tagair

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈt̪ˠaɡəɾʲ/, /ˈt̪ˠɑɡəɾʲ/

Etymology 1

    From Middle Irish tacraid, from Old Irish du·acair (to plead, declare).[1]

    Verb

    tagair (present analytic tagraíonn, future analytic tagróidh, verbal noun tagairt, past participle tagartha)

    1. (intransitive) to refer [with do ‘to’], allude [with do ‘to’]
    2. (ambitransitive) to mention [with direct object or do]
    3. (transitive) to plead (beg) for
    4. (ambitransitive) to argue, dispute
    5. (transitive) to sue
    Conjugation
    Conjugation of tagair (second conjugation)
    indicative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present tagraím tagraíonn tú;
    tagraír
    tagraíonn sé, sí tagraímid;
    tagraíonn muid
    tagraíonn sibh tagraíonn siad;
    tagraíd
    a thagraíonn; a thagraíos tagraítear
    past thagair mé; thagraíos thagair tú; thagraís thagair sé, sí thagraíomar; thagair muid thagair sibh; thagraíobhair thagair siad; thagraíodar a thagair tagraíodh
    past habitual thagraínn /
    tagraínn
    thagraíteá /
    tagraíteá
    thagraíodh sé, sí /
    tagraíodh sé, sí
    thagraímis; thagraíodh muid /
    tagraímis; tagraíodh muid
    thagraíodh sibh /
    tagraíodh sibh
    thagraídís; thagraíodh /
    tagraídís; tagraíodh siad
    a thagraíodh thagraítí /
    tagraítí
    singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    future tagróidh mé;
    tagród;
    tagróchaidh
    tagróidh tú;
    tagróir;
    tagróchaidh
    tagróidh sé, sí;
    tagróchaidh sé, sí
    tagróimid;
    tagróidh muid;
    tagróchaimid;
    tagróchaidh muid
    tagróidh sibh;
    tagróchaidh sibh
    tagróidh siad;
    tagróid;
    tagróchaidh siad
    a thagróidh; a thagrós; a thagróchaidh; a thagróchas tagrófar; tagróchar
    conditional thagróinn; thagróchainn /
    tagróinn; tagróchainn
    thagrófá; thagróchthá /
    tagrófá; tagróchthá
    thagródh sé, sí; thagróchadh sé, sí /
    tagródh sé, sí; tagróchadh sé, sí
    thagróimis; thagródh muid; thagróchaimis; thagróchadh muid /
    tagróimis; tagródh muid; tagróchaimis; tagróchadh muid
    thagródh sibh; thagróchadh sibh /
    tagródh sibh; tagróchadh sibh
    thagróidís; thagródh siad; thagróchaidís; thagróchadh siad /
    tagróidís; tagródh siad; tagróchaidís; tagróchadh siad
    a thagródh; a thagróchadh thagrófaí; thagróchthaí /
    tagrófaí; tagróchthaí
    subjunctive singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    present go dtagraí mé;
    go dtagraíod
    go dtagraí tú;
    go dtagraír
    go dtagraí sé, sí go dtagraímid;
    go dtagraí muid
    go dtagraí sibh go dtagraí siad;
    go dtagraíd
    go dtagraítear
    past dtagraínn dtagraíteá dtagraíodh sé, sí dtagraímis;
    dtagraíodh muid
    dtagraíodh sibh dtagraídís;
    dtagraíodh siad
    dtagraítí
    imperative singular plural direct relative autonomous
    first second third first second third
    tagraím tagair tagraíodh sé, sí tagraímis tagraígí;
    tagraídh
    tagraídís tagraítear
    past participle tagartha
    verbal noun tagairt

    archaic or dialect form
    dependent form

    Synonyms

    Further reading

    Etymology 2

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Alternative forms

    Verb

    tagair

    1. (Munster, otherwise archaic) second-person singular present indicative/subjunctive of tar

    Etymology 3

      Verb

      tagair (present analytic tagraíonn, future analytic tagróidh, verbal noun tagradh, past participle tagartha)

      1. alternative form of togair
      Conjugation
      Conjugation of tagair (second conjugation)
      indicative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present tagraím tagraíonn tú;
      tagraír
      tagraíonn sé, sí tagraímid;
      tagraíonn muid
      tagraíonn sibh tagraíonn siad;
      tagraíd
      a thagraíonn; a thagraíos tagraítear
      past thagair mé; thagraíos thagair tú; thagraís thagair sé, sí thagraíomar; thagair muid thagair sibh; thagraíobhair thagair siad; thagraíodar a thagair tagraíodh
      past habitual thagraínn /
      tagraínn
      thagraíteá /
      tagraíteá
      thagraíodh sé, sí /
      tagraíodh sé, sí
      thagraímis; thagraíodh muid /
      tagraímis; tagraíodh muid
      thagraíodh sibh /
      tagraíodh sibh
      thagraídís; thagraíodh /
      tagraídís; tagraíodh siad
      a thagraíodh thagraítí /
      tagraítí
      singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      future tagróidh mé;
      tagród;
      tagróchaidh
      tagróidh tú;
      tagróir;
      tagróchaidh
      tagróidh sé, sí;
      tagróchaidh sé, sí
      tagróimid;
      tagróidh muid;
      tagróchaimid;
      tagróchaidh muid
      tagróidh sibh;
      tagróchaidh sibh
      tagróidh siad;
      tagróid;
      tagróchaidh siad
      a thagróidh; a thagrós; a thagróchaidh; a thagróchas tagrófar; tagróchar
      conditional thagróinn; thagróchainn /
      tagróinn; tagróchainn
      thagrófá; thagróchthá /
      tagrófá; tagróchthá
      thagródh sé, sí; thagróchadh sé, sí /
      tagródh sé, sí; tagróchadh sé, sí
      thagróimis; thagródh muid; thagróchaimis; thagróchadh muid /
      tagróimis; tagródh muid; tagróchaimis; tagróchadh muid
      thagródh sibh; thagróchadh sibh /
      tagródh sibh; tagróchadh sibh
      thagróidís; thagródh siad; thagróchaidís; thagróchadh siad /
      tagróidís; tagródh siad; tagróchaidís; tagróchadh siad
      a thagródh; a thagróchadh thagrófaí; thagróchthaí /
      tagrófaí; tagróchthaí
      subjunctive singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      present go dtagraí mé;
      go dtagraíod
      go dtagraí tú;
      go dtagraír
      go dtagraí sé, sí go dtagraímid;
      go dtagraí muid
      go dtagraí sibh go dtagraí siad;
      go dtagraíd
      go dtagraítear
      past dtagraínn dtagraíteá dtagraíodh sé, sí dtagraímis;
      dtagraíodh muid
      dtagraíodh sibh dtagraídís;
      dtagraíodh siad
      dtagraítí
      imperative singular plural direct relative autonomous
      first second third first second third
      tagraím tagair tagraíodh sé, sí tagraímis tagraígí;
      tagraídh
      tagraídís tagraítear
      past participle tagartha
      verbal noun tagradh

      archaic or dialect form
      dependent form

      Mutation

      Mutated forms of tagair
      radical lenition eclipsis
      tagair thagair dtagair

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.

      References

      1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do-accair”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

      Scottish Gaelic

      Etymology

      From Middle Irish tacraid, from Old Irish du·acair (plead, sue, argue).[1]

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈtʰakɪrʲ/

      Verb

      tagair (past thagair, future tagraidh, verbal noun tagairt or tagradh, past participle tagairte)

      1. claim (a right or possession)
      2. (law) plead, sue, prosecute

      Derived terms

      Mutation

      Mutation of tagair
      radical lenition
      tagair thagair

      Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
      All possible mutated forms are displayed for convenience.

      References

      1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “do-accair”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language