tritavus
Latin
Picture dictionary: Latin Kinship Terms for Extended Families
|
Click on blue labels in the image. |
Alternative forms
- stritavus
- tritavos, stritavos (pre-classical)
Etymology
From tri- + avus. (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “from an ordinal? see also alt forms”)
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈtrɪ.ta.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtriː.ta.vus]
Noun
tritavus m (genitive tritavī, feminine tritavia); second declension
- great-great-great-great-grandfather
- c. 197 BCE, Plautus, Persa 1.2.3–7:
- Nam numquam quisquam meorum maiorum fuit,
quin parasitando paverint ventres suos:
pater, avos, proavos, abavos, atavos, tritavos
quasi mures semper edere alienum cibum,
neque edacitate eos quisquam poterat vincere; […]- (please add an English translation of this quotation)
- Nam numquam quisquam meorum maiorum fuit,
Declension
Second-declension noun (alternative genitive plural in -um).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | tritavus | tritavī |
| genitive | tritavī | tritavōrum tritavum |
| dative | tritavō | tritavīs |
| accusative | tritavum | tritavōs |
| ablative | tritavō | tritavīs |
| vocative | tritave | tritavī |
Related terms
Further reading
- “tritavus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- "tritavus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “tritavus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.