zagubić

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish zagubić, from Proto-Slavic *zagubiti or *gubìti. By surface analysis, za- +‎ gubić.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /zaˈɡu.bit͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ubit͡ɕ
    • Syllabification: za‧gu‧bić

    Verb

    zagubić pf

    1. (transitive) to lose, to misplace
      Synonym: zgubić
    2. (transitive) to lose (some quality or ability)
      Synonym: zatracić
    3. (reflexive with się) to be lost, to be misplaced
    4. (reflexive with się) to get lost, to lose one's bearings
    5. (reflexive with się, Lasovia) synonym of zmarnieć

    Conjugation

    Conjugation of zagubić pf
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive zagubić
    future tense 1st zagubię zagubimy
    2nd zagubisz zagubicie
    3rd zagubi zagubią
    impersonal zagubi się
    past tense 1st zagubiłem,
    -(e)m zagubił
    zagubiłam,
    -(e)m zagubiła
    zagubiłom,
    -(e)m zagubiło
    zagubiliśmy,
    -(e)śmy zagubili
    zagubiłyśmy,
    -(e)śmy zagubiły
    2nd zagubiłeś,
    -(e)ś zagubił
    zagubiłaś,
    -(e)ś zagubiła
    zagubiłoś,
    -(e)ś zagubiło
    zagubiliście,
    -(e)ście zagubili
    zagubiłyście,
    -(e)ście zagubiły
    3rd zagubił zagubiła zagubiło zagubili zagubiły
    impersonal zagubiono
    conditional 1st zagubiłbym,
    bym zagubił
    zagubiłabym,
    bym zagubiła
    zagubiłobym,
    bym zagubiło
    zagubilibyśmy,
    byśmy zagubili
    zagubiłybyśmy,
    byśmy zagubiły
    2nd zagubiłbyś,
    byś zagubił
    zagubiłabyś,
    byś zagubiła
    zagubiłobyś,
    byś zagubiło
    zagubilibyście,
    byście zagubili
    zagubiłybyście,
    byście zagubiły
    3rd zagubiłby,
    by zagubił
    zagubiłaby,
    by zagubiła
    zagubiłoby,
    by zagubiło
    zagubiliby,
    by zagubili
    zagubiłyby,
    by zagubiły
    impersonal zagubiono by
    imperative 1st niech zagubię zagubmy
    2nd zagub zagubcie
    3rd niech zagubi niech zagubią
    passive adjectival participle zagubiony zagubiona zagubione zagubieni zagubione
    anterior adverbial participle zagubiwszy
    verbal noun zagubienie

    Further reading

    • zagubić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • zagubić in Polish dictionaries at PWN
    • Oskar Kolberg (1865), “zagubić”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 266