ἐσακούω

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /eː.sa.kǔː.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.saˈku.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.saˈku.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.saˈku.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.saˈku.o/

Verb

ἐσᾰκούω • (esăkoúō)

Epic, Ionic, and Old Attic form of εἰσακούω (eisakoúō)

Conjugation

Present: ἐσᾰκούω, ἐσᾰκούομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσᾰκούω	ἐσᾰκούεις	ἐσᾰκούει	ἐσᾰκούετον	ἐσᾰκούετον	ἐσᾰκούομεν	ἐσᾰκούετε	ἐσᾰκούουσῐ(ν)
	subjunctive	ἐσᾰκούω, ἐσᾰκούωμῐ	ἐσᾰκούῃς, ἐσᾰκούῃσθᾰ	ἐσᾰκούῃ, ἐσᾰκούῃσῐ(ν)	ἐσᾰκούητον	ἐσᾰκούητον	ἐσᾰκούωμεν	ἐσᾰκούητε	ἐσᾰκούωσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκούοιμῐ	ἐσᾰκούοις, ἐσᾰκούοισθᾰ	ἐσᾰκούοι	ἐσᾰκούοιτον	ἐσᾰκουοίτην	ἐσᾰκούοιμεν	ἐσᾰκούοιτε	ἐσᾰκούοιεν
	imperative		ἐσᾰ́κουε	ἐσᾰκουέτω	ἐσᾰκούετον	ἐσᾰκουέτων		ἐσᾰκούετε	ἐσᾰκουόντων
middle/passive	indicative	ἐσᾰκούομαι	ἐσᾰκούεαι, ἐσᾰκούῃ	ἐσᾰκούεται	ἐσᾰκούεσθον	ἐσᾰκούεσθον	ἐσᾰκουόμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούεσθε	ἐσᾰκούονται
	subjunctive	ἐσᾰκούωμαι	ἐσᾰκούηαι, ἐσᾰκούῃ	ἐσᾰκούηται	ἐσᾰκούησθον	ἐσᾰκούησθον	ἐσᾰκουώμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούησθε	ἐσᾰκούωνται
	optative	ἐσᾰκουοίμην	ἐσᾰκούοιο	ἐσᾰκούοιτο	ἐσᾰκούοισθον	ἐσᾰκουοίσθην	ἐσᾰκουοίμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούοισθε	ἐσᾰκουοίᾰτο
	imperative		ἐσᾰκούεο, ἐσᾰκούευ	ἐσᾰκουέσθω	ἐσᾰκούεσθον	ἐσᾰκουέσθων		ἐσᾰκούεσθε	ἐσᾰκουέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἐσᾰκούειν, ἐσᾰκουέμεν(αι), ἐσᾰκουμέναι				ἐσᾰκούεσθαι
participle	m	ἐσᾰκούων				ἐσᾰκουόμενος
	f	ἐσᾰκούουσᾰ				ἐσᾰκουομένη
	n	ἐσᾰκοῦον				ἐσᾰκουόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐσήκουον, ἐσηκουόμην (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσήκουον	ἐσήκουες	ἐσήκουε(ν)	ἐσηκούετον	ἐσηκουέτην	ἐσηκούομεν	ἐσηκούετε	ἐσήκουον
middle/passive	indicative	ἐσηκουόμην	ἐσηκούεο, ἐσηκούευ	ἐσηκούετο	ἐσηκούεσθον	ἐσηκουέσθην	ἐσηκουόμεθᾰ	ἐσηκούεσθε	ἐσηκούοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐσᾰ́κουον, ἐσᾰκουόμην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσᾰ́κουον	ἐσᾰ́κουες	ἐσᾰ́κουε(ν)	ἐσᾰκούετον	ἐσᾰκουέτην	ἐσᾰκούομεν	ἐσᾰκούετε	ἐσᾰ́κουον
middle/passive	indicative	ἐσᾰκουόμην	ἐσᾰκούεο, ἐσᾰκούευ	ἐσᾰκούετο	ἐσᾰκούεσθον	ἐσᾰκουέσθην	ἐσᾰκουόμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούεσθε	ἐσᾰκούοντο
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἐσᾰκούσω, ἐσᾰκούσομαι, ἐσᾰκουσθήσομαι (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσᾰκούσω	ἐσᾰκούσεις	ἐσᾰκούσει	ἐσᾰκούσετον	ἐσᾰκούσετον	ἐσᾰκούσομεν	ἐσᾰκούσετε	ἐσᾰκούσουσῐ(ν)
active	optative	ἐσᾰκούσοιμῐ	ἐσᾰκούσοις, ἐσᾰκούσοισθᾰ	ἐσᾰκούσοι	ἐσᾰκούσοιτον	ἐσᾰκουσοίτην	ἐσᾰκούσοιμεν	ἐσᾰκούσοιτε	ἐσᾰκούσοιεν
middle	indicative	ἐσᾰκούσομαι	ἐσᾰκούσεαι, ἐσᾰκούσῃ	ἐσᾰκούσεται	ἐσᾰκούσεσθον	ἐσᾰκούσεσθον	ἐσᾰκουσόμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούσεσθε	ἐσᾰκούσονται
middle	optative	ἐσᾰκουσοίμην	ἐσᾰκούσοιο	ἐσᾰκούσοιτο	ἐσᾰκούσοισθον	ἐσᾰκουσοίσθην	ἐσᾰκουσοίμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούσοισθε	ἐσᾰκουσοίᾰτο
passive	indicative	ἐσᾰκουσθήσομαι	ἐσᾰκουσθήσεαι, ἐσᾰκουσθήσῃ	ἐσᾰκουσθήσεται	ἐσᾰκουσθήσεσθον	ἐσᾰκουσθήσεσθον	ἐσᾰκουσθησόμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκουσθήσεσθε	ἐσᾰκουσθήσονται
passive	optative	ἐσᾰκουσθησοίμην	ἐσᾰκουσθήσοιο	ἐσᾰκουσθήσοιτο	ἐσᾰκουσθήσοισθον	ἐσᾰκουσθησοίσθην	ἐσᾰκουσθησοίμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκουσθήσοισθε	ἐσᾰκουσθησοίᾰτο
		active			middle		passive
infinitive		ἐσᾰκούσειν, ἐσᾰκουσέμεν(αι), ἐσᾰκουσμέναι			ἐσᾰκούσεσθαι		ἐσᾰκουσθήσεσθαι
participle	m	ἐσᾰκούσων			ἐσᾰκουσόμενος		ἐσᾰκουσθησόμενος
	f	ἐσᾰκούσουσᾰ			ἐσᾰκουσομένη		ἐσᾰκουσθησομένη
	n	ἐσᾰκοῦσον			ἐσᾰκουσόμενον		ἐσᾰκουσθησόμενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐσήκουσᾰ, ἐσηκουσᾰ́μην, ἐσηκούσθην (Ionic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσήκουσᾰ	ἐσήκουσᾰς	ἐσήκουσε(ν)	ἐσηκούσᾰτον	ἐσηκουσᾰ́την	ἐσηκούσᾰμεν	ἐσηκούσᾰτε	ἐσήκουσᾰν
	subjunctive	ἐσᾰκούσω	ἐσᾰκούσῃς	ἐσᾰκούσῃ	ἐσᾰκούσητον	ἐσᾰκούσητον	ἐσᾰκούσωμεν	ἐσᾰκούσητε	ἐσᾰκούσωσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκούσαιμῐ	ἐσᾰκούσειᾰς, ἐσᾰκούσαις	ἐσᾰκούσειε(ν), ἐσᾰκούσαι	ἐσᾰκουσεῖτον	ἐσᾰκουσείτην	ἐσᾰκουσεῖμεν	ἐσᾰκουσεῖτε	ἐσᾰκουσεῖεν
	imperative		ἐσᾰ́κουσον	ἐσᾰκουσᾰ́τω	ἐσᾰκούσᾰτον	ἐσᾰκουσᾰ́των		ἐσᾰκούσᾰτε	ἐσᾰκουσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐσηκουσᾰ́μην	ἐσηκούσω	ἐσηκούσᾰτο	ἐσηκούσᾰσθον	ἐσηκουσᾰ́σθην	ἐσηκουσᾰ́μεθᾰ	ἐσηκούσᾰσθε	ἐσηκούσᾰντο
	subjunctive	ἐσᾰκούσωμαι	ἐσᾰκούσηαι	ἐσᾰκούσηται	ἐσᾰκούσησθον	ἐσᾰκούσησθον	ἐσᾰκουσώμεθᾰ	ἐσᾰκούσησθε	ἐσᾰκούσωνται
	optative	ἐσᾰκουσαίμην	ἐσᾰκούσαιο	ἐσᾰκούσαιτο	ἐσᾰκούσαισθον	ἐσᾰκουσαίσθην	ἐσᾰκουσαίμεθᾰ	ἐσᾰκούσαισθε	ἐσᾰκουσαίᾰτο
	imperative		ἐσᾰ́κουσαι	ἐσᾰκουσᾰ́σθω	ἐσᾰκούσᾰσθον	ἐσᾰκουσᾰ́σθων		ἐσᾰκούσᾰσθε	ἐσᾰκουσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐσηκούσθην	ἐσηκούσθης	ἐσηκούσθη	ἐσηκούσθητον	ἐσηκουσθήτην	ἐσηκούσθημεν	ἐσηκούσθητε	ἐσηκούσθησᾰν
	subjunctive	ἐσᾰκουσθῶ	ἐσᾰκουσθῇς	ἐσᾰκουσθῇ	ἐσᾰκουσθῆτον	ἐσᾰκουσθῆτον	ἐσᾰκουσθῶμεν	ἐσᾰκουσθῆτε	ἐσᾰκουσθῶσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκουσθείην	ἐσᾰκουσθείης	ἐσᾰκουσθείη	ἐσᾰκουσθεῖτον, ἐσᾰκουσθείητον	ἐσᾰκουσθείτην, ἐσᾰκουσθειήτην	ἐσᾰκουσθεῖμεν, ἐσᾰκουσθείημεν	ἐσᾰκουσθεῖτε, ἐσᾰκουσθείητε	ἐσᾰκουσθεῖεν, ἐσᾰκουσθείησᾰν
	imperative		ἐσᾰκούσθητῐ	ἐσᾰκουσθήτω	ἐσᾰκούσθητον	ἐσᾰκουσθήτων		ἐσᾰκούσθητε	ἐσᾰκουσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἐσᾰκοῦσαι			ἐσᾰκούσᾰσθαι		ἐσᾰκουσθῆναι
participle	m	ἐσᾰκούσᾱς			ἐσᾰκουσᾰ́μενος		ἐσᾰκουσθείς
	f	ἐσᾰκούσᾱσᾰ			ἐσᾰκουσᾰμένη		ἐσᾰκουσθεῖσᾰ
	n	ἐσᾰκοῦσᾰν			ἐσᾰκουσᾰ́μενον		ἐσᾰκουσθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐσᾰ́κουσᾰ, ἐσᾰκουσᾰ́μην, ἐσᾰκούσθην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσᾰ́κουσᾰ	ἐσᾰ́κουσᾰς	ἐσᾰ́κουσε(ν)	ἐσᾰκούσᾰτον	ἐσᾰκουσᾰ́την	ἐσᾰκούσᾰμεν	ἐσᾰκούσᾰτε	ἐσᾰ́κουσᾰν
	subjunctive	ἐσᾰκούσω, ἐσᾰκούσωμῐ	ἐσᾰκούσῃς, ἐσᾰκούσῃσθᾰ	ἐσᾰκούσῃ, ἐσᾰκούσῃσῐ(ν)	ἐσᾰκούσητον, ἐσᾰκούσετον	ἐσᾰκούσητον, ἐσᾰκούσετον	ἐσᾰκούσωμεν, ἐσᾰκούσομεν	ἐσᾰκούσητε, ἐσᾰκούσετε	ἐσᾰκούσωσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκούσαιμῐ	ἐσᾰκούσαις, ἐσᾰκούσαισθᾰ, ἐσᾰκούσειᾰς	ἐσᾰκούσειε(ν), ἐσᾰκούσαι	ἐσᾰκουσεῖτον	ἐσᾰκουσείτην	ἐσᾰκουσεῖμεν	ἐσᾰκουσεῖτε	ἐσᾰκουσεῖεν
	imperative		ἐσᾰ́κουσον	ἐσᾰκουσᾰ́τω	ἐσᾰκούσᾰτον	ἐσᾰκουσᾰ́των		ἐσᾰκούσᾰτε	ἐσᾰκουσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐσᾰκουσᾰ́μην	ἐσᾰκούσᾰο	ἐσᾰκούσᾰτο	ἐσᾰκούσᾰσθον	ἐσᾰκουσᾰ́σθην	ἐσᾰκουσᾰ́με(σ)θᾰ	ἐσᾰκούσᾰσθε	ἐσᾰκούσᾰντο
	subjunctive	ἐσᾰκούσωμαι, ἐσᾰκούσομαι	ἐσᾰκούσῃ, ἐσᾰκούσεαι	ἐσᾰκούσηται, ἐσᾰκούσεται	ἐσᾰκούσησθον	ἐσᾰκούσησθον	ἐσᾰκουσώμε(σ)θᾰ, ἐσᾰκουσόμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούσησθε	ἐσᾰκούσωνται
	optative	ἐσᾰκουσαίμην	ἐσᾰκούσαιο	ἐσᾰκούσαιτο	ἐσᾰκούσαισθον	ἐσᾰκουσαίσθην	ἐσᾰκουσαίμε(σ)θᾰ	ἐσᾰκούσαισθε	ἐσᾰκουσαίᾰτο
	imperative		ἐσᾰ́κουσαι	ἐσᾰκουσᾰ́σθω	ἐσᾰκούσᾰσθον	ἐσᾰκουσᾰ́σθων		ἐσᾰκούσᾰσθε	ἐσᾰκουσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐσᾰκούσθην	ἐσᾰκούσθης	ἐσᾰκούσθη	ἐσᾰκούσθητον	ἐσᾰκουσθήτην	ἐσᾰκούσθημεν	ἐσᾰκούσθητε	ἐσᾰκούσθησᾰν, ἐσᾰ́κουσθεν
	subjunctive	ἐσᾰκουσθῶ	ἐσᾰκουσθῇς	ἐσᾰκουσθῇ	ἐσᾰκουσθῆτον	ἐσᾰκουσθῆτον	ἐσᾰκουσθῶμεν	ἐσᾰκουσθῆτε	ἐσᾰκουσθῶσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκουσθείην	ἐσᾰκουσθείης	ἐσᾰκουσθείη	ἐσᾰκουσθεῖτον, ἐσᾰκουσθείητον	ἐσᾰκουσθείτην, ἐσᾰκουσθειήτην	ἐσᾰκουσθεῖμεν, ἐσᾰκουσθείημεν	ἐσᾰκουσθεῖτε, ἐσᾰκουσθείητε	ἐσᾰκουσθεῖεν, ἐσᾰκουσθείησᾰν
	imperative		ἐσᾰκούσθητῐ	ἐσᾰκουσθήτω	ἐσᾰκούσθητον	ἐσᾰκουσθήτων		ἐσᾰκούσθητε	ἐσᾰκουσθέντων
		active			middle		passive
infinitive		ἐσᾰκοῦσαι, ἐσᾰκουσᾰ́μεν, ἐσᾰκουσᾰμέναι			ἐσᾰκούσᾰσθαι		ἐσᾰκουσθῆναι, ἐσᾰκουσθήμεναι
participle	m	ἐσᾰκούσᾱς			ἐσᾰκουσᾰ́μενος		ἐσᾰκουσθείς
	f	ἐσᾰκούσᾱσᾰ			ἐσᾰκουσᾰμένη		ἐσᾰκουσθεῖσᾰ
	n	ἐσᾰκοῦσᾰν			ἐσᾰκουσᾰ́μενον		ἐσᾰκουσθέν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: ἐσᾰκήκοᾰ (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐσᾰκήκοᾰ	ἐσᾰκήκοᾰς	ἐσᾰκήκοε(ν)	ἐσᾰκηκόᾰτον	ἐσᾰκηκόᾰτον	ἐσᾰκηκόᾰμεν	ἐσᾰκηκόᾰτε	ἐσᾰκηκόᾱσῐ(ν)
	subjunctive	ἐσᾰκηκόω, ἐσᾰκηκόωμῐ	ἐσᾰκηκόῃς, ἐσᾰκηκόῃσθᾰ	ἐσᾰκηκόῃ, ἐσᾰκηκόῃσῐ(ν)	ἐσᾰκηκόητον	ἐσᾰκηκόητον	ἐσᾰκηκόωμεν	ἐσᾰκηκόητε	ἐσᾰκηκόωσῐ(ν)
	optative	ἐσᾰκηκόοιμῐ, ἐσᾰκηκοοίην	ἐσᾰκηκόοις, ἐσᾰκηκοοίης	ἐσᾰκηκόοι, ἐσᾰκηκοοίη	ἐσᾰκηκόοιτον	ἐσᾰκηκοοίτην	ἐσᾰκηκόοιμεν	ἐσᾰκηκόοιτε	ἐσᾰκηκόοιεν
	imperative		ἐσᾰκήκοε	ἐσᾰκηκοέτω	ἐσᾰκηκόετον	ἐσᾰκηκοέτων		ἐσᾰκηκόετε	ἐσᾰκηκοόντων
		active
infinitive		ἐσᾰκηκοέναι
participle	m	ἐσᾰκηκοώς
	f	ἐσᾰκηκουῖᾰ
	n	ἐσᾰκηκοός
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.