tnáith

Irish

Alternative forms

tnáth^[1]

Etymology

Originally an alternative form of tráigh (“to ebb”) with semantic differentiation, as Old Irish tráigid also meant “to exhaust”.

Pronunciation

(Munster) IPA^(key): /t̪ˠn̪ˠɑːh/^[2]
(Connacht) IPA^(key): /t̪ˠnˠɑː/, /t̪ˠɾˠɑː/
(Ulster) IPA^(key): /t̪ˠɾˠaː/

Verb

tnáith (present analytic tnáitheann, future analytic tnáithfidh, verbal noun tnáitheadh, past participle tnáite)

(transitive) to fatigue, exhaust
Synonyms: tuirsigh, sáraigh, traoch

Conjugation

Conjugation of *tnáith* (first conjugation – A)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	tnáithim	tnáitheann tú; tnáithir^†	tnáitheann sé, sí	tnáithimid; tnáitheann muid	tnáitheann sibh	tnáitheann siad; tnáithid^†	a thnáitheann; a thnáitheas	tnáitear
past	thnáith mé; thnáitheas	thnáith tú; thnáithis	thnáith sé, sí	thnáitheamar; thnáith muid	thnáith sibh; thnáitheabhair	thnáith siad; thnáitheadar	a thnáith	tnáitheadh
past habitual	thnáithinn / tnáithinn^‡	thnáiteá / tnáiteá^‡	thnáitheadh sé, sí / tnáitheadh sé, sí^‡	thnáithimis; thnáitheadh muid / tnáithimis^‡; tnáitheadh muid^‡	thnáitheadh sibh / tnáitheadh sibh^‡	thnáithidís; thnáitheadh siad / tnáithidís^‡; tnáitheadh siad^‡	a thnáitheadh	thnáití / tnáití^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	tnáithfidh mé; tnáithfead	tnáithfidh tú; tnáithfir^†	tnáithfidh sé, sí	tnáithfimid; tnáithfidh muid	tnáithfidh sibh	tnáithfidh siad; tnáithfid^†	a thnáithfidh; a thnáithfeas	tnáithfear
conditional	thnáithfinn / tnáithfinn^‡	thnáithfeá / tnáithfeá^‡	thnáithfeadh sé, sí / tnáithfeadh sé, sí^‡	thnáithfimis; thnáithfeadh muid / tnáithfimis^‡; tnáithfeadh muid^‡	thnáithfeadh sibh / tnáithfeadh sibh^‡	thnáithfidís; thnáithfeadh siad / tnáithfidís^‡; tnáithfeadh siad^‡	a thnáithfeadh	thnáithfí / tnáithfí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go dtnáithe mé; go dtnáithead^†	go dtnáithe tú; go dtnáithir^†	go dtnáithe sé, sí	go dtnáithimid; go dtnáithe muid	go dtnáithe sibh	go dtnáithe siad; go dtnáithid^†	—	go dtnáitear
past	dá dtnáithinn	dá dtnáiteá	dá dtnáitheadh sé, sí	dá dtnáithimis; dá dtnáitheadh muid	dá dtnáitheadh sibh	dá dtnáithidís; dá dtnáitheadh siad	—	dá dtnáití

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	tnáithim	tnáith	tnáitheadh sé, sí	tnáithimis	tnáithigí; tnáithidh^†	tnáithidís	—	tnáitear

past participle	tnáite

verbal noun	tnáitheadh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *tnáith*
radical	lenition	eclipsis
tnáith	thnáith	dtnáith

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

^ “tnáith”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy
^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish Dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 215, page 111