úraigh

See also: uraigh

Irish

Etymology 1

úr (“fresh; new; moist”) +‎ -igh

Verb

úraigh (present analytic úraíonn, future analytic úróidh, verbal noun úrú, past participle úraithe)

  1. (transitive) to freshen
  2. (transitive, of cloth) to scour, cleanse
  3. (intransitive) to become moist, damp
Conjugation
Conjugation of úraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present úraím úraíonn tú;
úraír† 		úraíonn sé, sí úraímid;
úraíonn muid 		úraíonn sibh úraíonn siad;
úraíd† 		a úraíonn; a úraíos úraítear
past d'úraigh mé; d'úraíos /
úraigh mé‡; úraíos‡ 		d'úraigh tú; d'úraís /
úraigh tú‡; úraís‡ 		d'úraigh sé, sí /
úraigh sé, sí‡ 		d'úraíomar; d'úraigh muid /
úraíomar‡; úraigh muid‡ 		d'úraigh sibh; d'úraíobhair /
úraigh sibh‡; úraíobhair‡ 		d'úraigh siad; d'úraíodar /
úraigh siad‡; úraíodar‡ 		a d'úraigh úraíodh;
húraíodh†
past habitual d'úraínn /
úraínn‡ 		d'úraíteá /
úraíteᇠ		d'úraíodh sé, sí /
úraíodh sé, sí‡ 		d'úraímis; d'úraíodh muid /
úraímis‡; úraíodh muid‡ 		d'úraíodh sibh /
úraíodh sibh‡ 		d'úraídís; d'úraíodh /
úraídís‡; úraíodh siad‡ 		a d'úraíodh d'úraítí /
úraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future úróidh mé;
úród;
úróchaidh mé† 		úróidh tú;
úróir†;
úróchaidh tú† 		úróidh sé, sí;
úróchaidh sé, sí† 		úróimid;
úróidh muid;
úróchaimid†;
úróchaidh muid† 		úróidh sibh;
úróchaidh sibh† 		úróidh siad;
úróid†;
úróchaidh siad† 		a úróidh; a úrós; a úróchaidh†; a úróchas† úrófar; úróchar†
conditional d'úróinn; d'úróchainn† /
úróinn‡; úróchainn†‡ 		d'úrófá; d'úróchthᆠ/
úrófá‡; úróchthᆇ 		d'úródh sé, sí; d'úróchadh sé, s토/
úródh sé, sí‡; úróchadh sé, s톇 		d'úróimis; d'úródh muid; d'úróchaimis†; d'úróchadh muid† /
úróimis‡; úródh muid‡; úróchaimis†‡; úróchadh muid†‡ 		d'úródh sibh; d'úróchadh sibh† /
úródh sibh‡; úróchadh sibh†‡ 		d'úróidís; d'úródh siad; d'úróchaidís†; d'úróchadh siad† /
úróidís‡; úródh siad‡; úróchaidís†‡; úróchadh siad†‡ 		a d'úródh; a d'úróchadh† d'úrófaí; d'úróchtha토/
úrófaí‡; úróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-úraí mé;
go n-úraíod† 		go n-úraí tú;
go n-úraír† 		go n-úraí sé, sí go n-úraímid;
go n-úraí muid 		go n-úraí sibh go n-úraí siad;
go n-úraíd† 		— go n-úraítear
past dá n-úraínn dá n-úraíteá dá n-úraíodh sé, sí dá n-úraímis;
dá n-úraíodh muid 		dá n-úraíodh sibh dá n-úraídís;
dá n-úraíodh siad 		— dá n-úraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— úraím úraigh úraíodh sé, sí úraímis úraígí;
úraídh† 		úraídís — úraítear
past participle úraithe
verbal noun úrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Noun

úraigh m sg

  1. vocative/genitive singular of úrach (“green timber”)

Etymology 3

Adjective

úraigh sg

  1. inflection of úrach (“earthy”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Etymology 4

Adjective

úraigh sg

  1. inflection of úrach (“uric”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of úraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
úraigh n-úraigh húraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.