tuair
Irish
Noun
tuair m sg
- vocative/genitive singular of tuar
Verb
tuair (present analytic tuaireann, future analytic tuairfidh, verbal noun tuar, past participle tuairthe)
- (transitive) alternative form of tuar (“augur, forebode, presage; deserve, merit”)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | tuairim | tuaireann tú; tuairir† |
tuaireann sé, sí | tuairimid; tuaireann muid | tuaireann sibh | tuaireann siad; tuairid† |
a thuaireann; a thuaireas | tuairtear |
| past | thuair mé; thuaireas | thuair tú; thuairis | thuair sé, sí | thuaireamar; thuair muid | thuair sibh; thuaireabhair | thuair siad; thuaireadar | a thuair | tuaireadh |
| past habitual | thuairinn / tuairinn‡ |
thuairteá / tuairteᇠ|
thuaireadh sé, sí / tuaireadh sé, sí‡ |
thuairimis; thuaireadh muid / tuairimis‡; tuaireadh muid‡ |
thuaireadh sibh / tuaireadh sibh‡ |
thuairidís; thuaireadh siad / tuairidís‡; tuaireadh siad‡ |
a thuaireadh | thuairtí / tuairtí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | tuairfidh mé; tuairfead |
tuairfidh tú; tuairfir† |
tuairfidh sé, sí | tuairfimid; tuairfidh muid |
tuairfidh sibh | tuairfidh siad; tuairfid† |
a thuairfidh; a thuairfeas | tuairfear |
| conditional | thuairfinn / tuairfinn‡ |
thuairfeá / tuairfeᇠ|
thuairfeadh sé, sí / tuairfeadh sé, sí‡ |
thuairfimis; thuairfeadh muid / tuairfimis‡; tuairfeadh muid‡ |
thuairfeadh sibh / tuairfeadh sibh‡ |
thuairfidís; thuairfeadh siad / tuairfidís‡; tuairfeadh siad‡ |
a thuairfeadh | thuairfí / tuairfí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtuaire mé; go dtuairead† |
go dtuaire tú; go dtuairir† |
go dtuaire sé, sí | go dtuairimid; go dtuaire muid |
go dtuaire sibh | go dtuaire siad; go dtuairid† |
— | go dtuairtear |
| past | dá dtuairinn | dá dtuairteá | dá dtuaireadh sé, sí | dá dtuairimis; dá dtuaireadh muid |
dá dtuaireadh sibh | dá dtuairidís; dá dtuaireadh siad |
— | dá dtuairtí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | tuairim | tuair | tuaireadh sé, sí | tuairimis | tuairigí; tuairidh† |
tuairidís | — | tuairtear |
| past participle | tuairthe | |||||||
| verbal noun | tuar | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| tuair | thuair | dtuair |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “tuair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “tuair”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026