wymiotny
Polish
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- IPA(key): /vɘˈmjɔt.nɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔtnɘ
- Syllabification: wy‧miot‧ny
Adjective
wymiotny (comparative bardziej wymiotny, superlative najbardziej wymiotny, derived adverb wymiotnie)
- (pharmacology) emetic (causing nausea and vomiting)
- Synonym: emetyczny
- Antonym: niewymiotny
- środek wymiotny ― emetic agent
Declension
Declension of wymiotny (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
wymiotny | wymiotna | wymiotne | wymiotni | wymiotne | |
| genitive | wymiotnego | wymiotnej | wymiotnego | wymiotnych | ||
| dative | wymiotnemu | wymiotnej | wymiotnemu | wymiotnym | ||
| accusative | wymiotnego | wymiotny | wymiotną | wymiotne | wymiotnych | wymiotne |
| instrumental | wymiotnym | wymiotną | wymiotnym | wymiotnymi | ||
| locative | wymiotnym | wymiotnej | wymiotnym | wymiotnych | ||
Derived terms
nouns
- gołąbek wymiotny
- wymiotność
Related terms
nouns
- wymiociny nvir pl
- wymiotnica
- wymiotowanie
- wymioty nvir pl
- zwymiotowanie
verbs
- wymiotować impf, zwymiotować pf
Further reading
- wymiotny in Polish dictionaries at PWN
- Samuel Bogumił Linde (1814), “wymiotny”, in Słownik języka polskiego, volume 4
- Aleksander Zdanowicz (1861), “wymiotny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861, volume II
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “wymiotny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 935
- “wymiotny”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022