погань

Old East Slavic

Etymology

From поганъ (poganŭ, pagan) +‎ ().

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈpɔɡɑnɪ//ˈpɔɡanʲɪ//ˈpɔɡanʲ/
  • (ca. 9th CE) IPA(key): /ˈpɔɡɑnɪ/
  • (ca. 11th CE) IPA(key): /ˈpɔɡanʲɪ/
  • (ca. 13th CE) IPA(key): /ˈpɔɡanʲ/

  • Hyphenation: по‧га‧нь

Noun

погань (poganĭf (related adjective поганьскъ)

  1. uncleanliness, impurity
  2. (collective) pagans
  3. (collective) heathens

Declension

Declension of погань (i-stem)
singular dual plural
nominative погань
poganĭ
погани
pogani
погани
pogani
genitive погани
pogani
поганию
poganiju
погании
poganii
dative погани
pogani
поганьма
poganĭma
поганьмъ
poganĭmŭ
accusative погань
poganĭ
погани
pogani
погани
pogani
instrumental поганиѭ
poganijǫ
поганьма
poganĭma
поганьми
poganĭmi
locative погани
pogani
поганию
poganiju
поганьхъ
poganĭxŭ
vocative погани
pogani
погани
pogani
погани
pogani

Descendants

  • Old Ruthenian:
  • Russian: по́гань (póganʹ)

References

  • Sreznevsky, Izmail I. (1902), “погань”, in Матеріалы для Словаря древне-русскаго языка по письменнымъ памятникамъ [Materials for the Dictionary of the Old East Slavic Language Based on Written Monuments]‎[1] (in Russian), volume 2 (Л – П), Saint Petersburg: Department of Russian Language and Literature of the Imperial Academy of Sciences, column 1012

Ukrainian

Etymology

Inherited from Old East Slavic погань (poganĭ).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈpɔɦɐnʲ]

Noun

по́гань • (póhanʹf inan (genitive по́гані, uncountable)

  1. (derogatory) riffraff
    Synonyms: мерзо́та (merzóta), на́волоч (návoloč), по́кидь (pókydʹ), по́толоч (pótoloč), своло́та (svolóta), скве́рна (skvérna)

Declension

Declension of по́гань
(inan sg-only 3rd-decl fem-form accent-a)
singular
nominative по́гань
póhanʹ
genitive по́гані
póhani
dative по́гані
póhani
accusative по́гань
póhanʹ
instrumental по́ганню
póhannju
locative по́гані
póhani
vocative по́гане
póhane

Derived terms

References