urba
See also: urbà
Crimean Tatar
Etymology
Noun
urba
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | urba | urbalar |
| genitive | urbanıñ | urbalarnıñ |
| dative | urbağa | urbalarğa |
| accusative | urbanı | urbalarnı |
| locative | urbada | urbalarda |
| ablative | urbadan | urbalardan |
References
Esperanto
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈurba/
Audio 1: (file) Audio 2: (file) - Rhymes: -urba
- Syllabification: ur‧ba
Adjective
urba (accusative singular urban, plural urbaj, accusative plural urbajn)
Latin
Pronunciation 1
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈʊr.ba]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈur.ba]
Noun
urba
- nominative/accusative/vocative plural of urbum
Pronunciation 2
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈʊr.baː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈur.ba]
Verb
urbā
- second-person singular present active imperative of urbō
Senhaja de Srair
Pronunciation
- IPA(key): /urba/
Noun
urba (Tifinagh spelling ⵓⵔⴱⴰ)
- singular annexed state of arba