یانمق

Inherited from Proto-Turkic *yan- (“to burn”), a root related to *yak- (“to burn”).

یانمق • (yanmak) (third-person singular simple present یانار (yanar))

1. (intransitive) to burn, burn up, catch fire, to be on fire, to be aflame or alight
   • 1892 April 2, معارف [ma'arif, Knowledge], صو اوزرنده تحف بر تجربه [Su üzerinde tuhaf bir tecrübe, A curious experiment on water], page 191:

     بر‌كنیش قاب دروننده واقع صویه بر مقدار «پوتاسیوم» پارحه‌سی آتلدقده درچال جسم مذكور صو اوزرنده بر طرفدن دیكر طرفه سیاحت ایدرك متعدد دورلر اجرا ایدر، و منكشه رنكنده پارلاق بر علو ایله یانار و باخصوص بو عملیات قراكلقده اجرا ایدیلور‌سه كوزل بر اكلنجه حصوله كلور.

     Bir geniş kab derununda vaki suya bir mikdar "potasyum" parçası atladıkta derhal cism-i mezkur su üzerinde bir taraftan diğer tarafta seyahat ederek müteaddit devirler icra eder, ve menekşe renginde parlak bir alev ile yanar ve bahusus bu ameliyat karanlıkta icra edilirse güzel bir eğlence husula gelir.

     (please add an English translation of this quotation)

2. (intransitive) to scorch, singe, to be damaged by exposure to light or heat
3. (phytopathology) to blight, to suffer from a disease usually caused by fungi
4. (figuratively) to smart, suffer, sting, to feel a sharp or pungent pain or grief
5. (figuratively) to lose, to be defeated in a game, especially in a card game

• Turkish: yanmak