προσγίγνομαι

Ancient Greek

Alternative forms

προσγῑ́νομαι (prosgī́nomai) — Ionic, Koine, Byzantine

Etymology

From προσ- (pros-) +‎ γῐ́γνομαι (gĭ́gnomai).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /proz.ɡí.ɡno.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /prozˈɡi.ɡno.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /prozˈʝi.ɣno.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /prozˈʝi.ɣno.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /prozˈʝi.ɣno.me/

Verb

προσγίγνομαι • (prosgígnomai)

to come or go to
to attach oneself to
to be added; to accrue
to happen to

Conjugation

Present: προσγῐ́γνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσγῐ́γνομαι	προσγῐ́γνῃ, προσγῐ́γνει	προσγῐ́γνεται	προσγῐ́γνεσθον	προσγῐ́γνεσθον	προσγῐγνόμεθᾰ	προσγῐ́γνεσθε	προσγῐ́γνονται
	subjunctive	προσγῐ́γνωμαι	προσγῐ́γνῃ	προσγῐ́γνηται	προσγῐ́γνησθον	προσγῐ́γνησθον	προσγῐγνώμεθᾰ	προσγῐ́γνησθε	προσγῐ́γνωνται
	optative	προσγῐγνοίμην	προσγῐ́γνοιο	προσγῐ́γνοιτο	προσγῐ́γνοισθον	προσγῐγνοίσθην	προσγῐγνοίμεθᾰ	προσγῐ́γνοισθε	προσγῐ́γνοιντο
	imperative		προσγῐ́γνου	προσγῐγνέσθω	προσγῐ́γνεσθον	προσγῐγνέσθων		προσγῐ́γνεσθε	προσγῐγνέσθων

infinitive						προσγῐ́γνεσθαι
participle	m					προσγῐγνόμενος
	f					προσγῐγνομένη
	n					προσγῐγνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προσεγῐγνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσεγῐγνόμην	προσεγῐ́γνου	προσεγῐ́γνετο	προσεγῐ́γνεσθον	προσεγῐγνέσθην	προσεγῐγνόμεθᾰ	προσεγῐ́γνεσθε	προσεγῐ́γνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: προσγενήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσγενήσομαι	προσγενήσῃ, προσγενήσει	προσγενήσεται	προσγενήσεσθον	προσγενήσεσθον	προσγενησόμεθᾰ	προσγενήσεσθε	προσγενήσονται
middle	optative	προσγενησοίμην	προσγενήσοιο	προσγενήσοιτο	προσγενήσοισθον	προσγενησοίσθην	προσγενησοίμεθᾰ	προσγενήσοισθε	προσγενήσοιντο
					middle
infinitive					προσγενήσεσθαι
participle	m				προσγενησόμενος
	f				προσγενησομένη
	n				προσγενησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: προσεγενόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσεγενόμην	προσεγένου	προσεγένετο	προσεγένεσθον	προσεγενέσθην	προσεγενόμεθᾰ	προσεγένεσθε	προσεγένοντο
	subjunctive	προσγένωμαι	προσγένῃ	προσγένηται	προσγένησθον	προσγένησθον	προσγενώμεθᾰ	προσγένησθε	προσγένωνται
	optative	προσγενοίμην	προσγένοιο	προσγένοιτο	προσγένοισθον	προσγενοίσθην	προσγενοίμεθᾰ	προσγένοισθε	προσγένοιντο
	imperative		προσγενοῦ	προσγενέσθω	προσγένεσθον	προσγενέσθων		προσγένεσθε	προσγενέσθων
					middle
infinitive					προσγενέσθαι
participle	m				προσγενόμενος
	f				προσγενομένη
	n				προσγενόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προσγέγονᾰ, προσγεγένημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσγέγονᾰ	προσγέγονᾰς	προσγέγονε(ν)	προσγεγόνᾰτον	προσγεγόνᾰτον	προσγεγόνᾰμεν	προσγεγόνᾰτε	προσγεγόνᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προσγεγόνω	προσγεγόνῃς	προσγεγόνῃ	προσγεγόνητον	προσγεγόνητον	προσγεγόνωμεν	προσγεγόνητε	προσγεγόνωσῐ(ν)
	optative	προσγεγόνοιμῐ, προσγεγονοίην	προσγεγόνοις, προσγεγονοίης	προσγεγόνοι, προσγεγονοίη	προσγεγόνοιτον	προσγεγονοίτην	προσγεγόνοιμεν	προσγεγόνοιτε	προσγεγόνοιεν
	imperative		προσγέγονε	προσγεγονέτω	προσγεγόνετον	προσγεγονέτων		προσγεγόνετε	προσγεγονόντων
middle/passive	indicative	προσγεγένημαι	προσγεγένησαι	προσγεγένηται	προσγεγένησθον	προσγεγένησθον	προσγεγενήμεθᾰ	προσγεγένησθε	προσγεγένηνται
	subjunctive	προσγεγενημένος ὦ	προσγεγενημένος ᾖς	προσγεγενημένος ᾖ	προσγεγενημένω ἦτον	προσγεγενημένω ἦτον	προσγεγενημένοι ὦμεν	προσγεγενημένοι ἦτε	προσγεγενημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	προσγεγενημένος εἴην	προσγεγενημένος εἴης	προσγεγενημένος εἴη	προσγεγενημένω εἴητον, εἶτον	προσγεγενημένω εἰήτην, εἴτην	προσγεγενημένοι εἴημεν, εἶμεν	προσγεγενημένοι εἴητε, εἶτε	προσγεγενημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		προσγεγένησο	προσγεγενήσθω	προσγεγένησθον	προσγεγενήσθων		προσγεγένησθε	προσγεγενήσθων
		active				middle/passive
infinitive		προσγεγονέναι				προσγεγενῆσθαι
participle	m	προσγεγονώς				προσγεγενημένος
	f	προσγεγονυῖᾰ				προσγεγενημένη
	n	προσγεγονός				προσγεγενημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

πρόσγονος (prósgonos)