சிவபிரான்

Tamil

Etymology

Compound of சிவ (civa) +‎ பிரான் (pirāṉ).

Pronunciation

  • IPA(key): /t͡ɕɪʋɐbɪɾaːn/, [sɪʋɐbɪɾaːn]

Proper noun

சிவபிரான் • (civapirāṉ)

  1. (Hinduism) Lord Shiva
    Synonyms: see Thesaurus:சிவன்

Declension

ṉ-stem declension of சிவபிரான் (civapirāṉ) (singular only)
singular plural
nominative சிவபிரான்
civapirāṉ 		-
vocative சிவபிரானே
civapirāṉē 		-
accusative சிவபிரானை
civapirāṉai 		-
dative சிவபிரானுக்கு
civapirāṉukku 		-
benefactive சிவபிரானுக்காக
civapirāṉukkāka 		-
genitive 1 சிவபிரானுடைய
civapirāṉuṭaiya 		-
genitive 2 சிவபிரானின்
civapirāṉiṉ 		-
locative 1 சிவபிரானில்
civapirāṉil 		-
locative 2 சிவபிரானிடம்
civapirāṉiṭam 		-
sociative 1 சிவபிரானோடு
civapirāṉōṭu 		-
sociative 2 சிவபிரானுடன்
civapirāṉuṭaṉ 		-
instrumental சிவபிரானால்
civapirāṉāl 		-
ablative சிவபிரானிலிருந்து
civapirāṉiliruntu 		-

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.