εἰσακούω

See also: εισακούω

Ancient Greek

Alternative forms

Etymology

From εἰσ- (eis-) +‎ ἀκούω (akoúō).

Pronunciation

 

Verb

εἰσᾰκούω • (eisăkoúō)

  1. (transitive) to listen, give ear [with genitive ‘to’]
  2. (poetic, Koine) to hear
  3. to hearken, give heed [with dative ‘to’]

For quotations using this term, see Citations:εἰσακούω.

Conjugation

   Present: εἰσᾰκούω, εἰσᾰκούομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative εἰσᾰκούω εἰσᾰκούεις εἰσᾰκούει εἰσᾰκούετον εἰσᾰκούετον εἰσᾰκούομεν εἰσᾰκούετε εἰσᾰκούουσῐ(ν)
subjunctive εἰσᾰκούω εἰσᾰκούῃς εἰσᾰκούῃ εἰσᾰκούητον εἰσᾰκούητον εἰσᾰκούωμεν εἰσᾰκούητε εἰσᾰκούωσῐ(ν)
optative εἰσᾰκούοιμῐ εἰσᾰκούοις εἰσᾰκούοι εἰσᾰκούοιτον εἰσᾰκουοίτην εἰσᾰκούοιμεν εἰσᾰκούοιτε εἰσᾰκούοιεν
imperative   εἰσᾰ́κουε εἰσᾰκουέτω εἰσᾰκούετον εἰσᾰκουέτων   εἰσᾰκούετε εἰσᾰκουόντων
middle/passive indicative εἰσᾰκούομαι εἰσᾰκούῃ,
εἰσᾰκούει 		εἰσᾰκούεται εἰσᾰκούεσθον εἰσᾰκούεσθον εἰσᾰκουόμεθᾰ εἰσᾰκούεσθε εἰσᾰκούονται
subjunctive εἰσᾰκούωμαι εἰσᾰκούῃ εἰσᾰκούηται εἰσᾰκούησθον εἰσᾰκούησθον εἰσᾰκουώμεθᾰ εἰσᾰκούησθε εἰσᾰκούωνται
optative εἰσᾰκουοίμην εἰσᾰκούοιο εἰσᾰκούοιτο εἰσᾰκούοισθον εἰσᾰκουοίσθην εἰσᾰκουοίμεθᾰ εἰσᾰκούοισθε εἰσᾰκούοιντο
imperative   εἰσᾰκούου εἰσᾰκουέσθω εἰσᾰκούεσθον εἰσᾰκουέσθων   εἰσᾰκούεσθε εἰσᾰκουέσθων
active middle/passive
infinitive εἰσᾰκούειν εἰσᾰκούεσθαι
participle m εἰσᾰκούων εἰσᾰκουόμενος
f εἰσᾰκούουσᾰ εἰσᾰκουομένη
n εἰσᾰκοῦον εἰσᾰκουόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Imperfect: εἰσήκουον, εἰσηκουόμην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative εἰσήκουον εἰσήκουες εἰσήκουε(ν) εἰσηκούετον εἰσηκουέτην εἰσηκούομεν εἰσηκούετε εἰσήκουον
middle/passive indicative εἰσηκουόμην εἰσηκούου εἰσηκούετο εἰσηκούεσθον εἰσηκουέσθην εἰσηκουόμεθᾰ εἰσηκούεσθε εἰσηκούοντο
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Future: εἰσᾰκούσω, εἰσᾰκούσομαι, εἰσᾰκουσθήσομαι
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative εἰσᾰκούσω εἰσᾰκούσεις εἰσᾰκούσει εἰσᾰκούσετον εἰσᾰκούσετον εἰσᾰκούσομεν εἰσᾰκούσετε εἰσᾰκούσουσῐ(ν)
optative εἰσᾰκούσοιμῐ εἰσᾰκούσοις εἰσᾰκούσοι εἰσᾰκούσοιτον εἰσᾰκουσοίτην εἰσᾰκούσοιμεν εἰσᾰκούσοιτε εἰσᾰκούσοιεν
middle indicative εἰσᾰκούσομαι εἰσᾰκούσῃ,
εἰσᾰκούσει 		εἰσᾰκούσεται εἰσᾰκούσεσθον εἰσᾰκούσεσθον εἰσᾰκουσόμεθᾰ εἰσᾰκούσεσθε εἰσᾰκούσονται
optative εἰσᾰκουσοίμην εἰσᾰκούσοιο εἰσᾰκούσοιτο εἰσᾰκούσοισθον εἰσᾰκουσοίσθην εἰσᾰκουσοίμεθᾰ εἰσᾰκούσοισθε εἰσᾰκούσοιντο
passive indicative εἰσᾰκουσθήσομαι εἰσᾰκουσθήσῃ,
εἰσᾰκουσθήσει 		εἰσᾰκουσθήσεται εἰσᾰκουσθήσεσθον εἰσᾰκουσθήσεσθον εἰσᾰκουσθησόμεθᾰ εἰσᾰκουσθήσεσθε εἰσᾰκουσθήσονται
optative εἰσᾰκουσθησοίμην εἰσᾰκουσθήσοιο εἰσᾰκουσθήσοιτο εἰσᾰκουσθήσοισθον εἰσᾰκουσθησοίσθην εἰσᾰκουσθησοίμεθᾰ εἰσᾰκουσθήσοισθε εἰσᾰκουσθήσοιντο
active middle passive
infinitive εἰσᾰκούσειν εἰσᾰκούσεσθαι εἰσᾰκουσθήσεσθαι
participle m εἰσᾰκούσων εἰσᾰκουσόμενος εἰσᾰκουσθησόμενος
f εἰσᾰκούσουσᾰ εἰσᾰκουσομένη εἰσᾰκουσθησομένη
n εἰσᾰκοῦσον εἰσᾰκουσόμενον εἰσᾰκουσθησόμενον
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Aorist: εἰσήκουσᾰ, εἰσηκουσᾰ́μην, εἰσηκούσθην
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative εἰσήκουσᾰ εἰσήκουσᾰς εἰσήκουσε(ν) εἰσηκούσᾰτον εἰσηκουσᾰ́την εἰσηκούσᾰμεν εἰσηκούσᾰτε εἰσήκουσᾰν
subjunctive εἰσᾰκούσω εἰσᾰκούσῃς εἰσᾰκούσῃ εἰσᾰκούσητον εἰσᾰκούσητον εἰσᾰκούσωμεν εἰσᾰκούσητε εἰσᾰκούσωσῐ(ν)
optative εἰσᾰκούσαιμῐ εἰσᾰκούσειᾰς,
εἰσᾰκούσαις 		εἰσᾰκούσειε(ν),
εἰσᾰκούσαι 		εἰσᾰκούσαιτον εἰσᾰκουσαίτην εἰσᾰκούσαιμεν εἰσᾰκούσαιτε εἰσᾰκούσειᾰν,
εἰσᾰκούσαιεν
imperative   εἰσᾰ́κουσον εἰσᾰκουσᾰ́τω εἰσᾰκούσᾰτον εἰσᾰκουσᾰ́των   εἰσᾰκούσᾰτε εἰσᾰκουσᾰ́ντων
middle indicative εἰσηκουσᾰ́μην εἰσηκούσω εἰσηκούσᾰτο εἰσηκούσᾰσθον εἰσηκουσᾰ́σθην εἰσηκουσᾰ́μεθᾰ εἰσηκούσᾰσθε εἰσηκούσᾰντο
subjunctive εἰσᾰκούσωμαι εἰσᾰκούσῃ εἰσᾰκούσηται εἰσᾰκούσησθον εἰσᾰκούσησθον εἰσᾰκουσώμεθᾰ εἰσᾰκούσησθε εἰσᾰκούσωνται
optative εἰσᾰκουσαίμην εἰσᾰκούσαιο εἰσᾰκούσαιτο εἰσᾰκούσαισθον εἰσᾰκουσαίσθην εἰσᾰκουσαίμεθᾰ εἰσᾰκούσαισθε εἰσᾰκούσαιντο
imperative   εἰσᾰ́κουσαι εἰσᾰκουσᾰ́σθω εἰσᾰκούσᾰσθον εἰσᾰκουσᾰ́σθων   εἰσᾰκούσᾰσθε εἰσᾰκουσᾰ́σθων
passive indicative εἰσηκούσθην εἰσηκούσθης εἰσηκούσθη εἰσηκούσθητον εἰσηκουσθήτην εἰσηκούσθημεν εἰσηκούσθητε εἰσηκούσθησᾰν
subjunctive εἰσᾰκουσθῶ εἰσᾰκουσθῇς εἰσᾰκουσθῇ εἰσᾰκουσθῆτον εἰσᾰκουσθῆτον εἰσᾰκουσθῶμεν εἰσᾰκουσθῆτε εἰσᾰκουσθῶσῐ(ν)
optative εἰσᾰκουσθείην εἰσᾰκουσθείης εἰσᾰκουσθείη εἰσᾰκουσθεῖτον,
εἰσᾰκουσθείητον 		εἰσᾰκουσθείτην,
εἰσᾰκουσθειήτην 		εἰσᾰκουσθεῖμεν,
εἰσᾰκουσθείημεν 		εἰσᾰκουσθεῖτε,
εἰσᾰκουσθείητε 		εἰσᾰκουσθεῖεν,
εἰσᾰκουσθείησᾰν
imperative   εἰσᾰκούσθητῐ εἰσᾰκουσθήτω εἰσᾰκούσθητον εἰσᾰκουσθήτων   εἰσᾰκούσθητε εἰσᾰκουσθέντων
active middle passive
infinitive εἰσᾰκοῦσαι εἰσᾰκούσᾰσθαι εἰσᾰκουσθῆναι
participle m εἰσᾰκούσᾱς εἰσᾰκουσᾰ́μενος εἰσᾰκουσθείς
f εἰσᾰκούσᾱσᾰ εἰσᾰκουσᾰμένη εἰσᾰκουσθεῖσᾰ
n εἰσᾰκοῦσᾰν εἰσᾰκουσᾰ́μενον εἰσᾰκουσθέν
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
   Perfect: εἰσᾰκήκοᾰ
number singular dual plural
first second third second third first second third
active indicative εἰσᾰκήκοᾰ εἰσᾰκήκοᾰς εἰσᾰκήκοε(ν) εἰσᾰκηκόᾰτον εἰσᾰκηκόᾰτον εἰσᾰκηκόᾰμεν εἰσᾰκηκόᾰτε εἰσᾰκηκόᾱσῐ(ν)
subjunctive εἰσᾰκηκόω εἰσᾰκηκόῃς εἰσᾰκηκόῃ εἰσᾰκηκόητον εἰσᾰκηκόητον εἰσᾰκηκόωμεν εἰσᾰκηκόητε εἰσᾰκηκόωσῐ(ν)
optative εἰσᾰκηκόοιμῐ,
εἰσᾰκηκοοίην 		εἰσᾰκηκόοις,
εἰσᾰκηκοοίης 		εἰσᾰκηκόοι,
εἰσᾰκηκοοίη 		εἰσᾰκηκόοιτον εἰσᾰκηκοοίτην εἰσᾰκηκόοιμεν εἰσᾰκηκόοιτε εἰσᾰκηκόοιεν
imperative   εἰσᾰκήκοε εἰσᾰκηκοέτω εἰσᾰκηκόετον εἰσᾰκηκοέτων   εἰσᾰκηκόετε εἰσᾰκηκοόντων
active
infinitive εἰσᾰκηκοέναι
participle m εἰσᾰκηκοώς
f εἰσᾰκηκουῖᾰ
n εἰσᾰκηκοός
Notes:
This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

  • εἰσάκουσις (eisákousis)
  • εἰσακουστός (eisakoustós)

Descendants

  • Greek: εισακούω (eisakoúo)

Further reading

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.