθήσοισθον	ἐξαρτῡθησοίσθην	ἐξαρτῡθησοίμεθᾰ	ἐξαρτῡθήσοισθε	ἐξαρτῡθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		ἐξαρτῡ́σειν			ἐξαρτῡ́σεσθαι		ἐξαρτῡθήσεσθαι
participle	m	ἐξαρτῡ́σων			ἐξαρτῡσόμενος		ἐξαρτῡθησόμενος
	f	ἐξαρτῡ́σουσᾰ			ἐξαρτῡσομένη		ἐξαρτῡθησομένη
	n	ἐξαρτῦσον			ἐξαρτῡσόμενον		ἐξαρτῡθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐξήρτῡσᾰ, ἐξηρτῡσᾰ́μην, ἐξηρτῡ́θην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξήρτῡσᾰ	ἐξήρτῡσᾰς	ἐξήρτῡσε(ν)	ἐξηρτῡ́σᾰτον	ἐξηρτῡσᾰ́την	ἐξηρτῡ́σᾰμεν	ἐξηρτῡ́σᾰτε	ἐξήρτῡσᾰν
	subjunctive	ἐξαρτῡ́σω	ἐξαρτῡ́σῃς	ἐξαρτῡ́σῃ	ἐξαρτῡ́σητον	ἐξαρτῡ́σητον	ἐξαρτῡ́σωμεν	ἐξαρτῡ́σητε	ἐξαρτῡ́σωσῐ(ν)
	optative	ἐξαρτῡ́σαιμῐ	ἐξαρτῡ́σειᾰς, ἐξαρτῡ́σαις	ἐξαρτῡ́σειε(ν), ἐξαρτῡ́σαι	ἐξαρτῡ́σαιτον	ἐξαρτῡσαίτην	ἐξαρτῡ́σαιμεν	ἐξαρτῡ́σαιτε	ἐξαρτῡ́σειᾰν, ἐξαρτῡ́σαιεν
	imperative		ἐξάρτῡσον	ἐξαρτῡσᾰ́τω	ἐξαρτῡ́σᾰτον	ἐξαρτῡσᾰ́των		ἐξαρτῡ́σᾰτε	ἐξαρτῡσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐξηρτῡσᾰ́μην	ἐξηρτῡ́σω	ἐξηρτῡ́σᾰτο	ἐξηρτῡ́σᾰσθον	ἐξηρτῡσᾰ́σθην	ἐξηρτῡσᾰ́μεθᾰ	ἐξηρτῡ́σᾰσθε	ἐξηρτῡ́σᾰντο
	subjunctive	ἐξαρτῡ́σωμαι	ἐξαρτῡ́σῃ	ἐξαρτῡ́σηται	ἐξαρτῡ́σησθον	ἐξαρτῡ́σησθον	ἐξαρτῡσώμεθᾰ	ἐξαρτῡ́σησθε	ἐξαρτῡ́σωνται
	optative	ἐξαρτῡσαίμην	ἐξαρτῡ́σαιο	ἐξαρτῡ́σαιτο	ἐξαρτῡ́σαισθον	ἐξαρτῡσαίσθην	ἐξαρτῡσαίμεθᾰ	ἐξαρτῡ́σαισθε	ἐξαρτῡ́σαιντο
	imperative		ἐξάρτῡσαι	ἐξαρτῡσᾰ́σθω	ἐξαρτῡ́σᾰσθον	ἐξαρτῡσᾰ́σθων		ἐξαρτῡ́σᾰσθε	ἐξαρτῡσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐξηρτῡ́θην	ἐξηρτῡ́θης	ἐξηρτῡ́θη	ἐξηρτῡ́θητον	ἐξηρτῡθήτην	ἐξηρτῡ́θημεν	ἐξηρτῡ́θητε	ἐξηρτῡ́θησᾰν
	subjunctive	ἐξαρτῡθῶ	ἐξαρτῡθῇς	ἐξαρτῡθῇ	ἐξαρτῡθῆτον	ἐξαρτῡθῆτον	ἐξαρτῡθῶμεν	ἐξαρτῡθῆτε	ἐξαρτῡθῶσῐ(ν)
	optative	ἐξαρτῡθείην	ἐξαρτῡθείης	ἐξαρτῡθείη	ἐξαρτῡθεῖτον, ἐξαρτῡθείητον	ἐξαρτῡθείτην, ἐξαρτῡθειήτην	ἐξαρτῡθεῖμεν, ἐξαρτῡθείημεν	ἐξαρτῡθεῖτε, ἐξαρτῡθείητε	ἐξαρτῡθεῖεν, ἐξαρτῡθείησᾰν
	imperative		ἐξαρτῡ́θητῐ	ἐξαρτῡθήτω	ἐξαρτῡ́θητον	ἐξαρτῡθήτων		ἐξαρτῡ́θητε	ἐξαρτῡθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἐξαρτῦσαι			ἐξαρτῡ́σᾰσθαι		ἐξαρτῡθῆναι
participle	m	ἐξαρτῡ́σᾱς			ἐξαρτῡσᾰ́μενος		ἐξαρτῡθείς
	f	ἐξαρτῡ́σᾱσᾰ			ἐξαρτῡσᾰμένη		ἐξαρτῡθεῖσᾰ
	n	ἐξαρτῦσᾰν			ἐξαρτῡσᾰ́μενον		ἐξαρτῡθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἐξήρτῡκᾰ, ἐξήρτῡμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξήρτῡκᾰ	ἐξήρτῡκᾰς	ἐξήρτῡκε(ν)	ἐξηρτῡ́κᾰτον	ἐξηρτῡ́κᾰτον	ἐξηρτῡ́κᾰμεν	ἐξηρτῡ́κᾰτε	ἐξηρτῡ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἐξηρτῡ́κω	ἐξηρτῡ́κῃς	ἐξηρτῡ́κῃ	ἐξηρτῡ́κητον	ἐξηρτῡ́κητον	ἐξηρτῡ́κωμεν	ἐξηρτῡ́κητε	ἐξηρτῡ́κωσῐ(ν)
	optative	ἐξηρτῡ́κοιμῐ, ἐξηρτῡκοίην	ἐξηρτῡ́κοις, ἐξηρτῡκοίης	ἐξηρτῡ́κοι, ἐξηρτῡκοίη	ἐξηρτῡ́κοιτον	ἐξηρτῡκοίτην	ἐξηρτῡ́κοιμεν	ἐξηρτῡ́κοιτε	ἐξηρτῡ́κοιεν
	imperative		ἐξήρτῡκε	ἐξηρτῡκέτω	ἐξηρτῡ́κετον	ἐξηρτῡκέτων		ἐξηρτῡ́κετε	ἐξηρτῡκόντων
middle/passive	indicative	ἐξήρτῡμαι	ἐξήρτῡσαι	ἐξήρτῡται	ἐξήρτῡσθον	ἐξήρτῡσθον	ἐξηρτῡ́μεθᾰ	ἐξήρτῡσθε	ἐξήρτῡνται
	subjunctive	ἐξηρτῡμένος ὦ	ἐξηρτῡμένος ᾖς	ἐξηρτῡμένος ᾖ	ἐξηρτῡμένω ἦτον	ἐξηρτῡμένω ἦτον	ἐξηρτῡμένοι ὦμεν	ἐξηρτῡμένοι ἦτε	ἐξηρτῡμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ἐξηρτῡμένος εἴην	ἐξηρτῡμένος εἴης	ἐξηρτῡμένος εἴη	ἐξηρτῡμένω εἴητον, εἶτον	ἐξηρτῡμένω εἰήτην, εἴτην	ἐξηρτῡμένοι εἴημεν, εἶμεν	ἐξηρτῡμένοι εἴητε, εἶτε	ἐξηρτῡμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ἐξήρτῡσο	ἐξηρτῡ́σθω	ἐξήρτῡσθον	ἐξηρτῡ́σθων		ἐξήρτῡσθε	ἐξηρτῡ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐξηρτῡκέναι				ἐξηρτῦσθαι
participle	m	ἐξηρτῡκώς				ἐξηρτῡμένος
	f	ἐξηρτῡκυῖᾰ				ἐξηρτῡμένη
	n	ἐξηρτῡκός				ἐξηρτῡμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐξηρτῡ́κειν, ἐξηρτῡ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐξηρτῡ́κειν, ἐξηρτῡ́κη	ἐξηρτῡ́κεις, ἐξηρτῡ́κης	ἐξηρτῡ́κει(ν)	ἐξηρτῡ́κετον	ἐξηρτῡκέτην	ἐξηρτῡ́κεμεν	ἐξηρτῡ́κετε	ἐξηρτῡ́κεσᾰν
middle/passive	indicative	ἐξηρτῡ́μην	ἐξήρτῡσο	ἐξήρτῡτο	ἐξήρτῡσθον	ἐξηρτῡ́σθην	ἐξηρτῡ́μεθᾰ	ἐξήρτῡσθε	ἐξήρτῡντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: εξαρτύω (exartýo)