togair

Irish

Alternative forms

Etymology

From Old Irish tocair.

Pronunciation

Verb

togair (present analytic tograíonn, future analytic togróidh, verbal noun togradh, past participle togartha)

  1. (ambitransitive) desire, choose, attempt

Conjugation

Conjugation of togair (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present tograím tograíonn tú;
tograír† 		tograíonn sé, sí tograímid;
tograíonn muid 		tograíonn sibh tograíonn siad;
tograíd† 		a thograíonn; a thograíos tograítear
past thogair mé; thograíos thogair tú; thograís thogair sé, sí thograíomar; thogair muid thogair sibh; thograíobhair thogair siad; thograíodar a thogair tograíodh
past habitual thograínn /
tograínn‡ 		thograíteá /
tograíteᇠ		thograíodh sé, sí /
tograíodh sé, sí‡ 		thograímis; thograíodh muid /
tograímis‡; tograíodh muid‡ 		thograíodh sibh /
tograíodh sibh‡ 		thograídís; thograíodh /
tograídís‡; tograíodh siad‡ 		a thograíodh thograítí /
tograítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future togróidh mé;
togród;
togróchaidh mé† 		togróidh tú;
togróir†;
togróchaidh tú† 		togróidh sé, sí;
togróchaidh sé, sí† 		togróimid;
togróidh muid;
togróchaimid†;
togróchaidh muid† 		togróidh sibh;
togróchaidh sibh† 		togróidh siad;
togróid†;
togróchaidh siad† 		a thogróidh; a thogrós; a thogróchaidh†; a thogróchas† togrófar; togróchar†
conditional thogróinn; thogróchainn† /
togróinn‡; togróchainn†‡ 		thogrófá; thogróchthᆠ/
togrófá‡; togróchthᆇ 		thogródh sé, sí; thogróchadh sé, s토/
togródh sé, sí‡; togróchadh sé, s톇 		thogróimis; thogródh muid; thogróchaimis†; thogróchadh muid† /
togróimis‡; togródh muid‡; togróchaimis†‡; togróchadh muid†‡ 		thogródh sibh; thogróchadh sibh† /
togródh sibh‡; togróchadh sibh†‡ 		thogróidís; thogródh siad; thogróchaidís†; thogróchadh siad† /
togróidís‡; togródh siad‡; togróchaidís†‡; togróchadh siad†‡ 		a thogródh; a thogróchadh† thogrófaí; thogróchtha토/
togrófaí‡; togróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go dtograí mé;
go dtograíod† 		go dtograí tú;
go dtograír† 		go dtograí sé, sí go dtograímid;
go dtograí muid 		go dtograí sibh go dtograí siad;
go dtograíd† 		— go dtograítear
past dá dtograínn dá dtograíteá dá dtograíodh sé, sí dá dtograímis;
dá dtograíodh muid 		dá dtograíodh sibh dá dtograídís;
dá dtograíodh siad 		— dá dtograítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— tograím togair tograíodh sé, sí tograímis tograígí;
tograídh† 		tograídís — tograítear
past participle togartha
verbal noun togradh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

  • tograch (“ready, willing”)
  • togracht (“readiness”)

Mutation

Mutated forms of togair
radical lenition eclipsis
togair thogair dtogair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

Scottish Gaelic

Etymology

From Old Irish tocair.

Pronunciation

  • IPA(key): /toɡɪrʲ/

Verb

togair (past thogair, future tograidh, verbal noun togradh or togairt, past participle togairte)

  1. wish, desire
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.