traoch
Irish
Etymology
From Middle Irish tráethaid, from Old Irish tróethaid.[1] Doublet of traoith.
Verb
traoch (present analytic traochann, future analytic traochfaidh, verbal noun traochadh, past participle traochta) (transitive)
- to wear out, exhaust, weary, tire out
- to subdue (overcome, quieten, bring under control)
- Synonym: ceansaigh
- to hunt down
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | traochaim | traochann tú; traochair† |
traochann sé, sí | traochaimid; traochann muid | traochann sibh | traochann siad; traochaid† |
a thraochann; a thraochas | traochtar |
| past | thraoch mé; thraochas | thraoch tú; thraochais | thraoch sé, sí | thraochamar; thraoch muid | thraoch sibh; thraochabhair | thraoch siad; thraochadar | a thraoch | traochadh |
| past habitual | thraochainn / traochainn‡ |
thraochtá / traochtᇠ|
thraochadh sé, sí / traochadh sé, sí‡ |
thraochaimis; thraochadh muid / traochaimis‡; traochadh muid‡ |
thraochadh sibh / traochadh sibh‡ |
thraochaidís; thraochadh siad / traochaidís‡; traochadh siad‡ |
a thraochadh | thraochtaí / traochtaí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | traochfaidh mé; traochfad |
traochfaidh tú; traochfair† |
traochfaidh sé, sí | traochfaimid; traochfaidh muid |
traochfaidh sibh | traochfaidh siad; traochfaid† |
a thraochfaidh; a thraochfas | traochfar |
| conditional | thraochfainn / traochfainn‡ |
thraochfá / traochfᇠ|
thraochfadh sé, sí / traochfadh sé, sí‡ |
thraochfaimis; thraochfadh muid / traochfaimis‡; traochfadh muid‡ |
thraochfadh sibh / traochfadh sibh‡ |
thraochfaidís; thraochfadh siad / traochfaidís‡; traochfadh siad‡ |
a thraochfadh | thraochfaí / traochfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go dtraocha mé; go dtraochad† |
go dtraocha tú; go dtraochair† |
go dtraocha sé, sí | go dtraochaimid; go dtraocha muid |
go dtraocha sibh | go dtraocha siad; go dtraochaid† |
— | go dtraochtar |
| past | dá dtraochainn | dá dtraochtá | dá dtraochadh sé, sí | dá dtraochaimis; dá dtraochadh muid |
dá dtraochadh sibh | dá dtraochaidís; dá dtraochadh siad |
— | dá dtraochtaí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | traochaim | traoch | traochadh sé, sí | traochaimis | traochaigí; traochaidh† |
traochaidís | — | traochtar |
| past participle | traochta | |||||||
| verbal noun | traochadh | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| traoch | thraoch | dtraoch |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “traethaid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1904), “traoċaim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 749
- Ó Dónaill, Niall (1977), “traoch”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN