wijn

From Middle Dutch wijn, from Old Dutch wīn, from Proto-West Germanic *wīn, from Latin vīnum.

• IPA^(key): /ʋɛi̯n/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: wijn
• Rhymes: -ɛi̯n

wijn m (plural wijnen, diminutive wijntje n)

1. wine (an alcoholic beverage produced by a certain fermentation procedure; unless otherwise specified or indicated by context, made from grapes)

   Ze genoten van een glas rode wijn bij het diner. ― They enjoyed a glass of red wine with dinner.

   Deze wijn komt uit Frankrijk en staat bekend om zijn kwaliteit. ― This wine comes from France and is known for its quality.

   Hij heeft een mooie collectie wijnen in zijn wijnkelder. ― He has a nice collection of wines in his wine cellar.

• Afrikaans: wyn
• Berbice Creole Dutch: win
• Negerhollands: wien, win
• → Saramaccan: wín
• →? Sranan Tongo: win
  • → Lokono: wing
  • → Caribbean Javanese: win

• Matthias de Vries; Lambert Allard te Winkel (1864), “wijn”, in Woordenboek der Nederlandsche Taal, published 2001

From Old Dutch wīn, from Proto-West Germanic *wīn, from Latin vīnum.

wijn m

1. wine

• Dutch: wijn
  • Afrikaans: wyn
  • Berbice Creole Dutch: win
  • Negerhollands: wien, win
  • → Saramaccan: wín
  • →? Sranan Tongo: win
    • → Lokono: wing
    • → Caribbean Javanese: win
• Limburgish: wien

• “wijn”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “wijn (I)”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page I

wijn

1. alternative form of wyn (“wine”)