zwykły

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *sъvyklъ. First attested in the 15th century. By surface analysis, zwyknąć +‎ -ły.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /zvikɫiː/
    • IPA(key): (15th CE) /zvikɫi/

    Adjective

    zwykły

    1. (attested in Lesser Poland) usual (same as always)
      • 1907 [c. 1470], Jakub Parkoszowic, edited by Jan Łoś, Traktat o ortografii polskiej[2], Żurawica, Świętokrzyskie Voivodeship, Krakow, page 413:
        Gdze c glossu meec ne bødze, v masto gego tham k sszøndze,... ale gdze c svoy glos meva, sviklem pysmem calo tak da
        [Gdzie c głosu mieć nie będzie, w miasto jego tam k siędzie,... ale gdzie c swoj głos miewa, zwykłem pismem cało tak da]
      • 1901 [End of the 15th century], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume II, page 320:
        Sznamyona, myla fratres, szącz dzywi nyeszlychane any tesz szwikle signa dicuntur miracula insolita
        [Znamiona, miła fratres, sąć dziwy niesłychane ani też zwykłe signa dicuntur miracula insolita]
    2. (attested in Lesser Poland) common (widely accetped)
      • 1895 [Fifteenth century], Franciszek Piekosiński, editor, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich. Kodeks Działyńskich I[3], Lesser Poland, page 66:
        Ten naganyony dw starczv swego rodzaya obyczayem dawnym po oczczv a drvgv dw starczv gynszego rodu... obyczayem swyklym (more consueto) kv otrzymanyv prawa riczerskyego ma wyescz
        [Ten naganiony dwu starcu swego rodzaja obyczajem dawnym po oćcu a drugu dwu starcu jinszego rodu... obyczajem zwykłym (more consueto) ku otrzymaniu prawa rycerskiego ma wieść]

    Descendants

    • Polish: zwykły
    • Silesian: zwykły

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “zwykły”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Mańczak, Witold (2017), “zwykły”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “zwykły”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish zwykły. By surface analysis, zwyknąć +‎ -ły.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈzvɘ.kwɘ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɘkwɘ
      • Syllabification: zwy‧kły

      Adjective

      zwykły (comparative zwyklejszy, superlative najzwyklejszy, derived adverb zwykle)

      1. common, normal, ordinary, usual (not characteristic or distinguishable)
        Synonyms: normalny, zwyczajny
        Antonyms: niezwykły, oryginalny, osobliwy
      2. (colloquial) usual (obvious or typical)
        Synonym: zwyczajny
      3. usual (same as always)
        Synonym: normalny
      4. usual, common (most frequently found)
      5. (obsolete) characteristic (marking someone; belonging to someone's character)
        Synonym: charakterystyczny
      6. (obsolete) accustomed, used to
        Synonym: przyzwyczajony

      Declension

      Derived terms

      nouns
      • zwykła większość
      • zwykłość

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), zwykły is one of the most used words in Polish, appearing 26 times in scientific texts, 0 times in news, 4 times in essays, 22 times in fiction, and 28 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 80 times, making it the 810th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “zwykły”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 793

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish zwykły. By surface analysis, zwyknōnć +‎ -ły.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈzvɪ.kwɪ/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɪkwɪ
        • Syllabification: zwy‧kły

        Adjective

        zwykły (derived adverb zwykle)

        1. common, normal, ordinary, usual

        Declension

        Declension of zwykły
        singular plural
        masculine neuter feminine virile nonvirile
        animate inanimate
        nominative zwykły zwykłe zwykłŏ zwykli zwykłe
        genitive zwykłego zwykłyj zwykłych
        dative zwykłymu zwykłyj zwykłym
        accusative zwykłego zwykły zwykłe zwykłõ zwykłych zwykłe
        instrumental zwykłym zwykłōm zwykłymi
        locative zwykłym zwykłyj zwykłych
        vocative zwykły zwykłe zwykłŏ zwykli zwykłe

        Further reading