λανθάνω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

Perhaps from Proto-Hellenic *lantʰánō, from Proto-Indo-European *lh₂-n-dʰ-, nasal infix present of *leh₂-dʰ-, dental extension of *leh₂- (“to be hidden, be covered”). Beekes alternatively suggests that it may have been an innovation after μανθάνω (manthánō), which also has a root aorist μαθεῖν (matheîn).[1]

Pronunciation

 

Verb

λᾰνθᾰ́νω • (lănthắnō)

  1. (active voice) to escape notice
    1. (transitive) escape a person's notice
      • c. 385 BCE, Plato, Symposium 219a:
        ἀλλ’, ὦ μακάριε, ἄμεινον σκόπει, μή σε λανθάνω οὐδὲν ὤν.
        all’, ô makárie, ámeinon skópei, mḗ se lanthánō oudèn ṓn.
        But look again, sweet friend, and see whether you are not deceived in me.
    2. (transitive) to do [with participle or (rarely) infinitive ‘something’] without being noticed [with accusative ‘by someone’]
    3. (intransitive) to do [with participle ‘something’] without knowing it
      • 460 BCE – 430 BCE, Herodotus, Histories 1.44:
        ὁ Κροῖσος […] ἐκάλεε […] Δία […] ἐπίστιον, διότι οἰκίοισι ὑποδεξάμενος τὸν ξεῖνον φονέα τοῦ παιδὸς ἐλάνθανε βόσκων
        ho Kroîsos […] ekálee […] Día […] epístion, dióti oikíoisi hupodexámenos tòn xeînon phonéa toû paidòs elánthane bóskōn
        Croesus called on Zeus of the Hearth, because he received the guest into his house and, without knowing it, had been feeding the murderer of his son
  2. (active voice) to cause to forget [with genitive ‘something, someone’]
    1. (in compounds, ἐκληθάνω (eklēthánō), ἐπιλήθω (epilḗthō), ἐπιλανθάνομαι (epilanthánomai))
    2. (Epic reduplicated aorist, λέλᾰθον)
      • c. 800 BCE – 600 BCE, Homer, Iliad 15.59–61:
        ὅφρα […] Ἕκτορα […] ὀτρύνῃσι μάχην ἐς Φοῖβος Ἀπόλλων
        αὖτις δ’ ἐμπνεύσῃσι μένος, λελάθῃ δ' ὀδυνάων
        αἳ νῦν μιν τείρουσι κατὰ φρένας
        hóphra […] Héktora […] otrúnēisi mákhēn es Phoîbos Apóllōn
        aûtis d’ empneúsēisi ménos, leláthēi d’ odunáōn
        haì nûn min teírousi katà phrénas
        so that Phoebus Apollo can urge Hector to battle,
        breathe strength back into him, and make him forget the aches
        that now distress him in his mind
  3. (middle voice) to forget [with genitive ‘something, someone’]
    • 6th century BC, Theognis of Megara, Elegies 1–2:
      Ὦ ἄνα, Λητοῦς υἱέ, Διὸς τέκος, οὔποτε σεῖο
      λήσομαι ἀρχόμενος οὐδ' ἀποπαυόμενος […]
      Ô ána, Lētoûs huié, Diòs tékos, oúpote seîo
      lḗsomai arkhómenos oud’ apopauómenos […]
      O lord, Leto's son, Zeus's child [Apollo], I will never forget you in starting or ending [my song] […]

Conjugation

   Present: λᾰνθᾰ́νω, λᾰνθᾰ́νομαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λᾰνθᾰ́νω λᾰνθᾰ́νεις λᾰνθᾰ́νει λᾰνθᾰ́νετον λᾰνθᾰ́νετον λᾰνθᾰ́νομεν λᾰνθᾰ́νετε λᾰνθᾰ́νουσῐ(ν)
subjunctive λᾰνθᾰ́νω λᾰνθᾰ́νῃς λᾰνθᾰ́νῃ λᾰνθᾰ́νητον λᾰνθᾰ́νητον λᾰνθᾰ́νωμεν λᾰνθᾰ́νητε λᾰνθᾰ́νωσῐ(ν)
optative λᾰνθᾰ́νοιμῐ λᾰνθᾰ́νοις λᾰνθᾰ́νοι λᾰνθᾰ́νοιτον λᾰνθᾰνοίτην λᾰνθᾰ́νοιμεν λᾰνθᾰ́νοιτε λᾰνθᾰ́νοιεν
imperative   λᾰ́νθᾰνε λᾰνθᾰνέτω λᾰνθᾰ́νετον λᾰνθᾰνέτων   λᾰνθᾰ́νετε λᾰνθᾰνόντων
middle/passive indicative λᾰνθᾰ́νομαι λᾰνθᾰ́νῃ,
λᾰνθᾰ́νει 		λᾰνθᾰ́νεται λᾰνθᾰ́νεσθον λᾰνθᾰ́νεσθον λᾰνθᾰνόμεθᾰ λᾰνθᾰ́νεσθε λᾰνθᾰ́νονται
subjunctive λᾰνθᾰ́νωμαι λᾰνθᾰ́νῃ λᾰνθᾰ́νηται λᾰνθᾰ́νησθον λᾰνθᾰ́νησθον λᾰνθᾰνώμεθᾰ λᾰνθᾰ́νησθε λᾰνθᾰ́νωνται
optative λᾰνθᾰνοίμην λᾰνθᾰ́νοιο λᾰνθᾰ́νοιτο λᾰνθᾰ́νοισθον λᾰνθᾰνοίσθην λᾰνθᾰνοίμεθᾰ λᾰνθᾰ́νοισθε λᾰνθᾰ́νοιντο
imperative   λᾰνθᾰ́νου λᾰνθᾰνέσθω λᾰνθᾰ́νεσθον λᾰνθᾰνέσθων   λᾰνθᾰ́νεσθε λᾰνθᾰνέσθων
active middle/passive
infinitive λᾰνθᾰ́νειν λᾰνθᾰ́νεσθαι
participle m λᾰνθᾰ́νων λᾰνθᾰνόμενος
f λᾰνθᾰ́νουσᾰ λᾰνθᾰνομένη
n λᾰνθᾰ́νον λᾰνθᾰνόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: ἐλᾰ́νθᾰνον, ἐλᾰνθᾰνόμην (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐλᾰ́νθᾰνον ἐλᾰ́νθᾰνες ἐλᾰ́νθᾰνε(ν) ἐλᾰνθᾰ́νετον ἐλᾰνθᾰνέτην ἐλᾰνθᾰ́νομεν ἐλᾰνθᾰ́νετε ἐλᾰ́νθᾰνον
middle/passive indicative ἐλᾰνθᾰνόμην ἐλᾰνθᾰ́νου ἐλᾰνθᾰ́νετο ἐλᾰνθᾰ́νεσθον ἐλᾰνθᾰνέσθην ἐλᾰνθᾰνόμεθᾰ ἐλᾰνθᾰ́νεσθε ἐλᾰνθᾰ́νοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: λᾰ́νθᾰνον / ἐλᾰ́νθᾰνον, λᾰνθᾰνόμην / ἐλᾰνθᾰνόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λᾰ́νθᾰνον,
ἐλᾰ́νθᾰνον 		λᾰ́νθᾰνες,
ἐλᾰ́νθᾰνες 		λᾰ́νθᾰνε(ν),
ἐλᾰ́νθᾰνε(ν) 		λᾰνθᾰ́νετον,
ἐλᾰνθᾰ́νετον 		λᾰνθᾰνέτην,
ἐλᾰνθᾰνέτην 		λᾰνθᾰ́νομεν,
ἐλᾰνθᾰ́νομεν 		λᾰνθᾰ́νετε,
ἐλᾰνθᾰ́νετε 		λᾰ́νθᾰνον,
ἐλᾰ́νθᾰνον
middle/passive indicative λᾰνθᾰνόμην,
ἐλᾰνθᾰνόμην 		λᾰνθᾰ́νεο,
λᾰνθᾰ́νευ,
ἐλᾰνθᾰ́νεο,
ἐλᾰνθᾰ́νευ 		λᾰνθᾰ́νετο,
ἐλᾰνθᾰ́νετο 		λᾰνθᾰ́νεσθον,
ἐλᾰνθᾰ́νεσθον 		λᾰνθᾰνέσθην,
ἐλᾰνθᾰνέσθην 		λᾰνθᾰνόμεθᾰ,
λᾰνθᾰνόμεσθᾰ,
ἐλᾰνθᾰνόμεθᾰ,
ἐλᾰνθᾰνόμεσθᾰ 		λᾰνθᾰ́νεσθε,
ἐλᾰνθᾰ́νεσθε 		λᾰνθᾰ́νοντο,
ἐλᾰνθᾰ́νοντο
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: λήσω, λήσομαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λήσω λήσεις λήσει λήσετον λήσετον λήσομεν λήσετε λήσουσῐ(ν)
optative λήσοιμῐ λήσοις λήσοι λήσοιτον λησοίτην λήσοιμεν λήσοιτε λήσοιεν
middle indicative λήσομαι λήσῃ,
λήσει 		λήσεται λήσεσθον λήσεσθον λησόμεθᾰ λήσεσθε λήσονται
optative λησοίμην λήσοιο λήσοιτο λήσοισθον λησοίσθην λησοίμεθᾰ λήσοισθε λήσοιντο
active middle
infinitive λήσειν λήσεσθαι
participle m λήσων λησόμενος
f λήσουσᾰ λησομένη
n λῆσον λησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: λήσω, λήσομαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λήσω λήσεις λήσει λήσετον λήσετον λήσομεν λήσετε λήσουσῐ(ν)
optative λήσοιμῐ λήσοις,
λήσοισθᾰ 		λήσοι λήσοιτον λησοίτην λήσοιμεν λήσοιτε λήσοιεν
middle indicative λήσομαι λήσεαι,
λήσῃ 		λήσεται λήσεσθον λήσεσθον λησόμε(σ)θᾰ λήσεσθε λήσονται
optative λησοίμην λήσοιο λήσοιτο λήσοισθον λησοίσθην λησοίμε(σ)θᾰ λήσοισθε λησοίᾰτο
active middle
infinitive λήσειν,
λησέμεν(αι),
λησμέναι 		λήσεσθαι
participle m λήσων λησόμενος
f λήσουσᾰ λησομένη
n λῆσον λησόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: ἔλᾰθον, ἐλᾰθόμην (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἔλᾰθον ἔλᾰθες ἔλᾰθε(ν) ἐλᾰ́θετον ἐλᾰθέτην ἐλᾰ́θομεν ἐλᾰ́θετε ἔλᾰθον
subjunctive λᾰ́θω λᾰ́θῃς λᾰ́θῃ λᾰ́θητον λᾰ́θητον λᾰ́θωμεν λᾰ́θητε λᾰ́θωσῐ(ν)
optative λᾰ́θοιμῐ λᾰ́θοις λᾰ́θοι λᾰ́θοιτον λᾰθοίτην λᾰ́θοιμεν λᾰ́θοιτε λᾰ́θοιεν
imperative   λᾰ́θε λᾰθέτω λᾰ́θετον λᾰθέτων   λᾰ́θετε λᾰθόντων
middle indicative ἐλᾰθόμην ἐλᾰ́θου ἐλᾰ́θετο ἐλᾰ́θεσθον ἐλᾰθέσθην ἐλᾰθόμεθᾰ ἐλᾰ́θεσθε ἐλᾰ́θοντο
subjunctive λᾰ́θωμαι λᾰ́θῃ λᾰ́θηται λᾰ́θησθον λᾰ́θησθον λᾰθώμεθᾰ λᾰ́θησθε λᾰ́θωνται
optative λᾰθοίμην λᾰ́θοιο λᾰ́θοιτο λᾰ́θοισθον λᾰθοίσθην λᾰθοίμεθᾰ λᾰ́θοισθε λᾰ́θοιντο
imperative   λᾰθοῦ λᾰθέσθω λᾰ́θεσθον λᾰθέσθων   λᾰ́θεσθε λᾰθέσθων
active middle
infinitive λᾰθεῖν λᾰθέσθαι
participle m λᾰθών λᾰθόμενος
f λᾰθοῦσᾰ λᾰθομένη
n λᾰθόν λᾰθόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: λᾰ́θον / ἔλᾰθον, λᾰθόμην / ἐλᾰθόμην (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λᾰ́θον,
ἔλᾰθον 		λᾰ́θες,
ἔλᾰθες 		λᾰ́θε(ν),
ἔλᾰθε(ν) 		λᾰ́θετον,
ἐλᾰ́θετον 		λᾰθέτην,
ἐλᾰθέτην 		λᾰ́θομεν,
ἐλᾰ́θομεν 		λᾰ́θετε,
ἐλᾰ́θετε 		λᾰ́θον,
ἔλᾰθον
subjunctive λᾰ́θω,
λᾰ́θωμῐ 		λᾰ́θῃς,
λᾰ́θῃσθᾰ 		λᾰ́θῃ,
λᾰ́θῃσῐ(ν) 		λᾰ́θητον λᾰ́θητον λᾰ́θωμεν λᾰ́θητε λᾰ́θωσῐ(ν)
optative λᾰ́θοιμῐ λᾰ́θοις,
λᾰ́θοισθᾰ 		λᾰ́θοι λᾰθεῖτον λᾰθείτην λᾰθεῖμεν λᾰθεῖτε λᾰθεῖεν
imperative   λᾰ́θε λᾰθέτω λᾰ́θετον λᾰθέτων   λᾰ́θετε λᾰθόντων
middle indicative λᾰθόμην,
ἐλᾰθόμην 		λᾰ́θεο,
λᾰ́θευ,
ἐλᾰ́θεο,
ἐλᾰ́θευ 		λᾰ́θετο,
ἐλᾰ́θετο 		λᾰ́θεσθον,
ἐλᾰ́θεσθον 		λᾰθέσθην,
ἐλᾰθέσθην 		λᾰθλᾰθόμε(σ)θᾰ,
λᾰθἐλᾰθόμε(σ)θᾰ 		λᾰ́θεσθε,
ἐλᾰ́θεσθε 		λᾰ́θοντο,
ἐλᾰ́θοντο
subjunctive λᾰ́θωμαι λᾰ́θηαι λᾰ́θηται λᾰ́θησθον λᾰ́θησθον λᾰθώμε(σ)θᾰ λᾰ́θησθε λᾰ́θωνται
optative λᾰθοίμην λᾰ́θοιο λᾰ́θοιτο λᾰ́θοισθον λᾰθοίσθην λᾰθοίμε(σ)θᾰ λᾰ́θοισθε λᾰθοίᾰτο
imperative   λᾰ́θεο λᾰθέσθω λᾰ́θεσθον λᾰθέσθων   λᾰ́θεσθε λᾰθέσθων
active middle
infinitive λᾰθεῖν,
λᾰθέμεν(αι) 		λᾰθέσθαι
participle m λᾰθών λᾰθόμενος
f λᾰθοῦσᾰ λᾰθομένη
n λᾰθόν λᾰθόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: λέλᾰθον, λελᾰθόμην (Epic, causative)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λέλᾰθον λέλᾰθες λέλᾰθε(ν) λελᾰ́θετον λελᾰθέτην λελᾰ́θομεν λελᾰ́θετε λέλᾰθον
subjunctive λελᾰ́θω,
λελᾰ́θωμῐ 		λελᾰ́θῃς,
λελᾰ́θῃσθᾰ 		λελᾰ́θῃ,
λελᾰ́θῃσῐ(ν) 		λελᾰ́θητον λελᾰ́θητον λελᾰ́θωμεν λελᾰ́θητε λελᾰ́θωσῐ(ν)
optative λελᾰ́θοιμῐ λελᾰ́θοις,
λελᾰ́θοισθᾰ 		λελᾰ́θοι λελᾰθεῖτον λελᾰθείτην λελᾰθεῖμεν λελᾰθεῖτε λελᾰθεῖεν
imperative   λέλᾰθε λελᾰθέτω λελᾰ́θετον λελᾰθέτων   λελᾰ́θετε λελᾰθόντων
middle indicative λελᾰθόμην λελᾰ́θεο λελᾰ́θετο λελᾰ́θεσθον λελᾰθέσθην λελᾰθόμε(σ)θᾰ λελᾰ́θεσθε λελᾰ́θοντο
subjunctive λελᾰ́θωμαι λελᾰ́θηαι λελᾰ́θηται λελᾰ́θησθον λελᾰ́θησθον λελᾰθώμε(σ)θᾰ λελᾰ́θησθε λελᾰ́θωνται
optative λελᾰθοίμην λελᾰ́θοιο λελᾰ́θοιτο λελᾰ́θοισθον λελᾰθοίσθην λελᾰθοίμε(σ)θᾰ λελᾰ́θοισθε λελᾰθοίᾰτο
imperative   λελᾰ́θεο λελᾰθέσθω λελᾰ́θεσθον λελᾰθέσθων   λελᾰ́θεσθε λελᾰθέσθων
active middle
infinitive λελᾰθεῖν,
λελᾰθέμεν(αι) 		λελᾰθέσθαι
participle m λελᾰθών λελᾰθόμενος
f λελᾰθοῦσᾰ λελᾰθομένη
n λελᾰθόν λελᾰθόμενον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: λέλᾰθᾰ, λέλᾰσμαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λέλᾰθᾰ λέλᾰθᾰς λέλᾰθε(ν) λελᾰ́θᾰτον λελᾰ́θᾰτον λελᾰ́θᾰμεν λελᾰ́θᾰτε λελᾰ́θᾱσῐ(ν)
subjunctive λελᾰ́θω λελᾰ́θῃς λελᾰ́θῃ λελᾰ́θητον λελᾰ́θητον λελᾰ́θωμεν λελᾰ́θητε λελᾰ́θωσῐ(ν)
optative λελᾰ́θοιμῐ,
λελᾰθοίην 		λελᾰ́θοις,
λελᾰθοίης 		λελᾰ́θοι,
λελᾰθοίη 		λελᾰ́θοιτον λελᾰθοίτην λελᾰ́θοιμεν λελᾰ́θοιτε λελᾰ́θοιεν
imperative   λέλᾰθε λελᾰθέτω λελᾰ́θετον λελᾰθέτων   λελᾰ́θετε λελᾰθόντων
middle/passive indicative λέλᾰσμαι λέλᾰσαι λέλᾰσται λέλᾰσθον λέλᾰσθον λελᾰ́σμεθᾰ λέλᾰσθε λελᾰ́θᾰται
subjunctive λελᾰσμένος ὦ λελᾰσμένος ᾖς λελᾰσμένος ᾖ λελᾰσμένω ἦτον λελᾰσμένω ἦτον λελᾰσμένοι ὦμεν λελᾰσμένοι ἦτε λελᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
optative λελᾰσμένος εἴην λελᾰσμένος εἴης λελᾰσμένος εἴη λελᾰσμένω εἴητον,
εἶτον 		λελᾰσμένω εἰήτην,
εἴτην 		λελᾰσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		λελᾰσμένοι εἴητε,
εἶτε 		λελᾰσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   λέλᾰσο λελᾰ́σθω λέλᾰσθον λελᾰ́σθων   λέλᾰσθε λελᾰ́σθων
active middle/passive
infinitive λελᾰθέναι λελᾰ́σθαι
participle m λελᾰθώς λελᾰσμένος
f λελᾰθυῖᾰ λελᾰσμένη
n λελᾰθός λελᾰσμένον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: λέλᾰθᾰ, λέλᾰσμαι (Epic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative λέλᾰθᾰ λέλᾰθᾰς λέλᾰθε(ν) λελᾰ́θᾰτον λελᾰ́θᾰτον λελᾰ́θᾰμεν λελᾰ́θᾰτε λελᾰ́θᾱσῐ(ν)
subjunctive λελᾰ́θω,
λελᾰ́θωμῐ 		λελᾰ́θῃς,
λελᾰ́θῃσθᾰ 		λελᾰ́θῃ,
λελᾰ́θῃσῐ(ν) 		λελᾰ́θητον λελᾰ́θητον λελᾰ́θωμεν λελᾰ́θητε λελᾰ́θωσῐ(ν)
optative λελᾰ́θοιμῐ,
λελᾰθοίην 		λελᾰ́θοις,
λελᾰθοίης 		λελᾰ́θοι,
λελᾰθοίη 		λελᾰ́θοιτον λελᾰθοίτην λελᾰ́θοιμεν λελᾰ́θοιτε λελᾰ́θοιεν
imperative   λέλᾰθε λελᾰθέτω λελᾰ́θετον λελᾰθέτων   λελᾰ́θετε λελᾰθόντων
middle/passive indicative λέλᾰσμαι λέλᾰσαι λέλᾰσται λέλᾰσθον λέλᾰσθον λελᾰ́σμεθᾰ λέλᾰσθε λελᾰ́θᾰται
subjunctive λελᾰσμένος ὦ λελᾰσμένος ᾖς λελᾰσμένος ᾖ λελᾰσμένω ἦτον λελᾰσμένω ἦτον λελᾰσμένοι ὦμεν λελᾰσμένοι ἦτε λελᾰσμένοι ὦσῐ(ν)
optative λελᾰσμένος εἴην λελᾰσμένος εἴης λελᾰσμένος εἴη λελᾰσμένω εἴητον,
εἶτον 		λελᾰσμένω εἰήτην,
εἴτην 		λελᾰσμένοι εἴημεν,
εἶμεν 		λελᾰσμένοι εἴητε,
εἶτε 		λελᾰσμένοι εἴησᾰν,
εἶεν
imperative   λέλᾰσο λελᾰ́σθω λέλᾰσθον λελᾰ́σθων   λέλᾰσθε λελᾰ́σθων
active middle/passive
infinitive λελᾰθέναι λελᾰ́σθαι
participle m λελᾰθώς λελᾰσμένος
f λελᾰθυῖᾰ λελᾰσμένη
n λελᾰθός λελᾰσμένον
Notes:
Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Pluperfect: ἐλελήθειν, ἐλελήσμην (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative ἐλελήθειν,
ἐλελήθη 		ἐλελήθεις,
ἐλελήθης 		ἐλελήθει(ν) ἐλελήθετον ἐλεληθέτην ἐλελήθεμεν ἐλελήθετε ἐλελήθεσᾰν
middle/passive indicative ἐλελήσμην ἐλέλησο ἐλέληστο ἐλέλησθον ἐλελήσθην ἐλελήσμεθᾰ ἐλέλησθε ἐλελήθᾰτο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future perfect: λελήσομαι (Attic)
number singular dual plural
first second third second third first second third
middle/passive indicative λελήσομαι λελήσῃ,
λελήσει 		λελήσεται λελήσεσθον λελήσεσθον λελησόμεθᾰ λελήσεσθε λελήσονται
optative λελησοίμην λελήσοιο λελήσοιτο λελήσοισθον λελησοίσθην λελησοίμεθᾰ λελήσοισθε λελήσοιντο
middle/passive
infinitive λελήσεσθαι
participle m λελησόμενος
f λελησομένη
n λελησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Descendants

References

  1. ^ Beekes, Robert S. P. (2010), “λανθάνω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 831

Further reading

Greek

Etymology

Borrowed from Ancient Greek λανθάνω (lanthánō); doublet of λαθαίνω (lathaíno).

Verb

λανθάνω • (lantháno) (past —, ppp λανθασμένος)  found only in the present tense

  1. to be latent, be dormant, be underlying

Conjugation

This verb needs an inflection-table template.

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.