திருவையாறு

Tamil

Etymology

From திரு (tiru, “divine, holy”) +‎ ஐ (ai, “five”) +‎ ஆறு (āṟu, “river(s)”)

Pronunciation

  • IPA(key): /t̪ɪɾʊʋɐɪ̯jaːrʊ/, [t̪ɪɾʊʋɐɪ̯jaːrɯ]

Proper noun

திருவையாறு • (tiruvaiyāṟu)

  1. Thiruvaiyaru (a town in Thanjavur district, Tamil Nadu, India)

Declension

ṟu-stem declension of திருவையாறு (tiruvaiyāṟu) (singular only)
singular plural
nominative திருவையாறு
tiruvaiyāṟu 		-
vocative திருவையாறே
tiruvaiyāṟē 		-
accusative திருவையாற்றை
tiruvaiyāṟṟai 		-
dative திருவையாற்றுக்கு
tiruvaiyāṟṟukku 		-
benefactive திருவையாற்றுக்காக
tiruvaiyāṟṟukkāka 		-
genitive 1 திருவையாற்றுடைய
tiruvaiyāṟṟuṭaiya 		-
genitive 2 திருவையாற்றின்
tiruvaiyāṟṟiṉ 		-
locative 1 திருவையாற்றில்
tiruvaiyāṟṟil 		-
locative 2 திருவையாற்றிடம்
tiruvaiyāṟṟiṭam 		-
sociative 1 திருவையாற்றோடு
tiruvaiyāṟṟōṭu 		-
sociative 2 திருவையாற்றுடன்
tiruvaiyāṟṟuṭaṉ 		-
instrumental திருவையாற்றால்
tiruvaiyāṟṟāl 		-
ablative திருவையாற்றிலிருந்து
tiruvaiyāṟṟiliruntu 		-
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.