ὀνειρόπολος

Ancient Greek

Etymology

From ὄνειρος (óneiros, “dream”) +‎ πέλω (pélō) +‎ -ος (-os).

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /o.neː.ró.po.los/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /o.niˈro.po.los/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /o.niˈro.po.los/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /o.niˈro.po.los/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /o.niˈro.po.los/

Noun

ὀνειρόπολος • (oneirópolos) m (genitive ὀνειροπόλου); second declension

dream-interpreter

Inflection

Second declension of ὀνειρόπολος; ὀνειρόπολον (Epic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ὀνειρόπολος oneirópolos		ὀνειρόπολον oneirópolon	ὀνειροπόλω oneiropólō		ὀνειροπόλω oneiropólō	ὀνειρόπολοι oneirópoloi		ὀνειρόπολᾰ oneirópolă
Genitive	ὀνειροπόλοιο ὀνειροπόλοο ὀνειροπόλου oneiropóloio oneiropóloo oneiropólou		ὀνειροπόλοιο ὀνειροπόλοο ὀνειροπόλου oneiropóloio oneiropóloo oneiropólou	ὀνειροπόλοιῐ̈ν oneiropóloiĭ̈n		ὀνειροπόλοιῐ̈ν oneiropóloiĭ̈n	ὀνειροπόλων oneiropólōn		ὀνειροπόλων oneiropólōn
Dative	ὀνειροπόλῳ oneiropólōi		ὀνειροπόλῳ oneiropólōi	ὀνειροπόλοιῐ̈ν oneiropóloiĭ̈n		ὀνειροπόλοιῐ̈ν oneiropóloiĭ̈n	ὀνειροπόλοισῐ ὀνειροπόλοισῐν ὀνειροπόλοις oneiropóloisĭ(n) oneiropólois		ὀνειροπόλοισῐ ὀνειροπόλοισῐν ὀνειροπόλοις oneiropóloisĭ(n) oneiropólois
Accusative	ὀνειρόπολον oneirópolon		ὀνειρόπολον oneirópolon	ὀνειροπόλω oneiropólō		ὀνειροπόλω oneiropólō	ὀνειροπόλους oneiropólous		ὀνειρόπολᾰ oneirópolă
Vocative	ὀνειρόπολε oneirópole		ὀνειρόπολον oneirópolon	ὀνειροπόλω oneiropólō		ὀνειροπόλω oneiropólō	ὀνειρόπολοι oneirópoloi		ὀνειρόπολᾰ oneirópolă
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ὀνειροπόλως oneiropólōs			ὀνειροπολώτερος oneiropolṓteros			ὀνειροπολώτᾰτος oneiropolṓtătos
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms may be based on conjecture. Use with caution.

Ancient Greek

Etymology

Pronunciation

Noun

Inflection

Further reading