wracać

Old Polish

Etymology

    From wrócić + -ać. First attested in the second half of the 14th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /vra(ː)t͡sʲat͡ɕʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /vrat͡sʲat͡ɕʲ/, /vrɒt͡sʲat͡ɕʲ/

    Verb

    wracać impf (perfective wrócić)

    1. (reflexive with się, attested in Lesser Poland) to come back, to go back, to return (to come or go back) [with do (+ genitive) ‘to whom/what’]
    2. (reflexive with się) to return, to go back (to go back in thought, narration, or argument) [with ku (+ dative) ‘to whom/what’]
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[2], page 703:
        Yze svyąthy Yan vypyszal nyektore rzeczy..., a myedzy tymy polozyl zaprzenye svyatego Pyotra... y vracza szye k svemv povyedanyv rzekącz: Przyvyedly ssą Iesucrista do Cayffasza
        [Iże święty Jan wypisał niektore rzeczy..., a miedzy tymi położył zaprzenie świętego Piotra... i wraca sie k swemu powiedaniu rzekąc: Przywiedli są Jesukrysta od Kaifasza]
    3. (attested in Greater Poland) to bring (back), to send (back) (to guide someone to a previous or different place)
      • 1967 [1427], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kościańskie, volume III, number 1230, Kościan:
        Jaco my pan Janusch... nye opowyedal, kedy Pyantha czlowyeka panw Przybislawowy wraczal any my go dal
        [Jako mi pan Janusz... nie opowiedał, kiedy Pięta człowieka panu Przybysławowi wracał, ani mi go dał]
    4. to return, to give back (to give something back to its original holder or owner)
      • 1856-1870 [1399], Antoni Zygmunt Helcel, editor, Starodawne Prawa Polskiego Pomniki[3], volume VIII, number 8289:
        Czso pani myala Wantrobczina odzenya, to yest wrocyla a nye obwanzala sya ginego wraczacz
        [Cso pani miała Wątrobczyna odzienia, to jest wrociła a nie obwiązała się jinego wracać]
    5. to compensate for damage; to give back [with za (+ accusative) ‘for what’ and instrumental ‘with what’]
      • 1930 [c. 1455], “Ex”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)transliteration, transcription, 34, 7:
        Gensze wraczasz nyeprawoszcz ot oczczow synom (reddis iniquitatem... filiis)
        [Jenże wracasz nieprawość [ot] oćcow synom (reddis iniquitatem... filiis)]
      • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności[4], [5], [6], volume XXII, page 237:
        Mami syą strzecz, bichom... przecziwo ludzem slego za sle nye wraczali, ale zasyą dobre za sle
        [Mamy się strzec, bychom... przeciwo ludziem złego za złe nie wracali, ale zasię dobre za złe]
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[7], page 647:
        Bo nam ludzye rzeką, yzeszmy sszmyerny lud a barzo mylosczyvy, yze on nass karze, a my yemv za to slym [nie] vraczamy
        [Bo nam ludzie rzeką, iżesmy śmierny lud a barzo miłościwy, iże on nas karze a my jemu za to złym [nie] wracamy]
    6. (attested in Masovia) to return, to restore (to bring something back to an original or previous state)

    Derived terms

    verbs
    • wracać cało impf
    • wracać obietnice impf
    • wracać się zasię impf
    • zasię wracać impf

    Descendants

    • Polish: wracać
    • Silesian: wrŏcać

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “wrócić”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “wracać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
    • Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “wracać się”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish wracać. By surface analysis, wrócić +‎ -ać. Compare Kashubian wracac.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /ˈvra.t͡sat͡ɕ/
      • (Middle Polish) IPA(key): /ˈvra.t͡sat͡ɕ/, /ˈvrɒ.t͡sat͡ɕ/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -at͡sat͡ɕ
      • Syllabification: wra‧cać

      Verb

      wracać impf (perfective wrócić)

      1. (intransitive) to come back, to go back, to return (to come or go back) [with po (+ accusative) ‘for what’]
      2. (intransitive) to come back, to go back, to return; to turn back (not having reached one's destination, to go back to one's starting point)
      3. (intransitive) to come back, to go back, to return (to reoccur in time)
      4. (intransitive) to come back, to go back, to return (to go back in thought, narration, or argument)
      5. (intransitive) to come back, to go back, to return (to begin engaging with something once again) [with do (+ genitive) ‘to whom/what’], [with na (+ accusative) or pod (+ accusative) ‘for what’]
      6. (intransitive) to come back, to go back, to return (to become someone's property once again) [with do (+ genitive) or dative ‘to whom/what’]
      7. (intransitive) to come back, to go back, to return (to regain some lost trait) [with do (+ genitive) ‘to what’]
      8. (transitive) to return (to cause someone to be engaged in something again or to be in a particular state, place in a hierarchy, arrangement or type of activity) [with dative ‘to whom’]
      9. (transitive) to return (to give something back to its original holder or owner) [with dative ‘to whom’]
      10. (transitive, colloquial) to turn back (to cause someone or something to stop moving in a particular direction and start moving in the opposite direction until it finds itself back where it was or was before)
      11. (reflexive with się, expressive) to come back, to return (to come or go back) [with po (+ accusative) ‘for what’]
      12. (reflexive with się) to come back, to return (to repeat in time)
      13. (intransitive or reflexive with się) to be returned, to be given back [with dative ‘to whom’]

      Conjugation

      Conjugation of wracać impf
      person singular plural
      masculine feminine neuter virile nonvirile
      infinitive wracać
      present tense 1st wracam wracamy
      2nd wracasz wracacie
      3rd wraca wracają
      impersonal wraca się
      past tense 1st wracałem,
      -(e)m wracał
      wracałam,
      -(e)m wracała
      wracałom,
      -(e)m wracało
      wracaliśmy,
      -(e)śmy wracali
      wracałyśmy,
      -(e)śmy wracały
      2nd wracałeś,
      -(e)ś wracał
      wracałaś,
      -(e)ś wracała
      wracałoś,
      -(e)ś wracało
      wracaliście,
      -(e)ście wracali
      wracałyście,
      -(e)ście wracały
      3rd wracał wracała wracało wracali wracały
      impersonal wracano
      future tense 1st będę wracał,
      będę wracać
      będę wracała,
      będę wracać
      będę wracało,
      będę wracać
      będziemy wracali,
      będziemy wracać
      będziemy wracały,
      będziemy wracać
      2nd będziesz wracał,
      będziesz wracać
      będziesz wracała,
      będziesz wracać
      będziesz wracało,
      będziesz wracać
      będziecie wracali,
      będziecie wracać
      będziecie wracały,
      będziecie wracać
      3rd będzie wracał,
      będzie wracać
      będzie wracała,
      będzie wracać
      będzie wracało,
      będzie wracać
      będą wracali,
      będą wracać
      będą wracały,
      będą wracać
      impersonal będzie wracać się
      conditional 1st wracałbym,
      bym wracał
      wracałabym,
      bym wracała
      wracałobym,
      bym wracało
      wracalibyśmy,
      byśmy wracali
      wracałybyśmy,
      byśmy wracały
      2nd wracałbyś,
      byś wracał
      wracałabyś,
      byś wracała
      wracałobyś,
      byś wracało
      wracalibyście,
      byście wracali
      wracałybyście,
      byście wracały
      3rd wracałby,
      by wracał
      wracałaby,
      by wracała
      wracałoby,
      by wracało
      wracaliby,
      by wracali
      wracałyby,
      by wracały
      impersonal wracano by
      imperative 1st niech wracam wracajmy
      2nd wracaj wracajcie
      3rd niech wraca niech wracają
      active adjectival participle wracający wracająca wracające wracający wracające
      contemporary adverbial participle wracając
      verbal noun wracanie

      Derived terms

      proverbs
      • kto drogi skraca, ten do domu nie wraca
      verbs
      • wracać do łask impf, wrócić do łask pf
      • wracać do normy impf, wrócić do normy pf
      • wracać do rzeczywistości impf, wrócić do rzeczywistości pf
      • wracać do siebie impf, wrócić do siebie pf
      • wracać do żywych impf, wrócić do żywych pf
      • wracać na tarczy impf, wrócić na tarczy pf
      • wracać na ziemię impf, wrócić na ziemię pf
      • wracać z tarczą impf, wrócić z tarczą pf

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), wracać is one of the most used words in Polish, appearing 3 times in scientific texts, 2 times in news, 5 times in essays, 34 times in fiction, and 30 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 74 times, making it the 875th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “wracać”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 679

      Further reading