обрѣтатель
Old Church Slavonic
Etymology
обрѣта(ти) (obrěta(ti), “to discover”) + -тель (-telĭ)
Noun
обрѣтател҄ь • (obrětatelʹĭ) m
Declension
| singular | dual | plural | |
|---|---|---|---|
| nominative | обрѣтатель obrětatelĭ |
обрѣтателꙗ obrětatelja |
обрѣтатели obrětateli |
| genitive | обрѣтателꙗ obrětatelja |
обрѣтателю obrětatelju |
обрѣтатель obrětatelĭ |
| dative | обрѣтателю obrětatelju |
обрѣтателема obrětatelema |
обрѣтателемъ obrětatelemŭ |
| accusative | обрѣтатель obrětatelĭ |
обрѣтателꙗ obrětatelja |
обрѣтателѧ obrětatelę |
| instrumental | обрѣтателемь obrětatelemĭ |
обрѣтателема obrětatelema |
обрѣтатели obrětateli |
| locative | обрѣтатели obrětateli |
обрѣтателю obrětatelju |
обрѣтателихъ obrětatelixŭ |
| vocative | обрѣтателю obrětatelju |
обрѣтателꙗ obrětatelja |
обрѣтатели obrětateli |
Related terms
- обрѣсти (obrěsti)
References
- Mali staroslavensko-hrvatski rječnik, Matica hrvatska, Zagreb, 2004
- Старославянский словарь (по рукописям X-XI веков), Русский язык, Москва 1994