urbo
See also: Urbo
Esperanto
Etymology
Borrowed from Latin urbs (“city”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈurbo/
Audio 1: (file) Audio 2: (file) Audio 3: (file) - Rhymes: -urbo
- Syllabification: ur‧bo
Noun
urbo (accusative singular urbon, plural urboj, accusative plural urbojn)
- city, town
- Des Moines estas usona urbo kun franca nomo. ― Des Moines is an American city with a French name.
- 1929, L. L. Zamenhof, edited by Johannes Dietterle, Originala Verkaro [Original Works][1] (paperback), Leipzig: Ferdinand Hirt & Sohn, page 58:
- Vi plendas, ke en via urbo ĝis nun neniu ankoraŭ ion scias pri la lingvo Esperanto!
- You complain that as of now, nobody in your city knows anything about the Esperanto language yet!
- 2012, Plato, translated by Donald Broadribb, La Respubliko (Traduko al Esperanto) [The Republic (Translation into Esperanto)], 2nd corrected edition (paperback), New York: Mondial, →ISBN, page 17:
- Polemarĥo diris: "Sokrato, ŝajnas al mi ke vi intencas iri al la urbo."
- Polemarchus said: "Socrates, it seems to me that you intend to go to the city."
Derived terms
- antaŭurbo
- arturbo
- banurbo
- ĉefurbo
- ĉirkaŭurbo
- fantomurbo
- grandurbo
- Gvatemalurbo
- ĝardenurbo
- havenurbo
- Kansasurbo
- kunurbaĵo
- Kuvajturbo
- limurbo
- malurben
- Meksikurbo
- naskiĝurbo
- patrurbo
- Sallaga Urbo
- samurbano
- sankturboj
- staplurbo
- suburbo
- urba
- urbaĉo
- urbaneco
- urbano
- urbdomo
- urbego
- urbestro
- urbeto
- urbocentro
- urbodomo
- urboplanismo
- urbosilueto
Ido
Etymology
Borrowed from Esperanto urbo, Latin urbs, Italian urbe, Spanish urbe.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈur.bo/
Noun
urbo (plural urbi)
Derived terms
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈʊr.boː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈur.bo]
Noun
urbō
- dative/ablative singular of urbum
Verb
urbō (present infinitive urbāre); first conjugation, no passive, no perfect or supine stems
- alternative form of urvō
Conjugation
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | urbō | urbās | urbat | urbāmus | urbātis | urbant | ||||||
| imperfect | urbābam | urbābās | urbābat | urbābāmus | urbābātis | urbābant | |||||||
| future | urbābō | urbābis | urbābit | urbābimus | urbābitis | urbābunt | |||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | urbem | urbēs | urbet | urbēmus | urbētis | urbent | ||||||
| imperfect | urbārem | urbārēs | urbāret | urbārēmus | urbārētis | urbārent | |||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | urbā | — | — | urbāte | — | ||||||
| future | — | urbātō | urbātō | — | urbātōte | urbantō | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | urbāre | — | urbāns | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| urbandī | urbandō | urbandum | urbandō | — | — | ||||||||
References
- “urvo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “urbo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- urbo in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 2, Hahnsche Buchhandlung