گلاب
See also: كلاب
Persian
Alternative forms
- گلاو (golâv) (colloquial)
Etymology
From گل (gol, “rose”) + آب (âb, “water”).
Pronunciation
- (Classical Persian) IPA(key): /ɡu.ˈlaːb/
- (Dari, formal) IPA(key): [ɡʊ.lɑ́ːb]
- (Iran, formal) IPA(key): [ɡ̥o.lɒ́ːb̥]
- (Tajik, formal) IPA(key): [ɡu.lɔ́b]
| Readings | |
|---|---|
| Classical reading? | gulāb |
| Dari reading? | gulāb |
| Iranian reading? | golâb |
| Tajik reading? | gulob |
Noun
| Dari | گلاب |
|---|---|
| Iranian Persian | |
| Tajik | гулоб |
گلاب • (golâb)
- rosewater
- c. 1390, Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfiẓ, “Ghazal 421”, in دیوان حافظ [The Divān of Ḥāfiẓ][1]:
- عروس بخت در آن حجله با هزاران ناز
شکسته کسمه و بر برگ گل گلاب زده- arūs-i baxt dar ān hajla bā hazārān nāz
šikasta kasma u bar barg-i gul gulāb zada - With a thousandfold coquetry, the bride of fortune in that bridal chamber
Has scattered the curls over her face and spilled rosewater [metaphor for blushing] on the rose leaf [metaphor for the delicate face].
- arūs-i baxt dar ān hajla bā hazārān nāz
- (Dari) a kind of rose
Descendants
Sindhi
Etymology
From Classical Persian گُلَاب (gulāb).
Noun
گلاب • (gulāb) m (Devanagari गुलाबु)
Urdu
Etymology
Borrowed from Classical Persian گُلَاب (gulāb).
Pronunciation
- (Standard Urdu) IPA(key): /ɡʊ.lɑːb/
- Rhymes: -ɑːb
Noun
گلاب • (gulāb) m (Hindi spelling गुलाब)
Derived terms
- گلابی (gulābī)