πειράω

Ancient Greek

Etymology

    πεῖρᾰ (peîră) +‎ -ᾰ́ω (-ắō)

    Pronunciation

     

    Verb

    πειρᾰ́ω • (peirắō)

    1. to try [with infinitive ‘to do’]
    2. to make an attempt [with genitive ‘on someone or something’]
    3. (middle voice) to try [with infinitive or participle ‘to do’]
    4. (middle voice) to test, make a trial of [with genitive ‘someone or something’]
    5. (middle voice) to test one's own skill, abilities, or fortune [with genitive ‘in something’]

    Conjugation

       Present: πειρᾰ́ω, πειρᾰ́ομαι (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πειρᾰ́ω πειρᾰ́εις πειρᾰ́ει πειρᾰ́ετον πειρᾰ́ετον πειρᾰ́ομεν πειρᾰ́ετε πειρᾰ́ουσῐ(ν)
    subjunctive πειρᾰ́ω πειρᾰ́ῃς πειρᾰ́ῃ πειρᾰ́ητον πειρᾰ́ητον πειρᾰ́ωμεν πειρᾰ́ητε πειρᾰ́ωσῐ(ν)
    optative πειρᾰ́οιμῐ πειρᾰ́οις πειρᾰ́οι πειρᾰ́οιτον πειρᾰοίτην πειρᾰ́οιμεν πειρᾰ́οιτε πειρᾰ́οιεν
    imperative   πείρᾰε πειρᾰέτω πειρᾰ́ετον πειρᾰέτων   πειρᾰ́ετε πειρᾰόντων
    middle/passive indicative πειρᾰ́ομαι πειρᾰ́ῃ,
    πειρᾰ́ει     		πειρᾰ́εται πειρᾰ́εσθον πειρᾰ́εσθον πειρᾰόμεθᾰ πειρᾰ́εσθε πειρᾰ́ονται
    subjunctive πειρᾰ́ωμαι πειρᾰ́ῃ πειρᾰ́ηται πειρᾰ́ησθον πειρᾰ́ησθον πειρᾰώμεθᾰ πειρᾰ́ησθε πειρᾰ́ωνται
    optative πειρᾰοίμην πειρᾰ́οιο πειρᾰ́οιτο πειρᾰ́οισθον πειρᾰοίσθην πειρᾰοίμεθᾰ πειρᾰ́οισθε πειρᾰ́οιντο
    imperative   πειρᾰ́ου πειρᾰέσθω πειρᾰ́εσθον πειρᾰέσθων   πειρᾰ́εσθε πειρᾰέσθων
    active middle/passive
    infinitive πειρᾰ́ειν πειρᾰ́εσθαι
    participle m πειρᾰ́ων πειρᾰόμενος
    f πειρᾰ́ουσᾰ πειρᾰομένη
    n πειρᾰ́ον πειρᾰόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: πειρῶ, πειρῶμαι (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πειρῶ πειρᾷς πειρᾷ πειρᾶτον πειρᾶτον πειρῶμεν πειρᾶτε πειρῶσῐ(ν)
    subjunctive πειρῶ πειρᾷς πειρᾷ πειρᾶτον πειρᾶτον πειρῶμεν πειρᾶτε πειρῶσῐ(ν)
    optative πειρῴην,
    πειρῷμῐ     		πειρῴης,
    πειρῷς     		πειρῴη,
    πειρῷ     		πειρῷτον,
    πειρῴητον     		πειρῴτην,
    πειρῳήτην     		πειρῷμεν,
    πειρῴημεν     		πειρῷτε,
    πειρῴητε     		πειρῷεν,
    πειρῴησᾰν
    imperative   πείρᾱ πειρᾱ́τω πειρᾶτον πειρᾱ́των   πειρᾶτε πειρώντων
    middle/passive indicative πειρῶμαι πειρᾷ πειρᾶται πειρᾶσθον πειρᾶσθον πειρώμεθᾰ πειρᾶσθε πειρῶνται
    subjunctive πειρῶμαι πειρᾷ πειρᾶται πειρᾶσθον πειρᾶσθον πειρώμεθᾰ πειρᾶσθε πειρῶνται
    optative πειρῴμην πειρῷο πειρῷτο πειρῷσθον πειρῴσθην πειρῴμεθᾰ πειρῷσθε πειρῷντο
    imperative   πειρῶ πειρᾱ́σθω πειρᾶσθον πειρᾱ́σθων   πειρᾶσθε πειρᾱ́σθων
    active middle/passive
    infinitive πειρᾶν πειρᾶσθαι
    participle m πειρῶν πειρώμενος
    f πειρῶσᾰ πειρωμένη
    n πειρῶν πειρώμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐπείρᾰον, ἐπειρᾰόμην (Uncontracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπείρᾰον ἐπείρᾰες ἐπείρᾰε(ν) ἐπειρᾰ́ετον ἐπειρᾰέτην ἐπειρᾰ́ομεν ἐπειρᾰ́ετε ἐπείρᾰον
    middle/passive indicative ἐπειρᾰόμην ἐπειρᾰ́ου ἐπειρᾰ́ετο ἐπειρᾰ́εσθον ἐπειρᾰέσθην ἐπειρᾰόμεθᾰ ἐπειρᾰ́εσθε ἐπειρᾰ́οντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἐπείρων, ἐπειρώμην (Contracted)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπείρων ἐπείρᾱς ἐπείρᾱ ἐπειρᾶτον ἐπειρᾱ́την ἐπειρῶμεν ἐπειρᾶτε ἐπείρων
    middle/passive indicative ἐπειρώμην ἐπειρῶ ἐπειρᾶτο ἐπειρᾶσθον ἐπειρᾱ́σθην ἐπειρώμεθᾰ ἐπειρᾶσθε ἐπειρῶντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: πειρᾱ́σω, πειρᾱ́σομαι (Attic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πειρᾱ́σω πειρᾱ́σεις πειρᾱ́σει πειρᾱ́σετον πειρᾱ́σετον πειρᾱ́σομεν πειρᾱ́σετε πειρᾱ́σουσῐ(ν)
    optative πειρᾱ́σοιμῐ πειρᾱ́σοις πειρᾱ́σοι πειρᾱ́σοιτον πειρᾱσοίτην πειρᾱ́σοιμεν πειρᾱ́σοιτε πειρᾱ́σοιεν
    middle indicative πειρᾱ́σομαι πειρᾱ́σῃ,
    πειρᾱ́σει     		πειρᾱ́σεται πειρᾱ́σεσθον πειρᾱ́σεσθον πειρᾱσόμεθᾰ πειρᾱ́σεσθε πειρᾱ́σονται
    optative πειρᾱσοίμην πειρᾱ́σοιο πειρᾱ́σοιτο πειρᾱ́σοισθον πειρᾱσοίσθην πειρᾱσοίμεθᾰ πειρᾱ́σοισθε πειρᾱ́σοιντο
    active middle
    infinitive πειρᾱ́σειν πειρᾱ́σεσθαι
    participle m πειρᾱ́σων πειρᾱσόμενος
    f πειρᾱ́σουσᾰ πειρᾱσομένη
    n πειρᾶσον πειρᾱσόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Future: πειρήσω, πειρήσομαι (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πειρήσω πειρήσεις πειρήσει πειρήσετον πειρήσετον πειρήσομεν πειρήσετε πειρήσουσῐ(ν)
    optative πειρήσοιμῐ πειρήσοις πειρήσοι πειρήσοιτον πειρησοίτην πειρήσοιμεν πειρήσοιτε πειρήσοιεν
    middle indicative πειρήσομαι πειρήσεαι,
    πειρήσῃ     		πειρήσεται πειρήσεσθον πειρήσεσθον πειρησόμεθᾰ πειρήσεσθε πειρήσονται
    optative πειρησοίμην πειρήσοιο πειρήσοιτο πειρήσοισθον πειρησοίσθην πειρησοίμεθᾰ πειρήσοισθε πειρησοίᾰτο
    active middle
    infinitive πειρήσειν πειρήσεσθαι
    participle m πειρήσων πειρησόμενος
    f πειρήσουσᾰ πειρησομένη
    n πειρῆσον πειρησόμενον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐπείρᾱσᾰ, ἐπειρᾱσᾰ́μην, ἐπειρᾱ́θην (Attic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπείρᾱσᾰ ἐπείρᾱσᾰς ἐπείρᾱσε(ν) ἐπειρᾱ́σᾰτον ἐπειρᾱσᾰ́την ἐπειρᾱ́σᾰμεν ἐπειρᾱ́σᾰτε ἐπείρᾱσᾰν
    subjunctive πειρᾱ́σω πειρᾱ́σῃς πειρᾱ́σῃ πειρᾱ́σητον πειρᾱ́σητον πειρᾱ́σωμεν πειρᾱ́σητε πειρᾱ́σωσῐ(ν)
    optative πειρᾱ́σαιμῐ πειρᾱ́σειᾰς,
    πειρᾱ́σαις     		πειρᾱ́σειε(ν),
    πειρᾱ́σαι     		πειρᾱ́σαιτον πειρᾱσαίτην πειρᾱ́σαιμεν πειρᾱ́σαιτε πειρᾱ́σειᾰν,
    πειρᾱ́σαιεν
    imperative   πείρᾱσον πειρᾱσᾰ́τω πειρᾱ́σᾰτον πειρᾱσᾰ́των   πειρᾱ́σᾰτε πειρᾱσᾰ́ντων
    middle indicative ἐπειρᾱσᾰ́μην ἐπειρᾱ́σω ἐπειρᾱ́σᾰτο ἐπειρᾱ́σᾰσθον ἐπειρᾱσᾰ́σθην ἐπειρᾱσᾰ́μεθᾰ ἐπειρᾱ́σᾰσθε ἐπειρᾱ́σᾰντο
    subjunctive πειρᾱ́σωμαι πειρᾱ́σῃ πειρᾱ́σηται πειρᾱ́σησθον πειρᾱ́σησθον πειρᾱσώμεθᾰ πειρᾱ́σησθε πειρᾱ́σωνται
    optative πειρᾱσαίμην πειρᾱ́σαιο πειρᾱ́σαιτο πειρᾱ́σαισθον πειρᾱσαίσθην πειρᾱσαίμεθᾰ πειρᾱ́σαισθε πειρᾱ́σαιντο
    imperative   πείρᾱσαι πειρᾱσᾰ́σθω πειρᾱ́σᾰσθον πειρᾱσᾰ́σθων   πειρᾱ́σᾰσθε πειρᾱσᾰ́σθων
    passive indicative ἐπειρᾱ́θην ἐπειρᾱ́θης ἐπειρᾱ́θη ἐπειρᾱ́θητον ἐπειρᾱθήτην ἐπειρᾱ́θημεν ἐπειρᾱ́θητε ἐπειρᾱ́θησᾰν
    subjunctive πειρᾱθῶ πειρᾱθῇς πειρᾱθῇ πειρᾱθῆτον πειρᾱθῆτον πειρᾱθῶμεν πειρᾱθῆτε πειρᾱθῶσῐ(ν)
    optative πειρᾱθείην πειρᾱθείης πειρᾱθείη πειρᾱθεῖτον,
    πειρᾱθείητον     		πειρᾱθείτην,
    πειρᾱθειήτην     		πειρᾱθεῖμεν,
    πειρᾱθείημεν     		πειρᾱθεῖτε,
    πειρᾱθείητε     		πειρᾱθεῖεν,
    πειρᾱθείησᾰν
    imperative   πειρᾱ́θητῐ πειρᾱθήτω πειρᾱ́θητον πειρᾱθήτων   πειρᾱ́θητε πειρᾱθέντων
    active middle passive
    infinitive πειρᾶσαι πειρᾱ́σᾰσθαι πειρᾱθῆναι
    participle m πειρᾱ́σᾱς πειρᾱσᾰ́μενος πειρᾱθείς
    f πειρᾱ́σᾱσᾰ πειρᾱσᾰμένη πειρᾱθεῖσᾰ
    n πειρᾶσᾰν πειρᾱσᾰ́μενον πειρᾱθέν
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐπείρησᾰ, ἐπειρησᾰ́μην, ἐπειρήθην (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἐπείρησᾰ ἐπείρησᾰς ἐπείρησε(ν) ἐπειρήσᾰτον ἐπειρησᾰ́την ἐπειρήσᾰμεν ἐπειρήσᾰτε ἐπείρησᾰν
    subjunctive πειρήσω πειρήσῃς πειρήσῃ πειρήσητον πειρήσητον πειρήσωμεν πειρήσητε πειρήσωσῐ(ν)
    optative πειρήσαιμῐ πειρήσειᾰς,
    πειρήσαις     		πειρήσειε(ν),
    πειρήσαι     		πειρησεῖτον πειρησείτην πειρησεῖμεν πειρησεῖτε πειρησεῖεν
    imperative   πείρησον πειρησᾰ́τω πειρήσᾰτον πειρησᾰ́των   πειρήσᾰτε πειρησᾰ́ντων
    middle indicative ἐπειρησᾰ́μην ἐπειρήσω ἐπειρήσᾰτο ἐπειρήσᾰσθον ἐπειρησᾰ́σθην ἐπειρησᾰ́μεθᾰ ἐπειρήσᾰσθε ἐπειρήσᾰντο
    subjunctive πειρήσωμαι πειρήσηαι πειρήσηται πειρήσησθον πειρήσησθον πειρησώμεθᾰ πειρήσησθε πειρήσωνται
    optative πειρησαίμην πειρήσαιο πειρήσαιτο πειρήσαισθον πειρησαίσθην πειρησαίμεθᾰ πειρήσαισθε πειρησαίᾰτο
    imperative   πείρησαι πειρησᾰ́σθω πειρήσᾰσθον πειρησᾰ́σθων   πειρήσᾰσθε πειρησᾰ́σθων
    passive indicative ἐπειρήθην ἐπειρήθης ἐπειρήθη ἐπειρήθητον ἐπειρηθήτην ἐπειρήθημεν ἐπειρήθητε ἐπειρήθησᾰν
    subjunctive πειρηθῶ πειρηθῇς πειρηθῇ πειρηθῆτον πειρηθῆτον πειρηθῶμεν πειρηθῆτε πειρηθῶσῐ(ν)
    optative πειρηθείην πειρηθείης πειρηθείη πειρηθεῖτον,
    πειρηθείητον     		πειρηθείτην,
    πειρηθειήτην     		πειρηθεῖμεν,
    πειρηθείημεν     		πειρηθεῖτε,
    πειρηθείητε     		πειρηθεῖεν,
    πειρηθείησᾰν
    imperative   πειρήθητῐ πειρηθήτω πειρήθητον πειρηθήτων   πειρήθητε πειρηθέντων
    active middle passive
    infinitive πειρῆσαι πειρήσᾰσθαι πειρηθῆναι
    participle m πειρήσᾱς πειρησᾰ́μενος πειρηθείς
    f πειρήσᾱσᾰ πειρησᾰμένη πειρηθεῖσᾰ
    n πειρῆσᾰν πειρησᾰ́μενον πειρηθέν
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: πεπείρᾱκᾰ, πεπείρᾱμαι (Attic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πεπείρᾱκᾰ πεπείρᾱκᾰς πεπείρᾱκε(ν) πεπειρᾱ́κᾰτον πεπειρᾱ́κᾰτον πεπειρᾱ́κᾰμεν πεπειρᾱ́κᾰτε πεπειρᾱ́κᾱσῐ(ν)
    subjunctive πεπειρᾱ́κω πεπειρᾱ́κῃς πεπειρᾱ́κῃ πεπειρᾱ́κητον πεπειρᾱ́κητον πεπειρᾱ́κωμεν πεπειρᾱ́κητε πεπειρᾱ́κωσῐ(ν)
    optative πεπειρᾱ́κοιμῐ,
    πεπειρᾱκοίην     		πεπειρᾱ́κοις,
    πεπειρᾱκοίης     		πεπειρᾱ́κοι,
    πεπειρᾱκοίη     		πεπειρᾱ́κοιτον πεπειρᾱκοίτην πεπειρᾱ́κοιμεν πεπειρᾱ́κοιτε πεπειρᾱ́κοιεν
    imperative   πεπείρᾱκε πεπειρᾱκέτω πεπειρᾱ́κετον πεπειρᾱκέτων   πεπειρᾱ́κετε πεπειρᾱκόντων
    middle/passive indicative πεπείρᾱμαι πεπείρᾱσαι πεπείρᾱται πεπείρᾱσθον πεπείρᾱσθον πεπειρᾱ́μεθᾰ πεπείρᾱσθε πεπείρᾱνται
    subjunctive πεπειρᾱμένος ὦ πεπειρᾱμένος ᾖς πεπειρᾱμένος ᾖ πεπειρᾱμένω ἦτον πεπειρᾱμένω ἦτον πεπειρᾱμένοι ὦμεν πεπειρᾱμένοι ἦτε πεπειρᾱμένοι ὦσῐ(ν)
    optative πεπειρᾱμένος εἴην πεπειρᾱμένος εἴης πεπειρᾱμένος εἴη πεπειρᾱμένω εἴητον,
    εἶτον     		πεπειρᾱμένω εἰήτην,
    εἴτην     		πεπειρᾱμένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		πεπειρᾱμένοι εἴητε,
    εἶτε     		πεπειρᾱμένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   πεπείρᾱσο πεπειρᾱ́σθω πεπείρᾱσθον πεπειρᾱ́σθων   πεπείρᾱσθε πεπειρᾱ́σθων
    active middle/passive
    infinitive πεπειρᾱκέναι πεπειρᾶσθαι
    participle m πεπειρᾱκώς πεπειρᾱμένος
    f πεπειρᾱκυῖᾰ πεπειρᾱμένη
    n πεπειρᾱκός πεπειρᾱμένον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Perfect: πεπείρηκᾰ, πεπείρημαι (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πεπείρηκᾰ πεπείρηκᾰς πεπείρηκε(ν) πεπειρήκᾰτον πεπειρήκᾰτον πεπειρήκᾰμεν πεπειρήκᾰτε πεπειρήκᾱσῐ(ν)
    subjunctive πεπειρήκω πεπειρήκῃς πεπειρήκῃ πεπειρήκητον πεπειρήκητον πεπειρήκωμεν πεπειρήκητε πεπειρήκωσῐ(ν)
    optative πεπειρήκοιμῐ,
    πεπειρηκοίην     		πεπειρήκοις,
    πεπειρηκοίης     		πεπειρήκοι,
    πεπειρηκοίη     		πεπειρήκοιτον πεπειρηκοίτην πεπειρήκοιμεν πεπειρήκοιτε πεπειρήκοιεν
    imperative   πεπείρηκε πεπειρηκέτω πεπειρήκετον πεπειρηκέτων   πεπειρήκετε πεπειρηκόντων
    middle/passive indicative πεπείρημαι πεπείρησαι πεπείρηται πεπείρησθον πεπείρησθον πεπειρήμεθᾰ πεπείρησθε πεπείρηνται
    subjunctive πεπειρημένος ὦ πεπειρημένος ᾖς πεπειρημένος ᾖ πεπειρημένω ἦτον πεπειρημένω ἦτον πεπειρημένοι ὦμεν πεπειρημένοι ἦτε πεπειρημένοι ὦσῐ(ν)
    optative πεπειρημένος εἴην πεπειρημένος εἴης πεπειρημένος εἴη πεπειρημένω εἴητον,
    εἶτον     		πεπειρημένω εἰήτην,
    εἴτην     		πεπειρημένοι εἴημεν,
    εἶμεν     		πεπειρημένοι εἴητε,
    εἶτε     		πεπειρημένοι εἴησᾰν,
    εἶεν
    imperative   πεπείρησο πεπειρήσθω πεπείρησθον πεπειρήσθων   πεπείρησθε πεπειρήσθων
    active middle/passive
    infinitive πεπειρηκέναι πεπειρῆσθαι
    participle m πεπειρηκώς πεπειρημένος
    f πεπειρηκυῖᾰ πεπειρημένη
    n πεπειρηκός πεπειρημένον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἐπεπειρᾱ́μην (Attic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἐπεπειρᾱ́μην ἐπεπείρᾱσο ἐπεπείρᾱτο ἐπεπείρᾱσθον ἐπεπειρᾱ́σθην ἐπεπειρᾱ́μεθᾰ ἐπεπείρᾱσθε ἐπεπείρᾱντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Pluperfect: ἐπεπειρήμην (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἐπεπειρήμην ἐπεπείρησο ἐπεπείρητο ἐπεπείρησθον ἐπεπειρήσθην ἐπεπειρήμεθᾰ ἐπεπείρησθε ἐπεπειρέᾰτο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Further reading

    • “πειράω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
    • “πειράω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
    • πειράω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
    • “πειράω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
    • “πειράω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.