προσυγγίγνομαι

Ancient Greek

Etymology

From προ- (pro-, “before”) +‎ σῠγγῐ́γνομαι (sŭngĭ́gnomai, “to associate; keep company with”), from σῠγ- (sŭg-, “with; together”, σῠν- (sŭn-)) + γῐ́γνομαι (gĭ́gnomai, “to become”).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pro.syŋ.ɡí.ɡno.mai̯/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pro.syŋˈɡi.ɡno.mɛ/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pro.syɲˈɟi.ɣno.mɛ/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pro.syɲˈɟi.ɣno.me/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pro.siɲˈɟi.ɣno.me/

Verb

προσῠγγῐ́γνομαι • (prosŭngĭ́gnomai)

to have an interview with before; to become acquainted with before

Conjugation

Present: προσῠγγῐ́γνομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	προσῠγγῐ́γνομαι	προσῠγγῐ́γνῃ, προσῠγγῐ́γνει	προσῠγγῐ́γνεται	προσῠγγῐ́γνεσθον	προσῠγγῐ́γνεσθον	προσῠγγῐγνόμεθᾰ	προσῠγγῐ́γνεσθε	προσῠγγῐ́γνονται
	subjunctive	προσῠγγῐ́γνωμαι	προσῠγγῐ́γνῃ	προσῠγγῐ́γνηται	προσῠγγῐ́γνησθον	προσῠγγῐ́γνησθον	προσῠγγῐγνώμεθᾰ	προσῠγγῐ́γνησθε	προσῠγγῐ́γνωνται
	optative	προσῠγγῐγνοίμην	προσῠγγῐ́γνοιο	προσῠγγῐ́γνοιτο	προσῠγγῐ́γνοισθον	προσῠγγῐγνοίσθην	προσῠγγῐγνοίμεθᾰ	προσῠγγῐ́γνοισθε	προσῠγγῐ́γνοιντο
	imperative		προσῠγγῐ́γνου	προσῠγγῐγνέσθω	προσῠγγῐ́γνεσθον	προσῠγγῐγνέσθων		προσῠγγῐ́γνεσθε	προσῠγγῐγνέσθων
						middle/passive
infinitive						προσῠγγῐ́γνεσθαι
participle	m					προσῠγγῐγνόμενος
	f					προσῠγγῐγνομένη
	n					προσῠγγῐγνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προσῠνἐγῐγνόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	προσῠνἐγῐγνόμην	προσῠνἐγῐ́γνου	προσῠνἐγῐ́γνετο	προσῠνἐγῐ́γνεσθον	προσῠνἐγῐγνέσθην	προσῠνἐγῐγνόμεθᾰ	προσῠνἐγῐ́γνεσθε	προσῠνἐγῐ́γνοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: προσῠγγῐγνόμην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/passive	indicative	προσῠγγῐγνόμην	προσῠγγῐ́γνεο, προσῠγγῐ́γνευ	προσῠγγῐ́γνετο	προσῠγγῐ́γνεσθον	προσῠγγῐγνέσθην	προσῠγγῐγνόμε(σ)θᾰ	προσῠγγῐ́γνεσθε	προσῠγγῐ́γνοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: προσῠγγενήσομαι, προσῠγγενηθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσῠγγενήσομαι	προσῠγγενήσῃ, προσῠγγενήσει	προσῠγγενήσεται	προσῠγγενήσεσθον	προσῠγγενήσεσθον	προσῠγγενησόμεθᾰ	προσῠγγενήσεσθε	προσῠγγενήσονται
middle	optative	προσῠγγενησοίμην	προσῠγγενήσοιο	προσῠγγενήσοιτο	προσῠγγενήσοισθον	προσῠγγενησοίσθην	προσῠγγενησοίμεθᾰ	προσῠγγενήσοισθε	προσῠγγενήσοιντο
passive	indicative	προσῠγγενηθήσομαι	προσῠγγενηθήσῃ, προσῠγγενηθήσει	προσῠγγενηθήσεται	προσῠγγενηθήσεσθον	προσῠγγενηθήσεσθον	προσῠγγενηθησόμεθᾰ	προσῠγγενηθήσεσθε	προσῠγγενηθήσονται
passive	optative	προσῠγγενηθησοίμην	προσῠγγενηθήσοιο	προσῠγγενηθήσοιτο	προσῠγγενηθήσοισθον	προσῠγγενηθησοίσθην	προσῠγγενηθησοίμεθᾰ	προσῠγγενηθήσοισθε	προσῠγγενηθήσοιντο
					middle		passive
infinitive					προσῠγγενήσεσθαι		προσῠγγενηθήσεσθαι
participle	m				προσῠγγενησόμενος		προσῠγγενηθησόμενος
	f				προσῠγγενησομένη		προσῠγγενηθησομένη
	n				προσῠγγενησόμενον		προσῠγγενηθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: προσῠνἐγενόμην, προσῠνἐγενήθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσῠνἐγενόμην	προσῠνἐγένου	προσῠνἐγένετο	προσῠνἐγένεσθον	προσῠνἐγενέσθην	προσῠνἐγενόμεθᾰ	προσῠνἐγένεσθε	προσῠνἐγένοντο
	subjunctive	προσῠγγένωμαι	προσῠγγένῃ	προσῠγγένηται	προσῠγγένησθον	προσῠγγένησθον	προσῠγγενώμεθᾰ	προσῠγγένησθε	προσῠγγένωνται
	optative	προσῠγγενοίμην	προσῠγγένοιο	προσῠγγένοιτο	προσῠγγένοισθον	προσῠγγενοίσθην	προσῠγγενοίμεθᾰ	προσῠγγένοισθε	προσῠγγένοιντο
	imperative		προσῠγγενοῦ	προσῠγγενέσθω	προσῠγγένεσθον	προσῠγγενέσθων		προσῠγγένεσθε	προσῠγγενέσθων
passive	indicative	προσῠνἐγενήθην	προσῠνἐγενήθης	προσῠνἐγενήθη	προσῠνἐγενήθητον	προσῠνἐγενηθήτην	προσῠνἐγενήθημεν	προσῠνἐγενήθητε	προσῠνἐγενήθησᾰν
	subjunctive	προσῠγγενηθῶ	προσῠγγενηθῇς	προσῠγγενηθῇ	προσῠγγενηθῆτον	προσῠγγενηθῆτον	προσῠγγενηθῶμεν	προσῠγγενηθῆτε	προσῠγγενηθῶσῐ(ν)
	optative	προσῠγγενηθείην	προσῠγγενηθείης	προσῠγγενηθείη	προσῠγγενηθεῖτον, προσῠγγενηθείητον	προσῠγγενηθείτην, προσῠγγενηθειήτην	προσῠγγενηθεῖμεν, προσῠγγενηθείημεν	προσῠγγενηθεῖτε, προσῠγγενηθείητε	προσῠγγενηθεῖεν, προσῠγγενηθείησᾰν
	imperative		προσῠγγενήθητῐ	προσῠγγενηθήτω	προσῠγγενήθητον	προσῠγγενηθήτων		προσῠγγενήθητε	προσῠγγενηθέντων
					middle		passive
infinitive					προσῠγγενέσθαι		προσῠγγενηθῆναι
participle	m				προσῠγγενόμενος		προσῠγγενηθείς
	f				προσῠγγενομένη		προσῠγγενηθεῖσᾰ
	n				προσῠγγενόμενον		προσῠγγενηθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: προσῠγγενόμην, προσῠγγενήθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	προσῠγγενόμην	προσῠγγένεο	προσῠγγένετο	προσῠγγένεσθον	προσῠγγενέσθην	προσῠγγενόμε(σ)θᾰ	προσῠγγένεσθε	προσῠγγένοντο
passive	indicative	προσῠγγενήθην	προσῠγγενήθης	προσῠγγενήθη	προσῠγγενήθητον	προσῠγγενηθήτην	προσῠγγενήθημεν	προσῠγγενήθητε	προσῠγγενήθησᾰν, προσῠγγένηθεν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προσῠγγέγονᾰ, προσῠγγεγένημαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσῠγγέγονᾰ	προσῠγγέγονᾰς	προσῠγγέγονε(ν)	προσῠγγεγόνᾰτον	προσῠγγεγόνᾰτον	προσῠγγεγόνᾰμεν	προσῠγγεγόνᾰτε	προσῠγγεγόνᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προσῠγγεγόνω	προσῠγγεγόνῃς	προσῠγγεγόνῃ	προσῠγγεγόνητον	προσῠγγεγόνητον	προσῠγγεγόνωμεν	προσῠγγεγόνητε	προσῠγγεγόνωσῐ(ν)
	optative	προσῠγγεγόνοιμῐ, προσῠγγεγονοίην	προσῠγγεγόνοις, προσῠγγεγονοίης	προσῠγγεγόνοι, προσῠγγεγονοίη	προσῠγγεγόνοιτον	προσῠγγεγονοίτην	προσῠγγεγόνοιμεν	προσῠγγεγόνοιτε	προσῠγγεγόνοιεν
	imperative		προσῠγγέγονε	προσῠγγεγονέτω	προσῠγγεγόνετον	προσῠγγεγονέτων		προσῠγγεγόνετε	προσῠγγεγονόντων
middle/passive	indicative	προσῠγγεγένημαι	προσῠγγεγένησαι	προσῠγγεγένηται	προσῠγγεγένησθον	προσῠγγεγένησθον	προσῠγγεγενήμεθᾰ	προσῠγγεγένησθε	προσῠγγεγένηνται
	subjunctive	προσῠγγεγενημένος ὦ	προσῠγγεγενημένος ᾖς	προσῠγγεγενημένος ᾖ	προσῠγγεγενημένω ἦτον	προσῠγγεγενημένω ἦτον	προσῠγγεγενημένοι ὦμεν	προσῠγγεγενημένοι ἦτε	προσῠγγεγενημένοι ὦσῐ(ν)
	optative	προσῠγγεγενημένος εἴην	προσῠγγεγενημένος εἴης	προσῠγγεγενημένος εἴη	προσῠγγεγενημένω εἴητον, εἶτον	προσῠγγεγενημένω εἰήτην, εἴτην	προσῠγγεγενημένοι εἴημεν, εἶμεν	προσῠγγεγενημένοι εἴητε, εἶτε	προσῠγγεγενημένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		προσῠγγεγένησο	προσῠγγεγενήσθω	προσῠγγεγένησθον	προσῠγγεγενήσθων		προσῠγγεγένησθε	προσῠγγεγενήσθων
		active				middle/passive
infinitive		προσῠγγεγονέναι				προσῠγγεγενῆσθαι
participle	m	προσῠγγεγονώς				προσῠγγεγενημένος
	f	προσῠγγεγονυῖᾰ				προσῠγγεγενημένη
	n	προσῠγγεγονός				προσῠγγεγενημένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προσῠγγέγᾰᾰ, προσῠγγέγᾰμαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσῠγγέγᾰᾰ	προσῠγγέγᾰᾰς	προσῠγγέγᾰε(ν)	προσῠγγεγᾰ́ᾰτον	προσῠγγεγᾰ́ᾰτον	προσῠγγεγᾰ́ᾰμεν	προσυγγεγᾰ́ᾱτε	προσῠγγεγᾰ́ᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προσῠγγεγᾰ́ω, προσῠγγεγᾰ́ωμῐ	προσῠγγεγᾰ́ῃς, προσῠγγεγᾰ́ῃσθᾰ	προσῠγγεγᾰ́ῃ, προσῠγγεγᾰ́ῃσῐ(ν)	προσῠγγεγᾰ́ητον	προσῠγγεγᾰ́ητον	προσῠγγεγᾰ́ωμεν	προσῠγγεγᾰ́ητε	προσῠγγεγᾰ́ωσῐ(ν)
	optative	προσῠγγεγᾰ́οιμῐ, προσῠγγεγᾰοίην	προσῠγγεγᾰ́οις, προσῠγγεγᾰοίης	προσῠγγεγᾰ́οι, προσῠγγεγᾰοίη	προσῠγγεγᾰ́οιτον	προσῠγγεγᾰοίτην	προσῠγγεγᾰ́οιμεν	προσῠγγεγᾰ́οιτε	προσῠγγεγᾰ́οιεν
	imperative		προσῠγγέγᾰε	προσῠγγεγᾰέτω	προσῠγγεγᾰ́ετον	προσῠγγεγᾰέτων		προσῠγγεγᾰ́ετε	προσῠγγεγᾰόντων
middle/passive	indicative	προσῠγγέγᾰμαι	προσῠγγέγᾰσαι	προσῠγγέγᾰται	προσῠγγέγᾰσθον	προσῠγγέγᾰσθον	προσῠγγεγᾰ́μεθᾰ	προσῠγγέγᾰσθε	προσῠγγέγᾰνται
	subjunctive	προσῠγγεγᾰμένος ὦ	προσῠγγεγᾰμένος ᾖς	προσῠγγεγᾰμένος ᾖ	προσῠγγεγᾰμένω ἦτον	προσῠγγεγᾰμένω ἦτον	προσῠγγεγᾰμένοι ὦμεν	προσῠγγεγᾰμένοι ἦτε	προσῠγγεγᾰμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	προσῠγγεγᾰμένος εἴην	προσῠγγεγᾰμένος εἴης	προσῠγγεγᾰμένος εἴη	προσῠγγεγᾰμένω εἴητον, εἶτον	προσῠγγεγᾰμένω εἰήτην, εἴτην	προσῠγγεγᾰμένοι εἴημεν, εἶμεν	προσῠγγεγᾰμένοι εἴητε, εἶτε	προσῠγγεγᾰμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		προσῠγγέγᾰσο	προσῠγγεγᾰ́σθω	προσῠγγέγᾰσθον	προσῠγγεγᾰ́σθων		προσῠγγέγᾰσθε	προσῠγγεγᾰ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		προσυγγεγᾰ́μεν				προσῠγγεγᾰ́σθαι
participle	m	προσῠγγεγᾰώς				προσῠγγεγᾰμένος
	f	προσῠγγεγᾰυῖᾰ				προσῠγγεγᾰμένη
	n	προσῠγγεγᾰός				προσῠγγεγᾰμένον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: προσῠγγέγᾰκᾰ (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσῠγγέγᾰκᾰ	προσῠγγέγᾰκᾰς	προσῠγγέγᾰκε(ν)	προσῠγγεγᾰ́κᾰτον	προσῠγγεγᾰ́κᾰτον	προσῠγγεγᾰ́κᾰμεν	προσῠγγεγᾰ́κᾰτε	προσῠγγεγᾰ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	προσῠγγεγᾰ́κω, προσῠγγεγᾰ́κωμῐ	προσῠγγεγᾰ́κῃς, προσῠγγεγᾰ́κῃσθᾰ	προσῠγγεγᾰ́κῃ, προσῠγγεγᾰ́κῃσῐ(ν)	προσῠγγεγᾰ́κητον	προσῠγγεγᾰ́κητον	προσῠγγεγᾰ́κωμεν	προσῠγγεγᾰ́κητε	προσῠγγεγᾰ́κωσῐ(ν)
	optative	προσῠγγεγᾰ́κοιμῐ, προσῠγγεγᾰκοίην	προσῠγγεγᾰ́κοις, προσῠγγεγᾰκοίης	προσῠγγεγᾰ́κοι, προσῠγγεγᾰκοίη	προσῠγγεγᾰ́κοιτον	προσῠγγεγᾰκοίτην	προσῠγγεγᾰ́κοιμεν	προσῠγγεγᾰ́κοιτε	προσῠγγεγᾰ́κοιεν
	imperative		προσῠγγέγᾰκε	προσῠγγεγᾰκέτω	προσῠγγεγᾰ́κετον	προσῠγγεγᾰκέτων		προσῠγγεγᾰ́κετε	προσῠγγεγᾰκόντων
		active
infinitive		προσυγγεγᾱ́κειν
participle	m	προσῠγγεγᾰκώς
	f	προσῠγγεγᾰκυῖᾰ
	n	προσῠγγεγᾰκός
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: προσῠνἐγεγόνειν, προσῠνἐγεγενήμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσῠνἐγεγόνειν, προσῠνἐγεγόνη	προσῠνἐγεγόνεις, προσῠνἐγεγόνης	προσῠνἐγεγόνει(ν)	προσῠνἐγεγόνετον	προσῠνἐγεγονέτην	προσῠνἐγεγόνεμεν	προσῠνἐγεγόνετε	προσῠνἐγεγόνεσᾰν
middle/passive	indicative	προσῠνἐγεγενήμην	προσῠνἐγεγένησο	προσῠνἐγεγένητο	προσῠνἐγεγένησθον	προσῠνἐγεγενήσθην	προσῠνἐγεγενήμεθᾰ	προσῠνἐγεγένησθε	προσῠνἐγεγένηντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: προσῠγγεγᾰ́εεν, προσῠγγεγᾰ́μην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	προσῠγγεγᾰ́εεν, προσῠγγεγᾰ́εᾰ	προσῠγγεγᾰ́εες, προσῠγγεγᾰ́εᾰς	προσῠγγεγᾰ́εε(ν)	προσῠγγεγᾰ́ετον	προσῠγγεγᾰέτην	προσῠγγεγᾰ́εμεν	προσῠγγεγᾰ́ετε	προσῠγγεγᾰ́εσᾰν
middle/passive	indicative	προσῠγγεγᾰ́μην	προσῠγγέγᾰσο	προσῠγγέγᾰτο	προσῠγγέγᾰσθον	προσῠγγεγᾰ́σθην	προσῠγγεγᾰ́μεθᾰ	προσῠγγέγᾰσθε	προσῠγγέγᾰντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

“προσυγγίγνομαι”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press