παρακλήτου

See also: Παρακλήτου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pa.ra.klɛ̌ː.tuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pa.raˈkle̝.tu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/

Adjective

πᾰρᾰκλήτου • (părăklḗtou)

masculine/feminine/neuter genitive singular of πᾰρᾰ́κλητος (părắklētos)

Noun

πᾰρᾰκλήτου • (părăklḗtou)

genitive singular of πᾰρᾰ́κλητος (părắklētos)

Greek

Noun

παρακλήτου • (paraklítou)

genitive singular of παράκλητος (paráklitos)