umęczyć

Polish

Etymology

From u- +‎ męczyć.

Pronunciation

  • IPA(key): /uˈmɛn.t͡ʂɘt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂɘt͡ɕ
  • Syllabification: u‧mę‧czyć

Verb

umęczyć pf (imperfective (rare) umęczać)

  1. (transitive) to torture, to torment
    Synonym: zmęczyć
  2. (transitive) to torture to death
    Synonym: zamęczyć
  3. (reflexive with się) to tire oneself out, to exhaust oneself physically or mentally

Conjugation

Conjugation of umęczyć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive umęczyć
future tense 1st umęczę umęczymy
2nd umęczysz umęczycie
3rd umęczy umęczą
impersonal umęczy się
past tense 1st umęczyłem,
-(e)m umęczył
umęczyłam,
-(e)m umęczyła
umęczyłom,
-(e)m umęczyło
umęczyliśmy,
-(e)śmy umęczyli
umęczyłyśmy,
-(e)śmy umęczyły
2nd umęczyłeś,
-(e)ś umęczył
umęczyłaś,
-(e)ś umęczyła
umęczyłoś,
-(e)ś umęczyło
umęczyliście,
-(e)ście umęczyli
umęczyłyście,
-(e)ście umęczyły
3rd umęczył umęczyła umęczyło umęczyli umęczyły
impersonal umęczono
conditional 1st umęczyłbym,
bym umęczył
umęczyłabym,
bym umęczyła
umęczyłobym,
bym umęczyło
umęczylibyśmy,
byśmy umęczyli
umęczyłybyśmy,
byśmy umęczyły
2nd umęczyłbyś,
byś umęczył
umęczyłabyś,
byś umęczyła
umęczyłobyś,
byś umęczyło
umęczylibyście,
byście umęczyli
umęczyłybyście,
byście umęczyły
3rd umęczyłby,
by umęczył
umęczyłaby,
by umęczyła
umęczyłoby,
by umęczyło
umęczyliby,
by umęczyli
umęczyłyby,
by umęczyły
impersonal umęczono by
imperative 1st niech umęczę umęczmy
2nd umęcz umęczcie
3rd niech umęczy niech umęczą
passive adjectival participle umęczony umęczona umęczone umęczeni umęczone
anterior adverbial participle umęczywszy
verbal noun umęczenie

Further reading

  • umęczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • umęczyć się in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • umęczyć in Polish dictionaries at PWN