urlaic
Irish
Etymology 1
From Old Irish urlacaid (“vomits, rejects”, verb).
Verb
urlaic (present analytic urlacann, future analytic urlacfaidh, verbal noun urlacan, past participle urlactha)
- (ambitransitive) vomit
- Synonyms: aisig, bréitseáil, caith aníos, cuir aníos, sceathraigh, sceith
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | urlacaim | urlacann tú; urlacair† |
urlacann sé, sí | urlacaimid; urlacann muid | urlacann sibh | urlacann siad; urlacaid† |
a urlacann; a urlacas | urlactar |
| past | d'urlaic mé; d'urlacas / urlaic mé‡; urlacas‡ |
d'urlaic tú; d'urlacais / urlaic tú‡; urlacais‡ |
d'urlaic sé, sí / urlaic sé, sí‡ |
d'urlacamar; d'urlaic muid / urlacamar‡; urlaic muid‡ |
d'urlaic sibh; d'urlacabhair / urlaic sibh‡; urlacabhair‡ |
d'urlaic siad; d'urlacadar / urlaic siad; urlacadar‡ |
a d'urlaic | urlacadh; hurlacadh† |
| past habitual | d'urlacainn / urlacainn‡ |
d'urlactá / urlactᇠ|
d'urlacadh sé, sí / urlacadh sé, sí‡ |
d'urlacaimis; d'urlacadh muid / urlacadh muid‡ |
d'urlacadh sibh / urlacadh sibh‡ |
d'urlacaidís; d'urlacadh siad / urlacaidís‡; urlacadh siad‡ |
a d'urlacadh | d'urlactaí / urlactaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | urlacfaidh mé; urlacfad |
urlacfaidh tú; urlacfair† |
urlacfaidh sé, sí | urlacfaimid; urlacfaidh muid |
urlacfaidh sibh | urlacfaidh siad; urlacfaid† |
a urlacfaidh; a urlacfas | urlacfar |
| conditional | d'urlacfainn / urlacfainn‡ |
d'urlacfá / urlacfᇠ|
d'urlacfadh sé, sí / urlacfadh sé, sí‡ |
d'urlacfaimis; d'urlacfadh muid / urlacfaimis‡; urlacfadh muid‡ |
d'urlacfadh sibh / urlacfadh sibh‡ |
d'urlacfaidís; d'urlacfadh siad / urlacfaidís‡; urlacfadh siad‡ |
a d'urlacfadh | d'urlacfaí / urlacfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-urlaca mé; go n-urlacad† |
go n-urlaca tú; go n-urlacair† |
go n-urlaca sé, sí | go n-urlacaimid; go n-urlaca muid |
go n-urlaca sibh | go n-urlaca siad; go n-urlacaid† |
— | go n-urlactar |
| past | dá n-urlacainn | dá n-urlactá | dá n-urlacadh sé, sí | dá n-urlacaimis; dá n-urlacadh muid |
dá n-urlacadh sibh | dá n-urlacaidís; dá n-urlacadh siad |
— | dá n-urlactaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | urlacaim | urlaic | urlacadh sé, sí | urlacaimis | urlacaigí; urlacaidh† |
urlacaidís | — | urlactar |
| past participle | urlactha | |||||||
| verbal noun | urlacan | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Etymology 2
Noun
urlaic f (genitive singular urlaice)
- alternative form of urlacan (“vomit”)
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| urlaic | n-urlaic | hurlaic | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “urlacaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “urlaic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “vomit”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026