πέλω

Ancient Greek

Etymology

    From Proto-Hellenic *kʷélō, from Proto-Indo-European *kʷel- (“to move; to turn (around)”). Cognates include Latin colō, Sanskrit चरति (cárati).[1] Unrelated to Latin pellō, which is instead related to ψάλλω (psállō).

    Pronunciation

     

    Verb

    πέλω • (pélō)

    1. to be
    2. to become
    3. to take place
    4. (in compounds) to stir

    Usage notes

    • Very often deponent; in the active usually in 3rd singular.

    Conjugation

       Present: πέλω, πέλομαι
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πέλω πέλεις πέλει πέλετον πέλετον πέλομεν πέλετε πέλουσῐ(ν)
    subjunctive πέλω πέλῃς πέλῃ πέλητον πέλητον πέλωμεν πέλητε πέλωσῐ(ν)
    optative πέλοιμῐ πέλοις πέλοι πέλοιτον πελοίτην πέλοιμεν πέλοιτε πέλοιεν
    imperative   πέλε πελέτω πέλετον πελέτων   πέλετε πελόντων
    middle/passive indicative πέλομαι πέλῃ,
    πέλει     		πέλεται πέλεσθον πέλεσθον πελόμεθᾰ πέλεσθε πέλονται
    subjunctive πέλωμαι πέλῃ πέληται πέλησθον πέλησθον πελώμεθᾰ πέλησθε πέλωνται
    optative πελοίμην πέλοιο πέλοιτο πέλοισθον πελοίσθην πελοίμεθᾰ πέλοισθε πέλοιντο
    imperative   πέλου πελέσθω πέλεσθον πελέσθων   πέλεσθε πελέσθων
    active middle/passive
    infinitive πέλειν πέλεσθαι
    participle m πέλων πελόμενος
    f πέλουσᾰ πελομένη
    n πέλον πελόμενον
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Present: πέλω, πέλομαι (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πέλω πέλεις πέλει πέλετον πέλετον πέλομεν πέλετε πέλουσῐ(ν)
    subjunctive πέλω,
    πέλωμῐ     		πέλῃς,
    πέλῃσθᾰ     		πέλῃ,
    πέλῃσῐ(ν)     		πέλητον πέλητον πέλωμεν πέλητε πέλωσῐ(ν)
    optative πέλοιμῐ πέλοις,
    πέλοισθᾰ     		πέλοι πέλοιτον πελοίτην πέλοιμεν πέλοιτε πέλοιεν
    imperative   πέλε πελέτω πέλετον πελέτων   πέλετε πελόντων
    middle/passive indicative πέλομαι πέλεαι,
    πέλῃ     		πέλεται πέλεσθον πέλεσθον πελόμεθα,
    πελόμεσθα     		πέλεσθε πέλονται
    subjunctive πέλωμαι πέληαι,
    πέλῃ     		πέληται πέλησθον πέλησθον πελώμε(σ)θᾰ πέλησθε πέλωνται
    optative πελοίμην πέλοιο πέλοιτο πέλοισθον πελοίσθην πελοίμε(σ)θᾰ πέλοισθε πελοίᾰτο
    imperative   πέλευ πελέσθω πέλεσθον πελέσθων   πέλεσθε πελέσθων
    active middle/passive
    infinitive πέλειν,
    πελέναι,
    πελέμεν     		πέλεσθαι
    participle m πέλων πελόμενος,
    πλόμενος
    f πέλουσᾰ πελομένη,
    πλομένη
    n πέλον πελόμενον,
    πλόμενον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἔπελον, ἐπελόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔπελον ἔπελες ἔπελε(ν) ἐπέλετον ἐπελέτην ἐπέλομεν ἐπέλετε ἔπελον
    middle/passive indicative ἐπελόμην ἐπέλου ἐπέλετο ἐπέλεσθον ἐπελέσθην ἐπελόμεθᾰ ἐπέλεσθε ἐπέλοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: πέλον, πελόμην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative πέλον πέλες πέλε(ν) πέλετον πελέτην πέλομεν πέλετε πέλον
    middle/passive indicative πελόμην πέλεο,
    πέλευ     		πέλετο πέλεσθον πελέσθην πελόμεθα,
    πελόμεσθα     		πέλεσθε πέλοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: ἔπλον, ἐπλόμην
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    active indicative ἔπλον ἔπλες ἔπλε(ν) ἔπλετον ἐπλέτην ἔπλομεν ἔπλετε ἔπλον
    middle/passive indicative ἐπλόμην ἔπλου ἔπλετο ἔπλεσθον ἐπλέσθην ἐπλόμεθᾰ ἔπλεσθε ἔπλοντο
    Notes:
    This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Imperfect: πελεσκόμην (Ionic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative πελεσκόμην πελέσκεο πελέσκετο πελέσκεσθον πελεσκέσθην πελεσκόμεθᾰ πελέσκεσθε πελέσκοντο
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
       Aorist: ἐπλόμην (Epic)
    number singular dual plural
    first second third second third first second third
    middle indicative ἐπλόμην ἔπλεο,
    ἔπλευ     		ἔπλετο ἔπλεσθον ἐπλέσθην ἐπλόμεθᾰ ἔπλεσθε ἔπλοντο
    subjunctive πλῶμαι πλῆαι πλῆται πλῆσθον πλῆσθον πλώμε(σ)θᾰ πλῆσθε πλῶνται
    optative πλοίμην πλοῖο πλοῖτο πλοῖσθον πλοίσθην πλοίμε(σ)θᾰ πλοῖσθε πλοίᾰτο
    imperative   πλέο πλέσθω πλέσθον πλέσθων   πλέσθε πλέσθων
    middle
    infinitive πλέσθαι
    participle m πλόμενος
    f πλομένη
    n πλόμενον
    Notes:
    Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

    Derived terms

    References

    1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “πέλομαι (> VAR πέλω)”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 1168

    Further reading

    • “πέλω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
    • “πέλω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
    • “πέλω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
    • πέλω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
    • πέλω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
    • “πέλω”, in Slater, William J. (1969), Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.