ἀπογίγνομαι

Ancient Greek

Alternative forms

ᾰ̓πογῑ́νομαι (ăpogī́nomai) — Ionic, Koine, Byzantine

Etymology

From ᾰ̓πο- (ăpo-) +‎ γῐ́γνομαι (gĭ́gnomai).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.po.ɡí.ɡno.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.poˈɡi.ɡno.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.poˈʝi.ɣno.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.poˈʝi.ɣno.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.poˈʝi.ɣno.me/

Verb

ᾰ̓πογῐ́γνομαι • (ăpogĭ́gnomai)

to be away from; to have no part in [with genitive]
to be taken away
Antonym: προσγῐ́γνομαι (prosgĭ́gnomai)
to be away; to be absent
to depart from; to die out of
to be dead
to be lost

Conjugation

Present: ᾰ̓πογῐ́γνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	ᾰ̓πογῐ́γνομαι	ᾰ̓πογῐ́γνῃ, ᾰ̓πογῐ́γνει	ᾰ̓πογῐ́γνεται	ᾰ̓πογῐ́γνεσθον	ᾰ̓πογῐ́γνεσθον	ᾰ̓πογῐγνόμεθᾰ	ᾰ̓πογῐ́γνεσθε	ᾰ̓πογῐ́γνονται
	subjunctive	ᾰ̓πογῐ́γνωμαι	ᾰ̓πογῐ́γνῃ	ᾰ̓πογῐ́γνηται	ᾰ̓πογῐ́γνησθον	ᾰ̓πογῐ́γνησθον	ᾰ̓πογῐγνώμεθᾰ	ᾰ̓πογῐ́γνησθε	ᾰ̓πογῐ́γνωνται
	optative	ᾰ̓πογῐγνοίμην	ᾰ̓πογῐ́γνοιο	ᾰ̓πογῐ́γνοιτο	ᾰ̓πογῐ́γνοισθον	ᾰ̓πογῐγνοίσθην	ᾰ̓πογῐγνοίμεθᾰ	ᾰ̓πογῐ́γνοισθε	ᾰ̓πογῐ́γνοιντο
	imperative		ᾰ̓πογῐ́γνου	ᾰ̓πογῐγνέσθω	ᾰ̓πογῐ́γνεσθον	ᾰ̓πογῐγνέσθων		ᾰ̓πογῐ́γνεσθε	ᾰ̓πογῐγνέσθων
						middle/passive
infinitive						ᾰ̓πογῐ́γνεσθαι
participle	m					ᾰ̓πογῐγνόμενος
	f					ᾰ̓πογῐγνομένη
	n					ᾰ̓πογῐγνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ᾰ̓πεγῐγνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	ᾰ̓πεγῐγνόμην	ᾰ̓πεγῐ́γνου	ᾰ̓πεγῐ́γνετο	ᾰ̓πεγῐ́γνεσθον	ᾰ̓πεγῐγνέσθην	ᾰ̓πεγῐγνόμεθᾰ	ᾰ̓πεγῐ́γνεσθε	ᾰ̓πεγῐ́γνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ᾰ̓πογενήσομαι, ᾰ̓πογενηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	ᾰ̓πογενήσομαι	ᾰ̓πογενήσῃ, ᾰ̓πογενήσει	ᾰ̓πογενήσεται	ᾰ̓πογενήσεσθον	ᾰ̓πογενήσεσθον	ᾰ̓πογενησόμεθᾰ	ᾰ̓πογενήσεσθε	ᾰ̓πογενήσονται
middle	optative	ᾰ̓πογενησοίμην	ᾰ̓πογενήσοιο	ᾰ̓πογενήσοιτο	ᾰ̓πογενήσοισθον	ᾰ̓πογενησοίσθην	ᾰ̓πογενησοίμεθᾰ	ᾰ̓πογενήσοισθε	ᾰ̓πογενήσοιντο
passive	indicative	ᾰ̓πογενηθήσομαι	ᾰ̓πογενηθήσῃ, ᾰ̓πογενηθήσει	ᾰ̓πογενηθήσεται	ᾰ̓πογενηθήσεσθον	ᾰ̓πογενηθήσεσθον	ᾰ̓πογενηθησόμεθᾰ	ᾰ̓πογενηθήσεσθε	ᾰ̓πογενηθήσονται
passive	optative	ᾰ̓πογενηθησοίμην	ᾰ̓πογενηθήσοιο	ᾰ̓πογενηθήσοιτο	ᾰ̓πογενηθήσοισθον	ᾰ̓πογενηθησοίσθην	ᾰ̓πογενηθησοίμεθᾰ	ᾰ̓πογενηθήσοισθε	ᾰ̓πογενηθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					ᾰ̓πογενήσεσθαι		ᾰ̓πογενηθήσεσθαι
participle	m				ᾰ̓πογενησόμενος		ᾰ̓πογενηθησόμενος
	f				ᾰ̓πογενησομένη		ᾰ̓πογενηθησομένη
	n				ᾰ̓πογενησόμενον		ᾰ̓πογενηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ᾰ̓πεγενόμην, ᾰ̓πεγενήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	ᾰ̓πεγενόμην	ᾰ̓πεγένου	ᾰ̓πεγένετο	ᾰ̓πεγένεσθον	ᾰ̓πεγενέσθην	ᾰ̓πεγενόμεθᾰ	ᾰ̓πεγένεσθε	ᾰ̓πεγένοντο
	subjunctive	ᾰ̓πογένωμαι	ᾰ̓πογένῃ	ᾰ̓πογένηται	ᾰ̓πογένησθον	ᾰ̓πογένησθον	ᾰ̓πογενώμεθᾰ	ᾰ̓πογένησθε	ᾰ̓πογένωνται
	optative	ᾰ̓πογενοίμην	ᾰ̓πογένοιο	ᾰ̓πογένοιτο	ᾰ̓πογένοισθον	ᾰ̓πογενοίσθην	ᾰ̓πογενοίμεθᾰ	ᾰ̓πογένοισθε	ᾰ̓πογένοιντο
	imperative		ᾰ̓πογενοῦ	ᾰ̓πογενέσθω	ᾰ̓πογένεσθον	ᾰ̓πογενέσθων		ᾰ̓πογένεσθε	ᾰ̓πογενέσθων
passive	indicative	ᾰ̓πεγενήθην	ᾰ̓πεγενήθης	ᾰ̓πεγενήθη	ᾰ̓πεγενήθητον	ᾰ̓πεγενηθήτην	ᾰ̓πεγενήθημεν	ᾰ̓πεγενήθητε	ᾰ̓πεγενήθησᾰν
	subjunctive	ᾰ̓πογενηθῶ	ᾰ̓πογενηθῇς	ᾰ̓πογενηθῇ	ᾰ̓πογενηθῆτον	ᾰ̓πογενηθῆτον	ᾰ̓πογενηθῶμεν	ᾰ̓πογενηθῆτε	ᾰ̓πογενηθῶσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓πογενηθείην	ᾰ̓πογενηθείης	ᾰ̓πογενηθείη	ᾰ̓πογενηθεῖτον, ᾰ̓πογενηθείητον	ᾰ̓πογενηθείτην, ᾰ̓πογενηθειήτην	ᾰ̓πογενηθεῖμεν, ᾰ̓πογενηθείημεν	ᾰ̓πογενηθεῖτε, ᾰ̓πογενηθείητε	ᾰ̓πογενηθεῖεν, ᾰ̓πογενηθείησᾰν
	imperative		ᾰ̓πογενήθητῐ	ᾰ̓πογενηθήτω	ᾰ̓πογενήθητον	ᾰ̓πογενηθήτων		ᾰ̓πογενήθητε	ᾰ̓πογενηθέντων
					middle		passive
infinitive					ᾰ̓πογενέσθαι		ᾰ̓πογενηθῆναι
participle	m				ᾰ̓πογενόμενος		ᾰ̓πογενηθείς
	f				ᾰ̓πογενομένη		ᾰ̓πογενηθεῖσᾰ
	n				ᾰ̓πογενόμενον		ᾰ̓πογενηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ᾰ̓πογέγονᾰ, ᾰ̓πογεγένημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓πογέγονᾰ	ᾰ̓πογέγονᾰς	ᾰ̓πογέγονε(ν)	ᾰ̓πογεγόνᾰτον	ᾰ̓πογεγόνᾰτον	ᾰ̓πογεγόνᾰμεν	ᾰ̓πογεγόνᾰτε	ᾰ̓πογεγόνᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ᾰ̓πογεγόνω	ᾰ̓πογεγόνῃς	ᾰ̓πογεγόνῃ	ᾰ̓πογεγόνητον	ᾰ̓πογεγόνητον	ᾰ̓πογεγόνωμεν	ᾰ̓πογεγόνητε	ᾰ̓πογεγόνωσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓πογεγόνοιμῐ, ᾰ̓πογεγονοίην	ᾰ̓πογεγόνοις, ᾰ̓πογεγονοίης	ᾰ̓πογεγόνοι, ᾰ̓πογεγονοίη	ᾰ̓πογεγόνοιτον	ᾰ̓πογεγονοίτην	ᾰ̓πογεγόνοιμεν	ᾰ̓πογεγόνοιτε	ᾰ̓πογεγόνοιεν
	imperative		ᾰ̓πογέγονε	ᾰ̓πογεγονέτω	ᾰ̓πογεγόνετον	ᾰ̓πογεγονέτων		ᾰ̓πογεγόνετε	ᾰ̓πογεγονόντων
middle/passive	indicative	ᾰ̓πογεγένημαι	ᾰ̓πογεγένησαι	ᾰ̓πογεγένηται	ᾰ̓πογεγένησθον	ᾰ̓πογεγένησθον	ᾰ̓πογεγενήμεθᾰ	ᾰ̓πογεγένησθε	ᾰ̓πογεγένηνται
	subjunctive	ᾰ̓πογεγενημένος ὦ	ᾰ̓πογεγενημένος ᾖς	ᾰ̓πογεγενημένος ᾖ	ᾰ̓πογεγενημένω ἦτον	ᾰ̓πογεγενημένω ἦτον	ᾰ̓πογεγενημένοι ὦμεν	ᾰ̓πογεγενημένοι ἦτε	ᾰ̓πογεγενημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	ᾰ̓πογεγενημένος εἴην	ᾰ̓πογεγενημένος εἴης	ᾰ̓πογεγενημένος εἴη	ᾰ̓πογεγενημένω εἴητον, εἶτον	ᾰ̓πογεγενημένω εἰήτην, εἴτην	ᾰ̓πογεγενημένοι εἴημεν, εἶμεν	ᾰ̓πογεγενημένοι εἴητε, εἶτε	ᾰ̓πογεγενημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		ᾰ̓πογεγένησο	ᾰ̓πογεγενήσθω	ᾰ̓πογεγένησθον	ᾰ̓πογεγενήσθων		ᾰ̓πογεγένησθε	ᾰ̓πογεγενήσθων
		active				middle/passive
infinitive		ᾰ̓πογεγονέναι				ᾰ̓πογεγενῆσθαι
participle	m	ᾰ̓πογεγονώς				ᾰ̓πογεγενημένος
	f	ᾰ̓πογεγονυῖᾰ				ᾰ̓πογεγενημένη
	n	ᾰ̓πογεγονός				ᾰ̓πογεγενημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ᾰ̓πεγεγόνειν, ᾰ̓πεγεγενήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ᾰ̓πεγεγόνειν, ᾰ̓πεγεγόνη	ᾰ̓πεγεγόνεις, ᾰ̓πεγεγόνης	ᾰ̓πεγεγόνει(ν)	ᾰ̓πεγεγόνετον	ᾰ̓πεγεγονέτην	ᾰ̓πεγεγόνεμεν	ᾰ̓πεγεγόνετε	ᾰ̓πεγεγόνεσᾰν
middle/passive	indicative	ᾰ̓πεγεγενήμην	ᾰ̓πεγεγένησο	ᾰ̓πεγεγένητο	ᾰ̓πεγεγένησθον	ᾰ̓πεγεγενήσθην	ᾰ̓πεγεγενήμεθᾰ	ᾰ̓πεγεγένησθε	ᾰ̓πεγεγένηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

Greek: απογίνομαι (apogínomai)