ἀραρίσκω

Ancient Greek

Etymology

Ultimately from Proto-Indo-European *h₂er- (“to fit”) and suffixed with -σκω (-skō).[1] The aorist form of this verb, ἤρᾰρον (ḗrăron), may derive from a Proto-Indo-European reduplicated thematic aorist *h₂eh₂ret, perhaps whence also Old Armenian արար- (arar-), the aorist stem of առնեմ (aṙnem). Alternatively, the linguist Petr Kocharov argues that the Armenian aorist is better equated with Ancient Greek ᾰ̓ρήρη (ărḗrē), thereby isolating the Greek reduplicated aorist.[2] According to the linguist Jay Jasanoff, the term ἀραρίσκω (ararískō) may have emerged by analogy to terms such as εὑρίσκω (heurískō), which also has a reduplicated aorist.[3]

Cognates include Old Armenian արարի (arari, “I did”), Avestan 𐬀𐬭𐬆𐬨 (arəm), and Sanskrit ऋत (ṛtá).

Pronunciation

 

Verb

ἀραρίσκω • (ararískō)

  1. (transitive)
    1. join, fasten
    2. fit together, construct
      1. prepare, contrive
    3. fit, equip, furnish
      1. please, gratify
    4. make fit, make pleasing
  2. (intransitive)
    1. to be joined closely together
      1. to be fixed
    2. to fit or suit
    3. to be fitted with, furnished with
    4. to be fitted, suiting, agreeable, pleasing

Usage notes

The present, imperfect, future, and aorist 1 active forms govern the transitive senses, while the middle tenses, aorist 2 and active perfect and pluperfect forms govern the intransitive.

Inflection

   Present: ᾰ̓ρᾰρίσκω, ᾰ̓ρᾰρίσκομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓ρᾰρίσκω ᾰ̓ρᾰρίσκεις ᾰ̓ρᾰρίσκει ᾰ̓ρᾰρίσκετον ᾰ̓ρᾰρίσκετον ᾰ̓ρᾰρίσκομεν ᾰ̓ρᾰρίσκετε ᾰ̓ρᾰρίσκουσῐ(ν)
subjunctive ᾰ̓ρᾰρίσκω ᾰ̓ρᾰρίσκῃς ᾰ̓ρᾰρίσκῃ ᾰ̓ρᾰρίσκητον ᾰ̓ρᾰρίσκητον ᾰ̓ρᾰρίσκωμεν ᾰ̓ρᾰρίσκητε ᾰ̓ρᾰρίσκωσῐ(ν)
optative ᾰ̓ρᾰρίσκοιμῐ ᾰ̓ρᾰρίσκοις ᾰ̓ρᾰρίσκοι ᾰ̓ρᾰρίσκοιτον ᾰ̓ρᾰρισκοίτην ᾰ̓ρᾰρίσκοιμεν ᾰ̓ρᾰρίσκοιτε ᾰ̓ρᾰρίσκοιεν
imperative   ᾰ̓ρᾰ́ρισκε ᾰ̓ρᾰρισκέτω ᾰ̓ρᾰρίσκετον ᾰ̓ρᾰρισκέτων   ᾰ̓ρᾰρίσκετε ᾰ̓ρᾰρισκόντων
middle/passive indicative ᾰ̓ρᾰρίσκομαι ᾰ̓ρᾰρίσκῃ,
ᾰ̓ρᾰρίσκει 		ᾰ̓ρᾰρίσκεται ᾰ̓ρᾰρίσκεσθον ᾰ̓ρᾰρίσκεσθον ᾰ̓ρᾰρισκόμεθᾰ ᾰ̓ρᾰρίσκεσθε ᾰ̓ρᾰρίσκονται
subjunctive ᾰ̓ρᾰρίσκωμαι ᾰ̓ρᾰρίσκῃ ᾰ̓ρᾰρίσκηται ᾰ̓ρᾰρίσκησθον ᾰ̓ρᾰρίσκησθον ᾰ̓ρᾰρισκώμεθᾰ ᾰ̓ρᾰρίσκησθε ᾰ̓ρᾰρίσκωνται
optative ᾰ̓ρᾰρισκοίμην ᾰ̓ρᾰρίσκοιο ᾰ̓ρᾰρίσκοιτο ᾰ̓ρᾰρίσκοισθον ᾰ̓ρᾰρισκοίσθην ᾰ̓ρᾰρισκοίμεθᾰ ᾰ̓ρᾰρίσκοισθε ᾰ̓ρᾰρίσκοιντο
imperative   ᾰ̓ρᾰρίσκου ᾰ̓ρᾰρισκέσθω ᾰ̓ρᾰρίσκεσθον ᾰ̓ρᾰρισκέσθων   ᾰ̓ρᾰρίσκεσθε ᾰ̓ρᾰρισκέσθων
active middle/passive
infinitive ᾰ̓ρᾰρίσκειν ᾰ̓ρᾰρίσκεσθαι
participle m ᾰ̓ρᾰρίσκων ᾰ̓ρᾰρισκόμενος
f ᾰ̓ρᾰρίσκουσᾰ ᾰ̓ρᾰρισκομένη
n ᾰ̓ρᾰρῖσκον ᾰ̓ρᾰρισκόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἠρᾰ́ρισκον, ἠρᾰρισκόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἠρᾰ́ρισκον ἠρᾰ́ρισκες ἠρᾰ́ρισκε(ν) ἠρᾰρίσκετον ἠρᾰρισκέτην ἠρᾰρίσκομεν ἠρᾰρίσκετε ἠρᾰ́ρισκον
middle/passive indicative ἠρᾰρισκόμην ἠρᾰρίσκου ἠρᾰρίσκετο ἠρᾰρίσκεσθον ἠρᾰρισκέσθην ἠρᾰρισκόμεθᾰ ἠρᾰρίσκεσθε ἠρᾰρίσκοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἦρσᾰ, ἠρσᾰ́μην, ἤρθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἦρσᾰ ἦρσᾰς ἦρσε(ν) ἤρσᾰτον ἠρσᾰ́την ἤρσᾰμεν ἤρσᾰτε ἦρσᾰν
subjunctive ἄρσω ἄρσῃς ἄρσῃ ἄρσητον ἄρσητον ἄρσωμεν ἄρσητε ἄρσωσῐ(ν)
optative ἄρσαιμῐ ἄρσειᾰς,
ἄρσαις 		ἄρσειε(ν),
ἄρσαι 		ἄρσαιτον ἀρσαίτην ἄρσαιμεν ἄρσαιτε ἄρσειᾰν,
ἄρσαιεν
imperative   ἆρσον ἀρσᾰ́τω ἄρσᾰτον ἀρσᾰ́των   ἄρσᾰτε ἀρσᾰ́ντων
middle indicative ἠρσᾰ́μην ἤρσω ἤρσᾰτο ἤρσᾰσθον ἠρσᾰ́σθην ἠρσᾰ́μεθᾰ ἤρσᾰσθε ἤρσᾰντο
subjunctive ἄρσωμαι ἄρσῃ ἄρσηται ἄρσησθον ἄρσησθον ἀρσώμεθᾰ ἄρσησθε ἄρσωνται
optative ἀρσαίμην ἄρσαιο ἄρσαιτο ἄρσαισθον ἀρσαίσθην ἀρσαίμεθᾰ ἄρσαισθε ἄρσαιντο
imperative   ἆρσαι ἀρσᾰ́σθω ἄρσᾰσθον ἀρσᾰ́σθων   ἄρσᾰσθε ἀρσᾰ́σθων
passive indicative ἤρθην ἤρθης ἤρθη ἤρθητον ἠρθήτην ἤρθημεν ἤρθητε ἤρθησᾰν
subjunctive ἀρθῶ ἀρθῇς ἀρθῇ ἀρθῆτον ἀρθῆτον ἀρθῶμεν ἀρθῆτε ἀρθῶσῐ(ν)
optative ἀρθείην ἀρθείης ἀρθείη ἀρθεῖτον,
ἀρθείητον 		ἀρθείτην,
ἀρθειήτην 		ἀρθεῖμεν,
ἀρθείημεν 		ἀρθεῖτε,
ἀρθείητε 		ἀρθεῖεν,
ἀρθείησᾰν
imperative   ἄρθητῐ ἀρθήτω ἄρθητον ἀρθήτων   ἄρθητε ἀρθέντων
active middle passive
infinitive ἆρσαι ἄρσᾰσθαι ἀρθῆναι
participle m ἄρσᾱς ἀρσᾰ́μενος ἀρθείς
f ἄρσᾱσᾰ ἀρσᾰμένη ἀρθεῖσᾰ
n ἆρσᾰν ἀρσᾰ́μενον ἀρθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἆρσᾰ, ἀρσᾰ́μην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἆρσᾰ ἆρσᾰς ἆρσε(ν) ἄρσᾰτον ἀρσᾰ́την ἄρσᾰμεν ἄρσᾰτε ἆρσᾰν
subjunctive ἄρσω ἄρσῃς ἄρσῃ ἄρσητον ἄρσητον ἄρσωμεν ἄρσητε ἄρσωσῐ(ν)
optative ἄρσαιμῐ ἄρσειᾰς,
ἄρσαις 		ἄρσειε(ν),
ἄρσαι 		ἄρσαιτον ἀρσαίτην ἄρσαιμεν ἄρσαιτε ἄρσειᾰν,
ἄρσαιεν
imperative   ἆρσον ἀρσᾰ́τω ἄρσᾰτον ἀρσᾰ́των   ἄρσᾰτε ἀρσᾰ́ντων
middle indicative ἀρσᾰ́μην ἄρσω ἄρσᾰτο ἄρσᾰσθον ἀρσᾰ́σθην ἀρσᾰ́μεθᾰ ἄρσᾰσθε ἄρσᾰντο
subjunctive ἄρσωμαι ἄρσῃ ἄρσηται ἄρσησθον ἄρσησθον ἀρσώμεθᾰ ἄρσησθε ἄρσωνται
optative ἀρσαίμην ἄρσαιο ἄρσαιτο ἄρσαισθον ἀρσαίσθην ἀρσαίμεθᾰ ἄρσαισθε ἄρσαιντο
imperative   ἆρσαι ἀρσᾰ́σθω ἄρσᾰσθον ἀρσᾰ́σθων   ἄρσᾰσθε ἀρσᾰ́σθων
active middle
infinitive ἆρσαι ἄρσᾰσθαι
participle m ἄρσᾱς ἀρσᾰ́μενος
f ἄρσᾱσᾰ ἀρσᾰμένη
n ἆρσᾰν ἀρσᾰ́μενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἤρᾰρον, ἠρᾰρόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἤρᾰρον ἤρᾰρες ἤρᾰρε(ν) ἠρᾰ́ρετον ἠρᾰρέτην ἠρᾰ́ρομεν ἠρᾰ́ρετε ἤρᾰρον
subjunctive ᾰ̓ρᾰ́ρω ᾰ̓ρᾰ́ρῃς ᾰ̓ρᾰ́ρῃ ᾰ̓ρᾰ́ρητον ᾰ̓ρᾰ́ρητον ᾰ̓ρᾰ́ρωμεν ᾰ̓ρᾰ́ρητε ᾰ̓ρᾰ́ρωσῐ(ν)
optative ᾰ̓ρᾰ́ροιμῐ ᾰ̓ρᾰ́ροις ᾰ̓ρᾰ́ροι ᾰ̓ρᾰ́ροιτον ᾰ̓ρᾰροίτην ᾰ̓ρᾰ́ροιμεν ᾰ̓ρᾰ́ροιτε ᾰ̓ρᾰ́ροιεν
imperative   ᾰ̓́ρᾰρε ᾰ̓ρᾰρέτω ᾰ̓ρᾰ́ρετον ᾰ̓ρᾰρέτων   ᾰ̓ρᾰ́ρετε ᾰ̓ρᾰρόντων
middle indicative ἠρᾰρόμην ἠρᾰ́ρου ἠρᾰ́ρετο ἠρᾰ́ρεσθον ἠρᾰρέσθην ἠρᾰρόμεθᾰ ἠρᾰ́ρεσθε ἠρᾰ́ροντο
subjunctive ᾰ̓ρᾰ́ρωμαι ᾰ̓ρᾰ́ρῃ ᾰ̓ρᾰ́ρηται ᾰ̓ρᾰ́ρησθον ᾰ̓ρᾰ́ρησθον ᾰ̓ρᾰρώμεθᾰ ᾰ̓ρᾰ́ρησθε ᾰ̓ρᾰ́ρωνται
optative ᾰ̓ρᾰροίμην ᾰ̓ρᾰ́ροιο ᾰ̓ρᾰ́ροιτο ᾰ̓ρᾰ́ροισθον ᾰ̓ρᾰροίσθην ᾰ̓ρᾰροίμεθᾰ ᾰ̓ρᾰ́ροισθε ᾰ̓ρᾰ́ροιντο
imperative   ᾰ̓ρᾰροῦ ᾰ̓ρᾰρέσθω ᾰ̓ρᾰ́ρεσθον ᾰ̓ρᾰρέσθων   ᾰ̓ρᾰ́ρεσθε ᾰ̓ρᾰρέσθων
active middle
infinitive ᾰ̓ρᾰρεῖν ᾰ̓ρᾰρέσθαι
participle m ᾰ̓ρᾰρών ᾰ̓ρᾰρόμενος
f ᾰ̓ρᾰροῦσᾰ ᾰ̓ρᾰρομένη
n ᾰ̓ρᾰρόν ᾰ̓ρᾰρόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: ᾰ̓́ρᾰρᾰ, ᾰ̓ρήρεμαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓́ρᾰρᾰ ᾰ̓́ρᾰρᾰς ᾰ̓́ρᾰρε(ν) ᾰ̓ρᾰ́ρᾰτον ᾰ̓ρᾰ́ρᾰτον ᾰ̓ρᾰ́ρᾰμεν ᾰ̓ρᾰ́ρᾰτε ᾰ̓ρᾰ́ρᾱσῐ(ν)
subjunctive ᾰ̓ρᾰ́ρω ᾰ̓ρᾰ́ρῃς ᾰ̓ρᾰ́ρῃ ᾰ̓ρᾰ́ρητον ᾰ̓ρᾰ́ρητον ᾰ̓ρᾰ́ρωμεν ᾰ̓ρᾰ́ρητε ᾰ̓ρᾰ́ρωσῐ(ν)
optative ᾰ̓ρᾰ́ροιμῐ,
ᾰ̓ρᾰροίην 		ᾰ̓ρᾰ́ροις,
ᾰ̓ρᾰροίης 		ᾰ̓ρᾰ́ροι,
ᾰ̓ρᾰροίη 		ᾰ̓ρᾰ́ροιτον ᾰ̓ρᾰροίτην ᾰ̓ρᾰ́ροιμεν ᾰ̓ρᾰ́ροιτε ᾰ̓ρᾰ́ροιεν
imperative   ᾰ̓́ρᾰρε ᾰ̓ρᾰρέτω ᾰ̓ρᾰ́ρετον ᾰ̓ρᾰρέτων   ᾰ̓ρᾰ́ρετε ᾰ̓ρᾰρόντων
middle/passive indicative ᾰ̓ρήρεμαι ᾰ̓ρήρεσαι ᾰ̓ρήρεται ᾰ̓ρήρεσθον ᾰ̓ρήρεσθον ᾰ̓ρηρέμεθᾰ ᾰ̓ρήρεσθε ᾰ̓ρήρενται
subjunctive ᾰ̓ρηρεμένος ὦ ᾰ̓ρηρεμένος ᾖς ᾰ̓ρηρεμένος ᾖ ᾰ̓ρηρεμένω ἦτον ᾰ̓ρηρεμένω ἦτον ᾰ̓ρηρεμένοι ὦμεν ᾰ̓ρηρεμένοι ἦτε ᾰ̓ρηρεμένοι ὦσῐ(ν)
optative ᾰ̓ρηρεμένος εἴην ᾰ̓ρηρεμένος εἴης ᾰ̓ρηρεμένος εἴη ᾰ̓ρηρεμένω εἴητον,
εἶτον 		ᾰ̓ρηρεμένω εἰήτην,
εἴτην 		ᾰ̓ρηρεμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		ᾰ̓ρηρεμένοι εἴητε,
εἶτε 		ᾰ̓ρηρεμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   ᾰ̓ρήρεσο ᾰ̓ρηρέσθω ᾰ̓ρήρεσθον ᾰ̓ρηρέσθων   ᾰ̓ρήρεσθε ᾰ̓ρηρέσθων
active middle/passive
infinitive ᾰ̓ρᾰρέναι ᾰ̓ρηρέσθαι
participle m ᾰ̓ρᾰρώς ᾰ̓ρηρεμένος
f ᾰ̓ρᾰρυῖᾰ ᾰ̓ρηρεμένη
n ᾰ̓ρᾰρός ᾰ̓ρηρεμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἠρήρειν, ἠρηρέμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἠρήρειν,
ἠρήρη 		ἠρήρεις,
ἠρήρης 		ἠρήρει(ν) ἠρήρετον ἠρηρέτην ἠρήρεμεν ἠρήρετε ἠρήρεσᾰν
middle/passive indicative ἠρηρέμην ἠρήρεσο ἠρήρετο ἠρήρεσθον ἠρηρέσθην ἠρηρέμεθᾰ ἠρήρεσθε ἠρήρεντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ᾰ̓ρήρεεν, ᾰ̓ρηρέμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ᾰ̓ρήρεεν,
ᾰ̓ρήρεᾰ 		ᾰ̓ρήρεες,
ᾰ̓ρήρεᾰς 		ᾰ̓ρήρεε(ν) ᾰ̓ρήρετον ᾰ̓ρηρέτην ᾰ̓ρήρεμεν ᾰ̓ρήρετε ᾰ̓ρήρεσᾰν
middle/passive indicative ᾰ̓ρηρέμην ᾰ̓ρήρεσο ᾰ̓ρήρετο ᾰ̓ρήρεσθον ᾰ̓ρηρέσθην ᾰ̓ρηρέμεθᾰ ᾰ̓ρήρεσθε ᾰ̓ρήρεντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “ἀραρίσκω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 123
  2. ^ Kocharov, P. (2019-05-02) Old Armenian nasal verbs: Archaisms and innovations (Thesis)‎[1], pages 110-111
  3. ^ Jasanoff, Jay H. (27 November 2023), “The origin of Attic Reduplication”, in Indo-European Linguistics‎[2], volume 11, number 1, Brill, →DOI, →ISSN, pages 48-49

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.