हन्ति

See also: hanti

Sanskrit

Alternative scripts

Etymology

From Proto-Indo-Aryan *źʰánti, from Proto-Indo-Iranian *ǰʰánti, from Proto-Indo-European *gʷʰénti (to strike; slay, kill).

Cognates include Ancient Greek θείνω (theínō, I strike, wound), Avestan 𐬘𐬀𐬌𐬥𐬙𐬌 (jainti), Old Armenian գան (gan) and ջնեմ (ǰnem), Latin offendō, Old Church Slavonic гънати (gŭnati), Old English bana (English bane) and gūþ (battle).

Pronunciation

Verb

हन्ति॑ • (hánti) third-singular indicative (class 2, type P, root हन्)

  1. to strike, beat (also a drum), pound, hammer (+ accusative) etc.; upon (+ locative)
  2. to smite, slay, hit, kill, mar, destroy
  3. to put to death, cause to be executed
  4. to ward off, avert
  5. to hurt, wound

Conjugation

Present: हन्ति॑ (hánti), ह॒ते (haté)
Active Mediopassive
Singular Dual Plural Singular Dual Plural
Indicative
Third हन्ति॑
hánti
ह॒तः
hatáḥ
घ्नन्ति॑
ghnánti
ह॒ते
haté
घ्नाते॑
ghnā́te
घ्नते॑
ghnáte
Second हंसि॑
háṃsi
ह॒थः
hatháḥ
ह॒थ
hathá
ह॒से
hasé
घ्नाथे॑
ghnā́the
ह॒ध्वे
hadhvé
First हन्मि॑
hánmi
ह॒न्वः
hanváḥ
ह॒न्मः / ह॒न्मसि॑¹
hanmáḥ / hanmási¹
घ्ने
ghné
ह॒न्वहे॑
hanváhe
ह॒न्महे॑
hanmáhe
Imperative
Third हन्तु॑
hántu
ह॒ताम्
hatā́m
घ्नन्तु॑
ghnántu
ह॒ताम्
hatā́m
घ्नाता॑म्
ghnā́tām
घ्नता॑म्
ghnátām
Second ज॒हि / ह॒न्धि²
jahí / handhí²
ह॒तम्
hatám
ह॒त
hatá
ह॒स्व
hasvá
घ्नाथा॑म्
ghnā́thām
ह॒ध्वम्
hadhvám
First हना॑नि
hánāni
हना॑व
hánāva
हना॑म / हन्म³
hánāma / hanma³
हनै॑
hánai
हना॑वहै
hánāvahai
हना॑महै
hánāmahai
Optative/Potential
Third ह॒न्यात्
hanyā́t
ह॒न्याता॑म्
hanyā́tām
ह॒न्युः
hanyúḥ
ह॒नी॒त / घ्नी॒त
hanītá / ghnītá
ह॒नी॒याता॑म् / घ्नी॒याता॑म्
hanīyā́tām / ghnīyā́tām
ह॒नी॒रन् / घ्नी॒रन्
hanīrán / ghnīrán
Second ह॒न्याः
hanyā́ḥ
ह॒न्यात॑म्
hanyā́tam
ह॒न्यात॑
hanyā́ta
ह॒नी॒थाः / घ्नी॒थाः
hanīthā́ḥ / ghnīthā́ḥ
ह॒नी॒याथा॑म् / घ्नी॒याथा॑म्
hanīyā́thām / ghnīyā́thām
ह॒नी॒ध्वम् / घ्नी॒ध्वम्
hanīdhvám / ghnīdhvám
First ह॒न्याम्
hanyā́m
ह॒न्याव॑
hanyā́va
ह॒न्याम॑
hanyā́ma
ह॒नी॒य / घ्नी॒य
hanīyá / ghnīyá
ह॒नी॒वहि॑ / घ्नी॒वहि॑
hanīváhi / ghnīváhi
ह॒नी॒महि॑ / घ्नी॒महि॑
hanīmáhi / ghnīmáhi
Subjunctive
Third हन॑त् / हन॑ति
hánat / hánati
हन॑तः
hánataḥ
हन॑न्
hánan
हन॑ते / हना॑तै
hánate / hánātai
हनै॑ते
hánaite
हन॑न्त / हना॑न्तै
hánanta / hánāntai
Second हनः॑ / हन॑सि
hánaḥ / hánasi
हन॑थः
hánathaḥ
हन॑थ
hánatha
हन॑से / हना॑सै
hánase / hánāsai
हनै॑थे
hánaithe
हन॑ध्वे / हना॑ध्वै
hánadhve / hánādhvai
First हना॑नि / हना॑
hánāni / hánā
हना॑व
hánāva
हना॑म
hánāma
हनै॑
hánai
हना॑वहै
hánāvahai
हना॑महै
hánāmahai
Participles
घ्नत्
ghnát
घ्ना॒न
ghnāná
Notes
  • The subjunctive is only used in Vedic Sanskrit.
  • ¹Vedic
  • ²Taittirīya-Āraṇyaka / ³Epic
Imperfect: अह॑न् (áhan), अह॑त (áhata)
Active Mediopassive
Singular Dual Plural Singular Dual Plural
Indicative
Third अह॑न्
áhan
अह॑ताम्
áhatām
अघ्न॑न्
ághnan
अह॑त
áhata
अघ्ना॑ताम्
ághnātām
अघ्न॑त
ághnata
Second अह॑न्
áhan
अह॑तम्
áhatam
अह॑त
áhata
अह॑थाः
áhathāḥ
अघ्ना॑थाम्
ághnāthām
अह॑ध्वम्
áhadhvam
First अह॑नम्
áhanam
अह॑न्व
áhanva
अह॑न्म
áhanma
अघ्नि॑
ághni
अह॑न्वहि
áhanvahi
अह॑न्महि
áhanmahi

Descendants

See हनति (hanati).

References