φαρμάσσω

Ancient Greek

Etymology

From φάρμακον (phármakon) + -σσω (-ssō), denoting the application or preparation of drugs or compounds.

Pronunciation

 

Verb

φᾰρμᾰ́σσω • (phărmắssō)

  1. (Homeric) to treat using φάρμακα (phármaka); to apply or prepare a substance
    • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Odyssey 9.393:
      ὡς ὅτ᾽ ἀνὴρ πέλεκυν … ἐν ὕδατι ψυχρῷ βάπτῃ … φαρμάσσων
      hōs hót’ anḕr pélekun … en húdati psukhrōî báptēi … pharmássōn
      as when a man tempers an axe by dipping it in cold water
  2. (post-Homeric) to heal or relieve by medicine; to medicate
    • 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laws 933b:
      νόσους φαρμάσσων
      nósous pharmássōn
      healing diseases with medicines
    • c. 250 BCE – 170 BCE, Nicander, Theriaca 619:
      μέθυ φαρμάσσει
      méthu pharmássei
      he medicates the wine
  3. to enchant or bewitch by potions or philtres
    • 300 BCE – 250 BCE, Apollonius of Rhodes, 3 478:
      κούρην … φαρμάσσειν Ἑκάτης ἐννεσίῃσιν
      koúrēn … pharmássein Hekátēs ennesíēisin
      a girl who works spells under Hecate’s guidance
    • 300 BCE – 250 BCE, Apollonius of Rhodes, 4 61:
      σκοτίῃ ἐνὶ νυκτὶ φαρμάσσῃς
      skotíēi enì nuktì pharmássēis
      that you work your spells in the dark night
    • 300 BCE – 250 BCE, Apollonius of Rhodes, 3 859:
      φαρμάσσεσθαι
      pharmássesthai
      to prepare the drug
    • 458 BCE, Aeschylus, Agamemnon 94:
      λαμπὰς ἀνίσχει, φαρμασσομένη χρίματος ἁγνοῦ
      lampàs anískhei, pharmassoménē khrímatos hagnoû
      a torch rises, “medicated” with pure anointing oil
      (metaphorical usage)
  4. to poison
    • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Artaxerxes 19:
      κρέα φαρμασθέντα
      kréa pharmasthénta
      meat that had been poisoned
    • 46 CE – 120 CE, Plutarch, Mor. 681f:
      βέλη φαρμασθέντα
      bélē pharmasthénta
      poisoned arrows
    • c. 130 CE, Soranus, 1 94:
      δι᾽ ἂς φαρμάσσεται τὸ γάλα
      di’ às pharmássetai tò gála
      by which the milk is spoiled (poisoned)
  5. to dye or color
    • ante 177 CE, Pollux, 7 169:
      ἔρια φαρμάσσειν
      éria pharmássein
      to dye wool
  6. (figurative) to embellish or falsify
    • 170 CE – 250 CE, Philostratus, Ep. 27:
      φαρμασσομένη εὐμορφία
      pharmassoménē eumorphía
      painted, artificial beauty
  7. to season or prepare food
    • 600 BCE – 500 BCE, Hipponax, 36:
      τηγανίτας σησάμοισι φαρμάσσειν
      tēganítas sēsámoisi pharmássein
      to season pancakes with sesame

Conjugation

   Present: φᾰρμᾰ́σσω, φᾰρμᾰ́σσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative φᾰρμᾰ́σσω φᾰρμᾰ́σσεις φᾰρμᾰ́σσει φᾰρμᾰ́σσετον φᾰρμᾰ́σσετον φᾰρμᾰ́σσομεν φᾰρμᾰ́σσετε φᾰρμᾰ́σσουσῐ(ν)
subjunctive φᾰρμᾰ́σσω φᾰρμᾰ́σσῃς φᾰρμᾰ́σσῃ φᾰρμᾰ́σσητον φᾰρμᾰ́σσητον φᾰρμᾰ́σσωμεν φᾰρμᾰ́σσητε φᾰρμᾰ́σσωσῐ(ν)
optative φᾰρμᾰ́σσοιμῐ φᾰρμᾰ́σσοις φᾰρμᾰ́σσοι φᾰρμᾰ́σσοιτον φᾰρμᾰσσοίτην φᾰρμᾰ́σσοιμεν φᾰρμᾰ́σσοιτε φᾰρμᾰ́σσοιεν
imperative   φᾰ́ρμᾰσσε φᾰρμᾰσσέτω φᾰρμᾰ́σσετον φᾰρμᾰσσέτων   φᾰρμᾰ́σσετε φᾰρμᾰσσόντων
middle/passive indicative φᾰρμᾰ́σσομαι φᾰρμᾰ́σσῃ,
φᾰρμᾰ́σσει 		φᾰρμᾰ́σσεται φᾰρμᾰ́σσεσθον φᾰρμᾰ́σσεσθον φᾰρμᾰσσόμεθᾰ φᾰρμᾰ́σσεσθε φᾰρμᾰ́σσονται
subjunctive φᾰρμᾰ́σσωμαι φᾰρμᾰ́σσῃ φᾰρμᾰ́σσηται φᾰρμᾰ́σσησθον φᾰρμᾰ́σσησθον φᾰρμᾰσσώμεθᾰ φᾰρμᾰ́σσησθε φᾰρμᾰ́σσωνται
optative φᾰρμᾰσσοίμην φᾰρμᾰ́σσοιο φᾰρμᾰ́σσοιτο φᾰρμᾰ́σσοισθον φᾰρμᾰσσοίσθην φᾰρμᾰσσοίμεθᾰ φᾰρμᾰ́σσοισθε φᾰρμᾰ́σσοιντο
imperative   φᾰρμᾰ́σσου φᾰρμᾰσσέσθω φᾰρμᾰ́σσεσθον φᾰρμᾰσσέσθων   φᾰρμᾰ́σσεσθε φᾰρμᾰσσέσθων
active middle/passive
infinitive φᾰρμᾰ́σσειν φᾰρμᾰ́σσεσθαι
participle m φᾰρμᾰ́σσων φᾰρμᾰσσόμενος
f φᾰρμᾰ́σσουσᾰ φᾰρμᾰσσομένη
n φᾰρμᾰ́σσον φᾰρμᾰσσόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • φᾰ́ρμᾰξῐς (phắrmăxĭs)

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.