transpono
Latin
Etymology
From trans + pōnō (“place, put”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [trãːˈspoː.noː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [tranˈspɔː.no]
Verb
trānspōnō (present infinitive trānspōnere, perfect active trānsposuī or trānsposīvī, supine trānspositum or trānspostum); third conjugation
Conjugation
Conjugation of trānspōnō (third conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | trānspōnō | trānspōnis | trānspōnit | trānspōnimus | trānspōnitis | trānspōnunt | ||||||
| imperfect | trānspōnēbam | trānspōnēbās | trānspōnēbat | trānspōnēbāmus | trānspōnēbātis | trānspōnēbant | |||||||
| future | trānspōnam | trānspōnēs | trānspōnet | trānspōnēmus | trānspōnētis | trānspōnent | |||||||
| perfect | trānsposuī, trānsposīvī |
trānsposuistī, trānsposīvistī, trānsposīstī1 |
trānsposuit, trānsposīvit, trānsposīt1 |
trānsposuimus, trānsposīvimus, trānsposīmus1 |
trānsposuistis, trānsposīvistis, trānsposīstis1 |
trānsposuērunt, trānsposuēre, trānsposīvērunt, trānsposīrunt, trānsposīvēre1 | |||||||
| pluperfect | trānsposueram, trānsposīveram, trānsposīram1 |
trānsposuerās, trānsposīverās, trānsposīrās1 |
trānsposuerat, trānsposīverat, trānsposīrat1 |
trānsposuerāmus, trānsposīverāmus, trānsposīrāmus1 |
trānsposuerātis, trānsposīverātis, trānsposīrātis1 |
trānsposuerant, trānsposīverant, trānsposīrant1 | |||||||
| future perfect | trānsposuerō, trānsposīverō, trānsposīrō1 |
trānsposueris, trānsposīveris, trānsposīris1 |
trānsposuerit, trānsposīverit, trānsposīrit1 |
trānsposuerimus, trānsposīverimus, trānsposīrimus1 |
trānsposueritis, trānsposīveritis, trānsposīritis1 |
trānsposuerint, trānsposīverint, trānsposīrint1 | |||||||
| passive | present | trānspōnor | trānspōneris, trānspōnere |
trānspōnitur | trānspōnimur | trānspōniminī | trānspōnuntur | ||||||
| imperfect | trānspōnēbar | trānspōnēbāris, trānspōnēbāre |
trānspōnēbātur | trānspōnēbāmur | trānspōnēbāminī | trānspōnēbantur | |||||||
| future | trānspōnar | trānspōnēris, trānspōnēre |
trānspōnētur | trānspōnēmur | trānspōnēminī | trānspōnentur | |||||||
| perfect | trānspositus or trānspostus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | trānspositus or trānspostus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | trānspositus or trānspostus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | trānspōnam | trānspōnās | trānspōnat | trānspōnāmus | trānspōnātis | trānspōnant | ||||||
| imperfect | trānspōnerem | trānspōnerēs | trānspōneret | trānspōnerēmus | trānspōnerētis | trānspōnerent | |||||||
| perfect | trānsposuerim, trānsposīverim, trānsposīrim1 |
trānsposuerīs, trānsposīverīs, trānsposīrīs1 |
trānsposuerit, trānsposīverit, trānsposīrit1 |
trānsposuerīmus, trānsposīverīmus, trānsposīrīmus1 |
trānsposuerītis, trānsposīverītis, trānsposīrītis1 |
trānsposuerint, trānsposīverint, trānsposīrint1 | |||||||
| pluperfect | trānsposuissem, trānsposīvissem, trānsposīssem1 |
trānsposuissēs, trānsposīvissēs, trānsposīssēs1 |
trānsposuisset, trānsposīvisset, trānsposīsset1 |
trānsposuissēmus, trānsposīvissēmus, trānsposīssēmus1 |
trānsposuissētis, trānsposīvissētis, trānsposīssētis1 |
trānsposuissent, trānsposīvissent, trānsposīssent1 | |||||||
| passive | present | trānspōnar | trānspōnāris, trānspōnāre |
trānspōnātur | trānspōnāmur | trānspōnāminī | trānspōnantur | ||||||
| imperfect | trānspōnerer | trānspōnerēris, trānspōnerēre |
trānspōnerētur | trānspōnerēmur | trānspōnerēminī | trānspōnerentur | |||||||
| perfect | trānspositus or trānspostus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | trānspositus or trānspostus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | trānspōne | — | — | trānspōnite | — | ||||||
| future | — | trānspōnitō | trānspōnitō | — | trānspōnitōte | trānspōnuntō | |||||||
| passive | present | — | trānspōnere | — | — | trānspōniminī | — | ||||||
| future | — | trānspōnitor | trānspōnitor | — | — | trānspōnuntor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | trānspōnere | trānspōnī | trānspōnēns | — | |||||||||
| future | trānspositūrum esse, trānspostūrum esse |
trānspositum īrī, trānspostum īrī |
trānspositūrus, trānspostūrus |
trānspōnendus, trānspōnundus | |||||||||
| perfect | trānsposuisse, trānsposīvisse, trānsposīsse1 |
trānspositum esse, trānspostum esse |
— | trānspositus, trānspostus | |||||||||
| future perfect | — | trānspositum fore, trānspostum fore |
— | — | |||||||||
| perfect potential | trānspositūrum fuisse, trānspostūrum fuisse |
— | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| trānspōnendī | trānspōnendō | trānspōnendum | trānspōnendō | trānspositum, trānspostum |
trānspositū, trānspostū | ||||||||
1At least one rare poetic syncopated perfect form is attested.
Descendants
- English: transpose
- French: transposer
- Italian: trasporre
- Portuguese: transpor
- Romanian: transpune
- Sicilian: traspùniri
- Spanish: transponer
References
- “transpono”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “transpono”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “transpono”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- transpono in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016