umęczony

Polish

Etymology

From umęczyć +‎ -ony.

Pronunciation

  • IPA(key): /u.mɛnˈt͡ʂɔ.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔnɘ
  • Syllabification: u‧mę‧czo‧ny

Adjective

umęczony (comparative bardziej umęczony, superlative najbardziej umęczony)

  1. tormented, tortured, beleaguered, exhausted

Declension

Declension of umęczony (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative umęczony umęczona umęczone umęczeni umęczone
genitive umęczonego umęczonej umęczonego umęczonych
dative umęczonemu umęczonej umęczonemu umęczonym
accusative umęczonego umęczony umęczoną umęczone umęczonych umęczone
instrumental umęczonym umęczoną umęczonym umęczonymi
locative umęczonym umęczonej umęczonym umęczonych

Participle

umęczony (passive adjectival)

  1. masculine singular passive adjectival participle of umęczyć

Further reading

  • umęczony in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.