Παρακλήτου

See also: παρακλήτου

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /pa.ra.klɛ̌ː.tuː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /pa.raˈkle̝.tu/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /pa.raˈkli.tu/

Proper noun

Πᾰρᾰκλήτου • (Părăklḗtou)

genitive singular of Πᾰρᾰ́κλητος (Părắklētos)

Greek

Proper noun

Παρακλήτου • (Paraklítou)

genitive singular of Παράκλητος (Paráklitos)