களங்கம்

Tamil

Etymology

Borrowed from Sanskrit कलङ्क (kalaṅka), which inturn could possibly be a borrowing from Dravidian. Compare கலங்கு (kalaṅku, “to become muddled, cloudy, unclear”), from the root கல (kala, “to mix”).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɐɭɐŋɡɐm/
  • Audio:(file)

Noun

களங்கம் • (kaḷaṅkam)

  1. shame, dishonour, defilement
    நீ நம் குடும்பத்தின் பெயரில் களங்கம் ஏற்படுத்திவிட்டாய்!
    nī nam kuṭumpattiṉ peyaril kaḷaṅkam ēṟpaṭuttiviṭṭāy!
    You have brought shame upon our family's name!
    Synonyms: அவமானம் (avamāṉam), அவமரியாதை (avamariyātai), கெட்டபெயர் (keṭṭapeyar)
  2. strain, mark, blemish

Declension

m-stem declension of களங்கம் (kaḷaṅkam) (singular only)
singular plural
nominative களங்கம்
kaḷaṅkam 		-
vocative களங்கமே
kaḷaṅkamē 		-
accusative களங்கத்தை
kaḷaṅkattai 		-
dative களங்கத்துக்கு
kaḷaṅkattukku 		-
benefactive களங்கத்துக்காக
kaḷaṅkattukkāka 		-
genitive 1 களங்கத்துடைய
kaḷaṅkattuṭaiya 		-
genitive 2 களங்கத்தின்
kaḷaṅkattiṉ 		-
locative 1 களங்கத்தில்
kaḷaṅkattil 		-
locative 2 களங்கத்திடம்
kaḷaṅkattiṭam 		-
sociative 1 களங்கத்தோடு
kaḷaṅkattōṭu 		-
sociative 2 களங்கத்துடன்
kaḷaṅkattuṭaṉ 		-
instrumental களங்கத்தால்
kaḷaṅkattāl 		-
ablative களங்கத்திலிருந்து
kaḷaṅkattiliruntu 		-

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.