zoczyć

Polish

Etymology

From z- +‎ oko +‎ -yć. First attested in the 16th century.[1]

Pronunciation

 
  • IPA(key): /ˈzɔ.t͡ʂɘt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔt͡ʂɘt͡ɕ
  • Syllabification: zo‧czyć

Verb

zoczyć pf

  1. (transitive, dated or literary) to behold, to descry, to espy (to catch sight of)
    Synonyms: spostrzec, ujrzeć, zobaczyć
  2. (transitive, obsolete) to ascertain, to notice
    Synonyms: przekonać się, stwierdzić, zauważyć
  3. (reflexive with się, Middle Polish) This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Conjugation

Conjugation of zoczyć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive zoczyć
future tense 1st zoczę zoczymy
2nd zoczysz zoczycie
3rd zoczy zoczą
impersonal zoczy się
past tense 1st zoczyłem,
-(e)m zoczył
zoczyłam,
-(e)m zoczyła
zoczyłom,
-(e)m zoczyło
zoczyliśmy,
-(e)śmy zoczyli
zoczyłyśmy,
-(e)śmy zoczyły
2nd zoczyłeś,
-(e)ś zoczył
zoczyłaś,
-(e)ś zoczyła
zoczyłoś,
-(e)ś zoczyło
zoczyliście,
-(e)ście zoczyli
zoczyłyście,
-(e)ście zoczyły
3rd zoczył zoczyła zoczyło zoczyli zoczyły
impersonal zoczono
conditional 1st zoczyłbym,
bym zoczył
zoczyłabym,
bym zoczyła
zoczyłobym,
bym zoczyło
zoczylibyśmy,
byśmy zoczyli
zoczyłybyśmy,
byśmy zoczyły
2nd zoczyłbyś,
byś zoczył
zoczyłabyś,
byś zoczyła
zoczyłobyś,
byś zoczyło
zoczylibyście,
byście zoczyli
zoczyłybyście,
byście zoczyły
3rd zoczyłby,
by zoczył
zoczyłaby,
by zoczyła
zoczyłoby,
by zoczyło
zoczyliby,
by zoczyli
zoczyłyby,
by zoczyły
impersonal zoczono by
imperative 1st niech zoczę zoczmy
2nd zocz zoczcie
3rd niech zoczy niech zoczą
passive adjectival participle zoczony zoczona zoczone zoczeni zoczone
anterior adverbial participle zoczywszy
verbal noun zoczenie

References

  1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “zoczyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

Further reading