ubijacz
Polish
Etymology
From ubijać + -acz.[1] First attested in 1814, but in common usage only as of 1852.[2]
Pronunciation
- IPA(key): /uˈbi.jat͡ʂ/
Audio: (file) - Rhymes: -ijat͡ʂ
- Syllabification: u‧bi‧jacz
Noun
ubijacz m inan
- whisk; whip; dasher (device for whipping foam, cream, etc.)
- (obsolete, construction) compactor (compacting machine)
Declension
Declension of ubijacz
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ubijacz | ubijacze |
| genitive | ubijacza | ubijaczy |
| dative | ubijaczowi | ubijaczom |
| accusative | ubijacz | ubijacze |
| instrumental | ubijaczem | ubijaczami |
| locative | ubijaczu | ubijaczach |
| vocative | ubijaczu | ubijacze |
Noun
ubijacz m pers
- (construction) compactor (worker operating a compacting machine or employed in compacting paving stones)
Declension
Declension of ubijacz
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ubijacz | ubijacze |
| genitive | ubijacza | ubijaczy |
| dative | ubijaczowi | ubijaczom |
| accusative | ubijacza | ubijaczy |
| instrumental | ubijaczem | ubijaczami |
| locative | ubijaczu | ubijaczach |
| vocative | ubijaczu | ubijacze |
References
- ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “ubijacz”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
- ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “ubiiacz”, in Słownik języka polskiegoZiemianin : pismo poświęcone rolnictwu i przemysłowi (in Polish), volume 3, number 7, April 1852, page 273
Further reading
- ubijacz in Polish dictionaries at PWN
- Aleksander Zdanowicz (1861), “ubijacz”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “ubijacz”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 200
- ubijacz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
- “ubijacz”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022
- “ubijacz”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish], 2022